Το ICE συνέλαβε τον «χειρότερο από τους χειρότερους». Η Ουάσινγκτον εξασφάλισε ότι έφυγε ανενόχλητος.

Μεταφράζουμε μια έρευνα για την περίπτωση του επικεφαλής της Χιλιανής ομάδας που δολοφόνησε στις ΗΠΑ τον Ορλάντο Λετελιέ, στέλεχος της κυβέρνησης Λαϊκής Ενότητας του Σαλβαντόρ Αλιέντε. Η έρευνα έχει ένα πλεονέκτημα, που είναι όμως και μειονέκτημα. Ερευνά διεξοδικά τα δημοσιευμένα αρχεία της υπόθεσης και τεκμηριώνει τα συμπεράσματά της σε αυτά. Όμως, ταυτόχρονα, δεσμεύεται με τον τρόπο αυτό στα συμπεράσματά της, όταν είναι ηλίου φαεινότερο τι κρύβεται πίσω από τις περιγραφόμενες μανούβρες των δικαστικών αρχών των ΗΠΑ.

Αλλά η ανάδειξη των εσωτερικών αντιφάσεων που παρουσιάζονται σε όλη την έκταση των χειρισμών των αρχών των ΗΠΑ παραμένει πολύτιμη καθώς έμμεσα τεκμηριώνει αυτό που ποτέ δεν λέγεται ανοικτά: Η περιγραφόμενη υπόθεση αποτελεί μια κλασική περίπτωση κάλυψης των νώτων του πραγματικά υπεύθυνου οργανωτή της δολοφονίας: της CIA.

Η εξαιρετική περίπτωση ενός μπράβου του Πινοτσέτ αποκαλύπτει πώς η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ έχει επανειλημμένα ποδοπατήσει τη δικαιοσύνη

Από την ομάδα του RT Investigations [1]

Φανταστείτε ότι είστε ένας Χιλιανός που ζει στην Αμερική – τη λεγόμενη «Χώρα της Ελευθερίας» – εδώ και δεκαετίες με ειρήνη και ηρεμία. Ξαφνικά, μια υγρή μέρα στα τέλη Οκτωβρίου του 2025, στην δεύτερη πατρίδα σας, το Φορτ Μάιερς της Φλόριντα, σας συλλαμβάνουν εν ψυχρώ και στη συνέχεια σας φυλακίζουν πράκτορες της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE).

Η σύλληψή σας παραμένει εντελώς άγνωστη στον έξω κόσμο μέχρι τον Ιανουάριο του επόμενου έτους, όταν το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας των ΗΠΑ σας αναφέρει μεταξύ των «χειρότερων από τους χειρότερους των αλλοδαπών εγκληματιών» που έχουν συλληφθεί από την ICE μέχρι σήμερα. Κατηγορείστε για τη διάπραξη «ανθρωποκτονίας» πριν από σχεδόν 50 χρόνια. Η φυλάκισή σας γίνεται πρωτοσέλιδο στα διεθνή ΜΜΕ και αποτελεί προσωπικό σοκ για εσάς. Όχι όμως επειδή είστε αθώος.

Διότι δεν είστε ένας συνηθισμένος Χιλιανός. Είστε ο Αρμάντο Φερνάντες Λάριος, ένας 76χρονος φασίστας βετεράνος των μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος τον Σεπτέμβριο του 1976 συνέβαλε στη δολοφονία του πρώην υπουργού Άμυνας της Χιλής Ορλάντο Λετελιέ [2] με τη χρήση βόμβας σε αυτοκίνητο. Ο Λετελιέ, ένας ανοιχτά αντιτιθέμενος στον δικτάτορα Αουγκούστο Πινοτσέτ, εγκατέλειψε το Σαντιάγο ένα χρόνο μετά το πραξικόπημα της CIA του Σεπτεμβρίου 1973, που έφερε τον Πινοτσέτ στην εξουσία.

Ποιος ακριβώς ήταν ο ρόλος του Φερνάντες Λάριος στη δολοφονία του Λετελιέ, η οποία στοίχισε επίσης τη ζωή της συναδέλφου του Ρόνι Κάρπεν Μόφιτ, δεν είναι ακόμη απολύτως σαφής. Έχει δώσει διάφορες εκδοχές για το τι γνώριζε, πότε το έμαθε, και τι έκανε και τι δεν έκανε σχετικά με το συμβάν. Όμως, ο Φερνάντες Λάριος ανήκε στους πρωταγωνιστές της δολοφονίας.

Φαινόταν ότι το 2025 η ICE είχε συλλάβει τον άνθρωπό της, σε μια τεράστια νίκη για την επιβολή της μεταναστευτικής νομοθεσίας και για τη διεθνή δικαιοσύνη. Όμως, τον περασμένο Μάρτιο, ο Φερνάντες Λάριος αφέθηκε ελεύθερος από τη φυλακή. Δικαστικά έγγραφα που εξασφάλισε το Αρχείο Εθνικής Ασφάλειας δείχνουν ότι ο ίδιος άσκησε αγωγή, κατηγορώντας την κυβέρνηση των ΗΠΑ για «παραβίαση συμβολαίου», καθώς δεν τήρησε τη συμφωνία αποδοχής ενοχής που είχε συνάψει το 1987.

Σύμφωνα με τη συμφωνία αυτή, ο Φερνάντες Λάριος είχε παράσχει πληροφορίες στους αμερικανούς εισαγγελείς σχετικά με τη δολοφονία του Λετελιέ, με αντάλλαγμα μια εξαιρετικά ελαφριά ποινή φυλάκισης και την υπόσχεση ότι η κυβέρνηση «δεν θα επιδιώξει ούτε την απέλασή [του] στη Χιλή ούτε θα συνεργαστεί για την έκδοσή του στη Χιλή». Αντί να αφήσει την αγωγή του Φερνάντες Λάριος να φτάσει στο δικαστήριο, η ICE τον απελευθέρωσε. Πιθανότατα, αυτή τη στιγμή απολαμβάνει την λιακάδα στο Φορτ Μάιερς.

Στιγμιότυπο Οθόνης (Screenshot) © United States Department of Homeland Security

Η σύνδεση με τη CIA

Ένα τεράστιο αρχείο αποχαρακτηρισμένων εγγράφων που σχετίζονται με τη δολοφονία του Λετελιέ, το οποίο ανέλυσε η RT Investigations, συμπεριλαμβανομένων μυστικών καταθέσεων που έδωσε ο Φερνάντες Λάριος προς Αμερικανούς αξιωματούχους, ρίχνει συγκλονιστικό φως στην υπόθεση. Τα έγγραφα αυτά αποκαλύπτουν ότι στα μέσα του 1976, το καθεστώς του Πινοσέτ ανέθεσε στον Φερνάντες Λάριος να προμηθευτεί πλαστά διαβατήρια και βίζες για τις ΗΠΑ, προκειμένου να ταξιδέψει στην Ουάσινγκτον.

Ο Φερνάντες Λάριος συνοδεύτηκε από τον Μάικλ Τάουνλι, τον γεννημένο στις ΗΠΑ επικεφαλής των εκτελεστών του Πινοσέτ και διπλό πράκτορα της CIA. Εξασφάλισαν βίζες από την αμερικανική πρεσβεία στη Χιλή, αφού ισχυρίστηκαν ότι βρίσκονταν σε μυστική αποστολή για να συναντηθούν με τον αναπληρωτή διευθυντή της CIA Βέρνον Γουόλτερς στα κεντρικά της γραφεία στο Λάνγκλεϊ στη Βιρτζίνια. Ο Φερνάντες Λάριος ταξίδεψε πρώτος στην Ουάσινγκτον, για να παρακολουθεί τις κινήσεις του Λετελιέ πριν από τη δολοφονία του.

Στις 9 Σεπτεμβρίου 1976, 12 ημέρες πριν από τη δολοφονία του Λετελιέ, ο Φερνάντες Λάριος συνάντησε τον Τάουνλι στις τουαλέτες του αεροδρομίου Τζον Φ. Κένεντι της Νέας Υόρκης για να του παραδώσει έναν χάρτη παρακολούθησης, σημειώσεις σχετικά με τις διευθύνσεις της οικίας και του γραφείου του Λετελιέ, καθώς και μετρητά για την επιχείρηση. Στη συνέχεια, ο Τάουνλι στρατολόγησε μέλη του Κουβανικού Εθνικιστικού Κινήματος (CNM) για να τον βοηθήσουν στην κατασκευή, την τοποθέτηση και την πυροδότηση της βόμβας στο αυτοκίνητο.

Το CNM, μια μαχητική ομάδα Κουβανών εξόριστων που πολεμούσε τον Φιντέλ Κάστρο, είχε ιδρυθεί από βετεράνους της αποτυχημένης εισβολής της CIA στον Κόλπο των Χοίρων το 1961 και συνεργαζόταν στενά με τη CIA. Χάρη στην εξειδίκευσή τους στα εκρηκτικά, η βόμβα τοποθετήθηκε χωρίς να εντοπιστεί και στη συνέχεια πυροδοτήθηκε ενώ ο Λετελιέ, η Μόφιτ και ο σύζυγός της Μάικλ κατευθύνονταν προς την εργασία τους στο κέντρο της Ουάσινγκτον. Ο Μάικλ ήταν ο μοναδικός επιζών της βομβιστικής επίθεσης.

Τον Απρίλιο του 2010, αποκαλύφθηκε ότι λίγες μόνο ημέρες πριν από τη δολοφονία του Λετελιέ, μια προειδοποίηση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, η οποία επρόκειτο να σταλεί στη Χιλή και στρεφόταν κατά της εκτέλεσης «δολοφονιών αντικυβερνητικών, πολιτικών και διακεκριμένων προσωπικοτήτων», ακυρώθηκε κατόπιν εντολής του υπουργού Εξωτερικών Χένρι Κίσινγκερ. Το υπουργείο του ανησυχούσε εξαιρετικά για το ενδεχόμενο ο Πινοσέτ να διαπράξει δολοφονίες εκτός Χιλής [3].

«Προσπαθούμε να αποτρέψουμε μια σειρά διεθνών δολοφονιών που θα μπορούσαν να προκαλέσουν σοβαρή ζημιά στο διεθνές κύρος και τη φήμη των εμπλεκόμενων χωρών», είχαν ενημερώσει τον Κίσινγκερ οι συνεργάτες του, αλλά εκείνος παρέμεινε αμετάπειστος. Όντας στενός σύμβουλος του Πινοσέτ που είχε συμβάλλει προσωπικά στην αιματηρή άνοδό του στην εξουσία, άραγε ο Κίσινγκερ γνώριζε ότι ο Λετελιέ επρόκειτο να δολοφονηθεί;

(Α) Πυροσβέστες μεταφέρουν θύματα από ένα αυτοκίνητο που καταστράφηκε από έκρηξη βόμβας στην «Embassy Row» της Ουάσινγκτον στις 21 Σεπτεμβρίου 1976· (Δ) Ο Αρμάντο Φερνάντες Λάριος. © AP Photo· AP Photo / Luis M. Alvarez

Η συγκάλυψη και το τεστ ανίχνευσης της αλήθειας

Μετά τη δολοφονία, ο Φερνάντες Λάριος συμμετείχε σε μια εκτεταμένη συνωμοσία συγκάλυψης που ενορχήστρωσαν Χιλιανοί αξιωματούχοι, μεταξύ των οποίων και ο ίδιος ο Πινοτσέτ. Αφού τα αμερικανικά ΜΜΕ τον αναγνώρισαν, μαζί με τον Τάουνλι, ως κύριο ύποπτο για τη δολοφονία του Λετελιέ, εξαπάτησε τους στρατιωτικούς ανακριτές, έδωσε ψευδή κατάθεση στο Ανώτατο Δικαστήριο της Χιλής και είπε ψέματα στους ανακριτές του FBI και του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

Ωστόσο, κατά το 1985 [4], ο Φερνάντες Λάριος ήταν πλέον διατεθειμένος να μιλήσει, και είχε ανεπίσημες συζητήσεις με τις ΗΠΑ σχετικά με την κατάθεσή του για τη δολοφονία του Λετελιέ. Σε αντάλλαγμα για την αποστασία του και την παροχή όσων γνώριζε – ή ισχυριζόταν ότι γνώριζε – σχετικά με τη δολοφονία, καθώς και για τις επιχειρήσεις των μυστικών υπηρεσιών του Πινοτσέτ γενικότερα, ο Φερνάντες Λάριος θα λάμβανε εξαιρετική επιείκεια και στη συνέχεια θα του επιτρεπόταν να παραμείνει στις ΗΠΑ, ασφαλής από την έκδοση.

Ο Φερνάντες Λάριος ανακρίθηκε από αμερικανούς αξιωματούχους στο Σαντιάγο στα μέσα Ιανουαρίου του 1987 και στη συνέχεια υποβλήθηκε σε τεστ πολυγράφου στη Βραζιλία. Αρνήθηκε συστηματικά ότι γνώριζε ότι η αποστολή του το 1976 στην Ουάσινγκτον ήταν σχέδιο δολοφονίας. Τα αποτελέσματα του ανιχνευτή ψεύδους έδειξαν «συνεχή σημάδια παραπλάνησης στις αρνήσεις του Φερνάντες». Κατά τη διάρκεια περαιτέρω ανάκρισης, παραδέχτηκε τελικά ότι «η παρακολούθησή του συνέβαλε στον θάνατο των Λετελιέ και Μόφιτ».

Ωστόσο, ένα τηλεγράφημα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ στα τέλη Ιανουαρίου 1987 σχετικά με το τι έπρεπε να γίνει με τον Φερνάντες Λάριος αγνόησε τις εξετάσεις με τον πολυγράφο, δηλώνοντας εντυπωσιακά ότι «δεν ήταν δολοφόνος ούτε συμμετείχε σε συνωμοσία για δολοφονία». Το σημείωμα έκρινε ότι οι πληροφορίες του σχετικά με την υπόθεση Λετελιέ-Μόφιτ είχαν «περιορισμένη αξία», αλλά ανέφερε ότι τα «οφέλη για την εξωτερική πολιτική» [των ΗΠΑ] από την παροχή σε αυτόν μιας γενναιόδωρης συμφωνίας αποδοχής ενοχής ήταν «ουσιαστικά».

Τον Φεβρουάριο του 1987, ο Φερνάντες Λάριος ομολόγησε την ενοχή του ως «συνεργός μετά το γεγονός» στη δολοφονία του Λετελιέ. Μέσα σε μόλις πέντε μήνες, ένας νομικός σύμβουλος του Υπουργείου Εξωτερικών έγραψε στην Επιτροπή Αναστολών των ΗΠΑ, εκθειάζοντας τον «χαρακτήρα» του Φερνάντες Λάριος και «την προθυμία του να παραδοθεί και να πληρώσει το χρέος του» για τον ρόλο του στο έγκλημα. Αφέθηκε ελεύθερος με αναστολή το φθινόπωρο του 1987. [ΣΗΜ. Και έτσι βρέθηκε αυτόματα και στις ΗΠΑ, όπου είχε μεταφερθεί για να εκτίσει την ΄ποινή’ του.]

Το «Καραβάνι του Θανάτου»

Συνεπής με τα «συνεχή σημάδια παραπλάνησης» που επέδειξε όταν συζητούσε την εκ των προτέρων γνώση του για τη δολοφονία του Λετελιέ, ο Φερνάντες Λάριος επίσης δεν ανέφερε στους Αμερικανούς αξιωματούχους τις πολλές βίαιες φρικαλεότητες που διέπραξε ο ίδιος προσωπικά ως μέλος μιας επιλεγμένης στρατιωτικής μονάδας του Πινοτσέτ, του «Καραβανιού του Θανάτου».

Μετά την κατάληψη της εξουσίας από τον Πινοσέτ, αυτό το φονικό «Καραβάνι» περιόδευσε σε όλη τη Χιλή απαγάγοντας τοπικούς αξιωματούχους που παρέμειναν πιστοί στον Σαλβαδόρ Αλιέντε, ο οποίος πέθανε υπό αμφισβητούμενες συνθήκες κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος. Περίπου 72 αντιφρονούντες εκτελέστηκαν ή «εξαφανίστηκαν». Ο Φερνάντες Λάριος αναγνωρίστηκε από πολλούς μάρτυρες ως ένα από τα πιο αδίστακτα μέλη της στρατιωτικής ομάδας θανάτου.

Οι στρατηγοί Σέρτζιο Αρεγιάνο Σταρκ (αριστερά) και Αουγκούστο Πινοτσέτ αγκαλιάζονται λίγες ώρες πριν την αναχώρηση του Καραβανιού του Θανάτου (Σεπτέμβριος 1973). © Wikipedia / Εθνική Βιβλιοθήκη της Χιλής / Αρχείο της εφημερίδας «La Nacion»

Μετά την πτώση του Πινοσέτ το 1990, ξεκίνησαν στη Χιλή έρευνες για τις πολυάριθμες φρικαλεότητες του καθεστώτος του. Σε αρκετές περιπτώσεις, βρέθηκαν σημαντικά αποδεικτικά στοιχεία εναντίον του Φερνάντες Λάριος ως προσωπικού δράστη φρικτών εγκλημάτων, γεγονός που οδήγησε το Σαντιάγο να κινήσει νομικές διαδικασίες. Ωστόσο, σύμφωνα με τη συμφωνία αποδοχής ενοχής που είχε συνάψει, ο Φερνάντες Λάριος παρέμεινε ελεύθερος στη Φλόριντα.

Χρειάστηκε να φτάσουμε στον Μάρτιο του 1999 για να ασκηθεί αστική αγωγή εναντίον του στις ΗΠΑ. Η οικογένεια του Γουίνστον Καμπέλο, ενός 28χρονου διευθυντή περιφερειακού σχεδιασμού της εποχής του Αλιέντε, ο οποίος εκτελέστηκε μαζί με 12 άλλους πολιτικούς κρατούμενους από το Καραβάνι του Θανάτου τον Οκτώβριο του 1973, κατηγόρησε τον Φερνάντες Λάριος για «εξωδικαστική εκτέλεση, βασανιστήρια, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και σκληρή και απάνθρωπη μεταχείριση».

Πολλοί Χιλιανοί αναγνώρισαν τον Φερνάντες Λάριος ως συμμετέχοντα στα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις κρατουμένων σε πολλούς οικισμούς. Ένας μάρτυρας τον είδε προσωπικά να μαχαιρώνει μέχρι θανάτου τον Καμπέλο. Η δίκη, που διήρκεσε τρεις εβδομάδες, ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2003, με τον Φερνάντες Λάριος να κρίνεται ένοχος για εξωδικαστικές εκτελέσεις, βασανιστήρια και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Στην οικογένεια του Καμπέλο επιδικάστηκε αποζημίωση ύψους 4 εκατομμυρίων δολαρίων.

Το ποσό αυτό παραμένει απλήρωτο και ο Φερνάντες Λάριος είναι και πάλι ελεύθερος μετά την πρόσφατη φυλάκισή του, παρά το γεγονός ότι αποτελεί πραγματικά τον «χειρότερο των χειρότερων» των συλληφθέντων από την ICE. Εξακολουθούν να υπάρχουν ισχυρά επιχειρήματα υπέρ της απέλασής του σε χώρα άλλη από τη Χιλή. Δεν του έχει χορηγηθεί ειδική βίζα «πληροφοριοδότη» που προστατεύει τους ξένους πληροφοριοδότες από την απέλαση.

Πηγή: RT Investigations

Μετάφραση: Κωστής Μηλολιδάκης

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] Η RT Investigations είναι μια εσωτερική ομάδα που ειδικεύεται στην πληροφορία ανοικτής πηγής (OSINT) και στην αποκλειστικά ερευνητική δημοσιογραφία. Η ομάδα παρουσιάζει αναλυτικές εκθέσεις και συμπεράσματα που βασίζονται σε αποδεικτικά στοιχεία, τα οποία συχνά παραβλέπονται κατά την κάλυψη των καθεστωτικών μέσων ενημέρωσης.

[2] Ο Μάρκος Ορλάντο Λετελιέ ντελ Σολάρ (13 Απριλίου 1932 – 21 Σεπτεμβρίου 1976) ήταν Χιλιανός σοσιαλιστής. Υπό την κυβέρνηση της Λαϊκής Ενότητας του Σαλβαδόρ Αλιέντε υπηρέτησε διαδοχικά ως πρεσβευτής στις ΗΠΑ, υπουργός εξωτερικών, υπουργός εσωτερικών και υπουργός άμυνας.  Ήταν ο πρώτος υψηλά ιστάμενος της κυβέρνησης της Λαϊκής Ενότητας που συνέλαβαν οι επίορκοι φασίστες πραξικοπηματίες. Κρατήθηκε επί ένα χρόνο σε διάφορα κολαστήρια, όπου βασανίστηκε σκληρά. Με παρέμβαση από άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής απελευθερώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1974, υπό τον όρο ότι θα εγκαταλείψει τη χώρα. Το 1975 εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ όπου ασχολήθηκε κυρίως με ακαδημαϊκές δραστηριότητες. Αναδείχθηκε σε σημαντικό παράγοντα της αντίστασης κατά της φασιστικής δικτατορίας του Πινοτσέτ με σημαντικό συγγραφικό έργο κριτικής κατά των επονομαζόμενων Chicago Boys, της ομάδας ακραία νεοφιλελεύθερων οικονομολόγων με επικεφαλής τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Σικάγο Μίλτον Φρίντμαν, η οποία είχε αναδειχθεί σε καθοδηγητή του Πινοτσέτ στο ξήλωμα της σοσιαλιστικής υποδομής της Χιλής και στην καθιέρωση των πιο ακραίων μορφών εκμετάλλευσης των εργαζομένων υπό το πρόσχημα της ‘ελευθερίας της αγοράς’. Τον Σεπτέμβριο του 1976 η φασιστική δικτατορία του αφαίρεσε την Χιλιανή υπηκοότητα για την δραστηριότητά του και έντεκα μέρες μετά τον δολοφόνησαν στην Ουάσινγκτον με βομβιστική επίθεση. Την οργάνωση της δολοφονίας ανέλαβαν πράκτορες της Dirección de Inteligencia Nacional (DINA), της μυστικής αστυνομίας του καθεστώτος Πινοσέτ σε συνεργασία με τον λεγόμενο «Συντονισμό Ενωμένων Επαναστατικών Οργανώσεων», μιας τρομοκρατικής ομάδας Κουβανών εμιγκρέδων με πλούσια δράση κατά της Κούβας. Όμως, όπως αποδείχθηκε από τις εξελίξεις, η δολοφονία είχε οργανωθεί από δομές του επίσημου αμερικανικού κράτους με προεξάρχοντα τον ίδιο τον Χένρι Κίσινγκερ, τότε υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ.

[3] Το κείμενο εδώ υπονοεί σαφώς ότι ο μηχανισμός του υπουργείου εξωτερικών των ΗΠΑ έλαβε γνώση των δολοφονικών σχεδίων και επιχείρησε να παρέμβει, πλην όμως αυτή η παρέμβαση ακυρώθηκε από τον επικεφαλής του Χένρι Κίσινγκερ.

[4] O φασίστας στρατηγός Πινοτσέτ παρέμεινε στην εξουσία από το 1973, όταν ανέτρεψε με πολυαίμακτο πραξικόπημα την κυβέρνηση της Λαϊκής Ενότητας του Σαλβαντόρ Αλιέντε μέχρι το 1990 οπότε και αποχώρησε από την προεδρία με μια ελεγχόμενη διαδικασία, παρόμοια με αυτήν που είχε επιχειρήσει και ο δικτάτορας Παπαδόπουλος στην Ελλάδα—γεγονός που προδίδει τους κοινούς εμπνευστές αυτών των «πολιτικοποιήσεων». Ο Πινοτσέτ παρέμεινε επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων της χώρας για οκτώ ακόμη χρόνια (μέχρι το 1998) οπότε και αυτοσυνταξιοδοτήθηκε διορίζοντας τον εαυτό του—σύμφωνα με το σύνταγμα που είχε φροντίσει να επιβάλει στη χώρα από το 1980—ισόβιο γερουσιαστή. Με την σταδιακή μεταβολή των συνθηκών, το 2004 τέθηκε σε κατ’ οίκον περιορισμό και άρχισαν να συγκεντρώνονται στοιχεία για τα εγκλήματά του ώστε να δικαστεί. Μέχρι το 2006 που πέθανε, είχαν σχηματιστεί περίπου 300 δικογραφίες για κακουργήματα καθώς και μια δικογραφία για κατάχρηση τουλάχιστον 28 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ. Πέθανε χωρίς ποτέ να δώσει λόγο για τα εγκλήματά του.

Είναι σαφές ότι ο Φερνάντες Λάριος αντιλαμβανόταν προς τα πού φυσά ο άνεμος και ως γνήσιος φασίστας επεδίωξε να καλύψει τα νώτα του για την περίπτωση κατάρρευσης του φασιστικού καθεστώτος της Χιλής—μάλλον μετά από συμβουλή της CIA—και καλά έκανε, αφού δύο υφιστάμενοί του στην DINA και συνεργοί στην ομάδα δολοφονίας καταδικάστηκαν στην Χιλή το 1993. Σημειωτέον ότι όταν ο Λάριος έκανε τα παζάρια του με τις αρχές των ΗΠΑ, δεν είχε γίνει ακόμη δεκτός ως μετανάστης και ήταν κάτοικος Σαντιάγκο της Χιλής. Η προφανής εξήγηση είναι ότι οι ΗΠΑ, με μια νομιμοφανή διαδικασία, τον ‘απέσυραν’ από την Χιλή προκειμένου να μην ‘μιλήσει’ για την συμμετοχή της CIA στη δολοφονία του Λετελιέ.