Άρθρα

Ο G. Butterfield για την εισβολή στο Καπιτώλιο και τη νέα κυβέρνηση στις ΗΠΑ

Συνέντευξη στον Π. Παπαδομανωλάκη στο Kommon

-Είδαμε τον ακροδεξιό όχλο του Τραμπ να κάνει στην αμερικανική πρωτεύουσα ότι έκαναν οι αμερικανικές κυβερνήσεις στην Ουκρανία, τη Συρία, τη Βενεζουέλα κα. Το Struggle-La Lucha και πολλές αριστερές οργανώσεις προειδοποιούσαν καιρό για την προσπάθεια να κλαπούν οι εκλογές. Μπορείς να περιγράψεις τις κινήσεις του Τραμπ πριν και κατά τη διάρκεια της απόπειρας πραξικοπήματος;

-Πριν τις εκλογές του Νοεμβρίου, ο Τραμπ δήλωσε ανοιχτά τα σχέδιά του να κλέψει τις εκλογές εάν δεν κέρδιζε. Το αστικό πολιτικό κατεστημένο, τόσο των Δημοκρατών όσο και των Ρεπουμπλικάνων, δεν έλαβε σοβαρά υπόψη την απειλή. Είχαν εμπιστοσύνη στους “ιερούς δημοκρατικούς θεσμούς” τους και προσπάθησαν να καθησυχάσουν το λαό για να αγνοήσει την απειλή. Η πρώτη απόπειρα πραξικοπήματος από τον Τραμπ (ή “αυτοπραξικοπήματος”, όπως ονομάζεται στη Λατινική Αμερική) έγινε την 1η Ιουνίου, λίγες ημέρες μετά την αστυνομική δολοφονία του George Floyd στην Μινεάπολη που πυροδότησε μια εθνική αντιρατσιστική εξέγερση. Ο Τραμπ κινητοποίησε στρατεύματα και ομοσπονδιακούς πράκτορες για να καταστείλουν τους διαδηλωτές που συγκεντρώθηκαν έξω από το Λευκό Οίκο. Παρέλασε σε μια κοντινή εκκλησία, με τη Βίβλο στα χέρια του και με τον επικεφαλής των Αρχηγών του Γενικού Επιτελείου του Πενταγώνου. Εκεί ανακοίνωσε τα σχέδιά του να επικαλεστεί τον Νόμο περί Ανταρσίας, ο οποίος είχε αρχικά θεσπιστεί για την καταστολή των εξεγέρσεων σκλάβων στις αρχές του 19ου αιώνα με χρήση του στρατού. Αλλά οι στρατηγοί του Πενταγώνου αντέδρασαν ψυχρά. Η συντριπτική πλειονότητα των στρατιωτών είναι από την εργατική τάξη, πολλοί είναι μαύροι. Οι στρατιωτικοί ηγέτες αποφάσισαν ότι δεν μπορούσαν να εμπιστευτούν τα στρατεύματά τους για να καταστείλουν την εξέγερση. Φοβήθηκαν ότι οι στρατιώτες θα ταχθούν με τον λαό.

Όταν άρχισε να υποχωρεί η αυθόρμητη εξέγερση κατά των αστυνομικών δολοφονιών, άρχισε μια έξαλλη ρατσιστική αντίδραση, υπό την ηγεσία του Τραμπ. Η εκλογική του στρατηγική ήταν να συγκεντρώσει σκληροπυρηνικούς φασίστες, λευκούς ρατσιστές και αξιωματικούς της αστυνομίας για να καταστείλουν τη μαύρη κοινότητα και τους συμμάχους της. Οι πολιτικοί κατά του Τραμπ και τα ΜΜΕ έπαιξαν και αυτοί ρόλο, καθώς φοβήθηκαν την εξέγερση του ΒLM, ιδιαίτερα επειδή για πρώτη φορά εδώ και πολλές δεκαετίες, πλήθος λευκών εργατών συμμετείχε στον αντιρατσιστικό αγώνα. Ο Τραμπ δήλωσε στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις ότι μόνος τρόπος για να χάσει ήταν η νοθεία. Αυτό ήταν  μήνυμα στους οπαδούς του μέσα και έξω από τον κρατικό μηχανισμό να απορρίψουν το αποτέλεσμα. Είτε θα κέρδιζε καταπνίγοντας τις ψήφους, ιδιαίτερα των μαύρων, είτε υποστηρίζοντας ότι η άλλη πλευρά έκανε νοθεία.

Όταν κατέστη σαφές, λίγες ημέρες μετά τις εκλογές, ότι ο Τραμπ είχε χάσει από τον Μπάιντεν, το εναλλακτικό σχέδιο τέθηκε σε ισχύ. Η νομική του ομάδα ενεπλάκη σε πολλές μηνύσεις προσπαθώντας να ανατρέψει τα αποτελέσματα σε πολιτείες όπου η ψηφοφορία ήταν οριακή. Ο ίδιος άσκησε πιέσεις σε πολιτειακούς αξιωματούχους για να αλλάξουν το αποτέλεσμα. Τοποθέτησε τους πιο στενούς οπαδούς του σε υψηλά αξιώματα στο στρατό και το μηχανισμό Εθνικής Ασφάλειας, και φρόντισε να έχει ακροδεξιά πλειοψηφία στο Ανώτατο Δικαστήριο. Αλλά η σημαντικότερη κίνηση ήταν να ενθαρρυνθεί τη φασιστική δεξιά να κινητοποιηθεί. Αυτές οι  συμμορίες ρατσιστών έχουν πολλούς δεσμούς με το στρατό και την αστυνομία. Μερικές φορές συνεργάζονται ανοιχτά με τα κατασταλτικά σώματα του κράτους, όπως στην Κενόσα, όπου οι ένοπλοι φασίστες αντικατέστησαν την αστυνομία και σκότωσαν δύο αντιρατσιστές διαδηλωτές. Ομάδες όπως τα Περήφανα Αγόρια και οι Ένορκοι Φύλακες, ήρθαν στην Ουάσινγκτον δύο φορές το Δεκέμβριο, όπου επιτέθηκαν σε εκκλησίες μαύρων και αντιφασίστες ακτιβιστές, σαν πρόβα για ό,τι συνέβη στις 6 Ιανουαρίου.

-Γιατί νομίζεις ότι το Καπιτώλιο φάνηκε να εκπλήσσεται; Δεν πίστευαν ότι ο Τραμπ θα τολμούσε να υποκινήσει την ακροδεξιά εξέγερση; Σίγουρα ήξεραν ότι είχε υποστηρικτές στον κρατικό μηχανισμό.

-Το κατεστημένο των Δημοκρατών και των Ρεπουμπλικάνων παρέλυσε λόγω εξάρτησής από τον καπιταλιστικό κρατικό μηχανισμό. Είδαν τις φασιστικές διαμαρτυρίες το Δεκέμβριο και αποφάσισαν ότι δεν ήταν σοβαρή απειλή . Ο Μπάιντεν και οι Δημοκρατικοί στο Κογκρέσο, θα μπορούσαν να είχαν προειδοποιήσει για τον κίνδυνο και να είχαν καλέσει τις μάζες να έρθουν να τους προστατεύσουν από τους ρατσιστές. Νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι θα είχαν βγει ακόμα και εν μέσω της πανδημίας, καθώς οι διαδηλώσεις του BLM έδειξαν ότι οι μάζες είναι έτοιμες να θέσουν τους εαυτούς τους σε κίνδυνο όταν χρειαστεί. Αλλά οι καπιταλιστές πολιτικοί φοβούνται περισσότερο την εξέγερση του λαού ενάντια στον ρατσισμό και τον καπιταλισμό παρά τους φασίστες. Έτσι, έθεσαν σε κίνδυνο πολλές ζωές, ακόμα και τις δικές τους. Γι’ αυτό η εργατική τάξη δεν μπορεί να βασιστεί στους φιλελεύθερους πολιτικούς για την καταπολέμηση του φασισμού.

Επίσης, οι φασίστες είχαν βοήθεια μέσα από το Καπιτώλιο. Τα μέλη του Κογκρέσου που υποστηρίζουν τον Τραμπ λέγεται ότι έκαναν ξενάγηση σε μερικούς από τους διοργανωτές της κινητοποίησης πριν από την 6η Ιανουαρίου. Υπήρχαν επίσης φιλο-φασίστες μέσα στην αστυνομία του Καπιτώλου που επέτρεψαν στον όχλο να μπει στο κτίριο. Γενικά υπήρχε μια προσέγγιση πολύ διαφορετική από τη βίαιη στάση απένταντι στις προοδευτικές διαδηλώσεις. Φυσικά, ο Τραμπ και οι υποστηρικτές του έκαναν ό,τι μπορούσαν για να μπλοκάρουν κάθε είδους έκτακτα μέτρα ασφαλείας. Ο Τραμπ απέτρεψε την κινητοποίηση της Εθνοφρουράς της Ουάσινγκτον για παράδειγμα, καθώς η πόλη της Ουάσινγκτον εξαρτάται πλήρως από τον πρόεδρο ως επικεφαλής του στρατού. Η Εθνοφρουρά έλαβε καθυστερημένα άδεια να ενεργήσει με εντολή του Αντιπροέδρου Μάικ Πένς, του οποίου η ζωή κινδύνευε στο Καπιτώλιο. Και αυτό θα μπορούσε να γίνει μόνο, θεωρώ, με παρασκηνιακή συμφωνία για την απομάκρυνση του Τραμπ από τη διαδοχή της στρατιωτικής διοίκησης.

-Έγραψες στο τελευταίο άρθρο σου ότι ο Τραμπ έπρεπε να διωχθεί με την 25η Τροπολογία για απόπειρα πραξικοπήματος. Αντ’αυτού επέλεξαν ένα “σόου μομφής”, όπως το αποκάλεσες.  Γιατί συνέβη αυτό;

-Η επιτυχία ή αποτυχία της απόπειρας πραξικοπήματος ήταν εξαρτιόταν πραγματικά από το τι θα έκανε ο στρατός. Ο Τραμπ και οι υποστηρικτές του ήλπιζαν ότι θα στήριζε την επίθεση ή έστω θα παρέμενε ουδέτερος. Αλλά η πίεση από άλλους τομείς του πολιτικού κατεστημένου και θεσμών της άρχουσας τάξης, και ο φόβος για αντίσταση από τα στρατεύματα, τους έκανε να ρίξουν τελικά το βάρος τους πίσω από τον Πένς. Το πώς συνέβη αυτό έχει κρυφτεί επιμελώς από την κοινή γνώμη. Αλλά κάποιες πληροφορίες έχουν διαρρεύσει σε σημαντικές αστικές εκδόσεις, όπως New York Times και Washington Post, αποδεικνύοντας ότι ο Αντιπρόεδρος Πένς, οι αρχηγοί των Δημοκρατικών του Κογκρέσου Νάνσι Πελόσι και Τσακ Σούμερ, και ο Ρεπουμπλικάνος ηγέτης της Γερουσίας Μιτς ΜακΚόνελ συνεργάστηκαν με “υγιείς ηγέτες” στο Λευκό Οίκο και το Πεντάγωνο για να απομακρυνθεί ο Τραμπ από τη στρατιωτική ιεραρχία. Σε αντάλλαγμα, επετράπη στον Τραμπ να υπηρετήσει τις τελευταίες δύο εβδομάδες της θητείας του χωρίς να απομακρυνθεί με την 25η τροποποίηση του Συντάγματος, που επιτρέπει στον Αντιπρόεδρο και την πλειοψηφία του Υπουργικού Συμβουλίου να απομακρύνουν τον πρόεδρο εάν δεν μπορεί πλέον να εκτελέσει τα καθήκοντά του, είτε για λόγους υγείας είτε για εγκληματικές δραστηριότητες.

Η διαδικασία μομφής δεν έχει ουσιαστικά νόημα τώρα που ο Τραμπ είναι εκτός εξουσίας και κανείς δεν μπορεί να συμφωνήσει εάν μπορεί να ασκηθεί νομική δίωξη σε έναν πρόεδρο μετά την αποχώρησή του από το αξίωμα. Είναι ένα σόου για να κατευνάσει τις λαϊκές μάζες που είναι εξοργισμένες με τον Τραμπ, και τα χαμηλόβαθμα μέλη του Κογκρέσου των οποίων οι ζωές απειλήθηκαν. Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν ότι τα πιο προοδευτικά, μαύρης ή άλλης καταπιεσμένης εθνικότητας, μέλη του Κογκρέσου, όπως οι σοσιαλδημοκράτες Alexandria Ocasio-Cortez, Ilhan Omar και Rashida Tlaib, θα είχαν σκοτωθεί εν ψυχρώ αν ο φασιστικός όχλος τους είχε πιάσει. Έστησαν ακόμα και μια θηλιά για λιντσάρισμα έξω από το Καπιτώλιο! Ο σύγκρουση συνεχίστηκε εντός των υψηλόβαθμων τάξεων του στρατού για αρκετές ημέρες. Μόνο στις 12 Ιανουαρίου, σχεδόν μια εβδομάδα μετά την επίθεση, οι αρχηγοί των ενόπλων δυνάμεων εξέδωσαν μια δήλωση καταδικάζοντας την και αναγνωρίζοντας τον Μπάιντεν ως τον επερχόμενο κυβερνήτη.

-Οι συλλήψεις φασιστών που συμμετείχαν στην εξέγερση στο Καπιτώλιο έχουν ξεκινήσει. Ορισμένοι αστυνομικοί έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα.  Η νέα κυβέρνηση μπορεί να ισχυριστεί ότι έτσι η φασιστική απειλή αντιμετωπίστηκε. Είναι όμως έτσι; Δεδομένου πως ο Τραμπ έχει συσπειρώσει ένα ακροδεξιό κίνημα στο πρόσωπό του, αλλά και οι Δημοκρατικοί έχουν στο παρελθόν εξαπολύσει φασιστικές οργανώσεις εναντίον μειονοτήτων και της εργατικής τάξης. Πχ. οι σημερινοί υποστηρικτές του Τραμπ συμμετείχαν στον πόλεμο κατά του αντιφασιστικού κινήματος στην Ουκρανία, όταν οι Δημοκρατικοί υποστήριξαν το φασιστικό καθεστώς.

-Η καπιταλιστική τάξη και το πολιτικό της κατεστημένο πάντα αρέσκονται να κρατούν τους φασίστες ως εφεδρεία για έκτακτες ανάγκες. Θα ρίξουν έναν μικρό αριθμό στη φυλακή ως προπέτασμα καπνού, όπως ο Χίτλερ φυλακίστηκε για λίγο μετά το Beer Hall Putsch του 1923 στη Γερμανία. Γίνεται λόγος για νέα “αντιτρομοκρατικά μέτρα” και μια εκστρατεία κατά του “εγχώριου εξτρεμισμού”. Αλλά γνωρίζουμε ότι πραγματικός στόχος θα είναι η αριστερά, διότι όλες οι κυβερνητικές ομάδες φοβούνται τους εργαζομένους, τις μάζες, τους αντιφασίστες και τους κομμουνιστές, πολύ περισσότερο από όσο τους φασίστες.

Η βάση στήριξης του Τραμπ στην άρχουσα τάξη είναι μεταξύ της σχετικά νέας ομάδας όσων έγιναν δισεκατομμυριούχοι κατά τη διάρκεια της άνθησης στον τομέα της ενέργειας μετά τον πόλεμο στο Ιράκ, ειδικά όσοι εμπλέκονται στη βιομηχανία εξορύξεων στη Βόρεια Αμερική. Όταν τελείωσε η άνθιση και τα κέρδη τους κατέρρευσαν, προσκολλήθηκαν στον Τραμπ ως τον άνθρωπό τους. Αν και αυτή η ομάδα είναι σχετικά μικρή, είναι απελπισμένη και το σημαντικότερο, έχει ένα πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής κρίσης: τον φασισμό! Αυτό τους δίνει δύναμη και επιρροή πέρα από τον αριθμό τους, επειδή το κυρίαρχο καπιταλιστικό ρεύμα που συμβολίζει ο Μπάιντεν δεν έχει λύση στην κρίση. Η μόνη τους απάντηση είναι να γυρίσουν το ρολόι πίσω στο 2016, στις συνθήκες που εξαρχής δημιούργησαν τον Τραμπ.

Όπως επεσήμανες, οι Δημοκρατικοί και ο Μπάιντεν είναι συνένοχοι στην άνοδο του φασισμού εδώ και σε ολόκληρο τον κόσμο. Για δεκαετίες, τόσο οι Δημοκρατικές όσο και οι Ρεπουμπλικάνικες κυβερνήσεις έχουν χρησιμοποιήσει την ακροδεξιά βία για να εξυπηρετήσουν τους στόχους τους σε πολλές χώρες , όπως Λιβύη, Βενεζουέλα, Συρία, Βολιβία κα. Ο Μπάιντεν ανασυστήνει μια ομάδα εξωτερικής πολιτικής βασισμένη σε μεγάλο βαθμό στην διακυβέρνηση Ομπάμα, η οποία ενθάρρυνε, βοήθησε και εξόπλισε τους φασίστες στην Ουκρανία που ανέτρεψαν την κυβέρνηση το 2014 και πυροδότησαν πόλεμο κατά του Ντόνμπας. Αυτό έχει άμεσες και θανατηφόρες επιπτώσεις για το λαό των ΗΠΑ. Γνωρίζουμε πχ, ότι ομάδες λευκών ρατσιστών που συμμετείχαν στις φασιστικές ταραχές στο Charlottesville το 2017 εκπαιδεύτηκαν από το Τάγμα Αζόφ στην Ουκρανία. Είμαι βέβαιος ότι κάποιοι από αυτούς συμμετείχαν και στην επίθεση στο Καπιτώλιο.

Η επίθεση μπορεί να απέτυχε να ανατρέψει τις εκλογές, αλλά κατά μια έννοια ήταν μεγάλη επιτυχία για το φασιστικό κίνημα. Ήταν σαν αγγελία στρατολόγησης. Πέρυσι, αυτές οι ομάδες εισέβαλαν ένοπλα σε αρκετά πολιτειακά καπιτώλια για να διαμαρτυρηθούν για τα μέτρα δημόσιας υγείας για την καταπολέμηση της πανδημίας. Και με την ενεργή υποστήριξη του Τραμπ, σε μεγάλο βαθμό πέτυχαν τους στόχους τους. Γι’αυτό 400.000 άνθρωποι είναι νεκροί στις ΗΠΑ από τον ιό και οι αριθμοί συνεχίζουν να αυξάνονται. Τώρα έκαναν ένα ακόμη μεγάλο βήμα εισβάλλοντας στην έδρα της εθνικής κυβέρνησης, κάτι που ονειρεύονταν εδώ και χρόνια. Έτσι, είτε ο Τραμπ συνεχίζει να είναι το σύμβολο αυτού του κινήματος είτε εξαφανιστεί στο παρασκήνιο, ο φασιστικός κίνδυνος δεν πάει πουθενά. Λυπάμαι που το λέω, αλλά το αριστερό και εργατικό κίνημα δεν έχει λάβει σοβαρά υπόψη τον κίνδυνο μέχρι τώρα. Έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε.

-Ο Μπάιντεν δήλωσε ότι θα συνεχίσει την επιθετικότητά κατά της Κίνας και θα αναγνωρίσει το Γουαϊδό στη Βενεζουέλα. Ενώ λέει ότι θέλει να επιστρέψει στη συμφωνία με το Ιράν, δεν δηλώνει ότι θα άρει τις εγκληματικές κυρώσεις. Θεωρείς ότι θα αλλάξει κάτι στην ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ ή ο Μπάιντεν θα είναι “μετριοπαθής” Τραμπ;

-Δεν περιμένω καμία αλλαγή από τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό υπό τον Μπάιντεν, εκτός από μικρές αλλαγές στις προτεραιότητες. Ιστορικά, οι κυβερνήσεις των Δημοκρατικών δίνουν προτεραιότητα στην περικύκλωση και την δαιμονοποίηση της Ρωσίας, ενώ οι Ρεπουμπλικάνοι έχουν επικεντρωθεί στο Ιράν και τη Μέση Ανατολή. Βενεζουέλα, Κούβα και ΛΔ Κορέας θα παραμείνουν στο στόχαστρο του Πενταγώνου. Η Africom θα συνεχίσει τη θανάσιμη εκστρατεία της σε ολόκληρη την Αφρική. Κατά πάσα πιθανότητα θα δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στη ανάπτυξη του ΝΑΤΟ κατά της Ρωσίας και των δημοκρατιών του Ντόνμπας. Αλλά το κύριο θέατρο νομίζω θα παραμείνει η Κίνα, επειδή ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός αισθάνεται τα κέρδη και την επιρροή του  απειλούνται περισσότερο από αυτή

Στην αριστερά υπάρχει μεγάλη ανησυχία ότι η ύπαρξη ενός Δημοκρατικού στο Λευκό Οίκο θα αποτρέψει τους ανθρώπους από το να αντιταχθούν στον πόλεμο και την επιθετικότητα. Οι άνθρωποι θυμούνται τις επιπτώσεις που είχε η εκλογή του Ομπάμα στην υποχώρηση του μεγάλου αντιπολεμικού κινήματος που υπήρχε κατά την διακυβέρνηση Μπους. Στην πραγματικότητα, το αντιπολεμικό κίνημα στις ΗΠΑ ποτέ δεν ανέκαμψε μετά από αυτό. Πρέπει τώρα να το ξαναχτίσουμε, όχι χωριστά αλλά σε συνδυασμό με τους αντιφασιστικούς και αντιρατσιστικούς αγώνες.

-Η αμερικάνικη κοινωνία αντιμετωπίζει μια σοβαρή κρίση υγείας από το COVID-19, που είναι ταυτόχρονα κρίση του καπιταλιστικού συστήματος. Τα θύματα, οι φτωχοί και οι μειονότητες, εξεγέρθηκαν δηλώνοντας ότι οι ζωές τους έχουν σημασία. Διαβάζουμε για μεγάλες κινητοποιήσεις και απεργίες. Ο Τραμπ ηττήθηκε, αλλά ο καπιταλισμός είναι ακόμα εδώ. Τι συμβαίνει σήμερα με αυτό το μαζικό κίνημα;

-Τώρα οι άνθρωποι περιμένουν να δουν τι θα κάνει ο Μπάιντεν και αν η νέα κυβέρνηση μπορεί να ελέγξει την πανδημία και να κάνει κάτι για την ανεργία. Οι λαϊκές μάζες που ψήφισαν υπέρ του Μπάιντεν το έκαναν κυρίως για να ξεφορτωθούν τον Τραμπ. Αλλά φυσικά ο Μπάιντεν έδωσε πολλές υποσχέσεις για να λάβει την υποστήριξή τους. Εκατομμύρια βρίσκονται σε απελπιστικές συνθήκες. Το σύστημα υγείας είναι απελπιστικά αποδιοργανωμένο και ανεπαρκές. Σε κάποιες πολιτείες, τα αυτοκίνητα παρατάσσονται σε ουρές χιλιομέτρων για επισιτιστική βοήθεια. Η κυβέρνηση επέκτεινε την απαγόρευση εξώσεων κατά τη διάρκεια της πανδημίας, ωστόσο τα ενοίκια εξακολουθούν να οφείλονται στο σύνολό τους. Όταν αρθεί η απαγόρευση, εκατομμύρια οικογένειες θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα έλλειψης στέγης

Ο Μπάιντεν θα ήθελε να εμφανιστεί ως σύγχρονος Φράανκλίνος Ρούσβελτ, που θα σώσει το καπιταλιστικό σύστημα με μεταρρυθμίσεις. Αλλά ο αμερικανικός καπιταλισμός δεν αναπτύσσεται όπως τη δεκαετία του 1930. Τότε ήταν στα πρόθυρα να γίνει η κυρίαρχη παγκόσμια δύναμη. Τώρα έχει ξεπεράσει κατά πολύ το αποκορύφωμά του, και δεν υπάρχει βούληση μεταξύ των καπιταλιστών να θυσιάσουν τα κέρδη τους για να κάνουν τη ζωή των μαζών πιο υποφερτή. Ο ίδιος ο Μπάιντεν είναι δεξιός παίκτης εντός του Δημοκρατικού Κόμματος. Απορρίπτει την καθολική υγειονομική περίθαλψη και αντιτάσσεται στην αποχρηματοδότηση της αστυνομίας ώστε να καλυφθούν οι ανθρώπινες ανάγκες. Αντ’ αυτού συμβουλεύει τους αστυνομικούς να πυροβολούν ανθρώπους στα πόδια αντί για το κεφάλι. Περιμένουμε οι εργαζόμενοι, οι πιο καταπιεσμένοι, να απογοητευτούν από τη νέα κυβέρνηση. Αυτό που πρέπει να επιδιώξουμε είναι να κινητοποιήσουμε τον θυμό και τη δυσαρέσκεια στον αγώνα για σοσιαλισμό, και να μην επιτρέψουμε στους φασίστες να το εκμεταλλευτούν.

Υ.Γ.: Κατά την διάρκεια της συνέντευξης, η επικοινωνία με τον Greg διακόπηκε, καθώς το Facebook έριξε μαζικά προφίλ αριστερών αγωνιστών και οργανώσεων. Του ζητήσαμε ένα σχόλιο για την απόπειρα φίμωσης, αλλά και για την απαγόρευση αναρτήσεων που επιβλήθηκε στον Ντόναλντ Τραμπ. Ακολουθεί η απάντηση:

Στις 22 Ιανουαρίου, εγώ και αρκετοί σύντροφοί μου τεθήκαμε εκτός Facebook. Τα προφίλ μας ήταν “μόνιμα απενεργοποιημένα”, χωρίς καμία ευκαιρία να ασκήσουμε έφεση στην απόφαση. Δύο μαζικές οργανώσεις στις οποίες συμμετέχουμε, η “Συνέλευση Λαϊκής Εξουσίας” και οι “Γυναίκες στον Αγώνα”, αφαιρέθηκαν επίσης από το Facebook. Άλλες σελίδες που διαχειριζόμαστε, όπως αυτή που διευθύνω σε αλληλεγγύη με το Ντόνμπας, δεν ήταν προσβάσιμες. Αντιδράσαμε, προειδοποιώντας μέσα από τα ΜΜΕ και το προοδευτικό κίνημα, κάνοντας νομικά βήματα και βομβαρδίζοντας τους αξιωματούχους του Facebook με email, tweets και τηλεφωνήματα. Μέχρι τη νύχτα της 25ης Ιανουαρίου, οι περισσότερες σελίδες και προφίλ αποκαταστάθηκαν. Δεν δόθηκε καμία εξήγηση. Δεν ήταν πρώτη φορά. Στα τέλη Οκτωβρίου, λίγο πριν τις προεδρικές εκλογές, πολλές από τις παραπάνω σελίδες και προφίλ έκλεισαν ξαφνικά.Tότε, οργανωνόμασταν για μια αυτοκινητοπορεία ενάντια στην απειλή του Τραμπ να κλέψει τις εκλογές. Το Facebook αφαίρεσε την εκδήλωση και έθεσε εκτός πολλούς από εμάς. Και τότε αγωνιστήκαμε και αποκαταστήσαμε τα πράγματα.

Τα αμερικάνικα μονοπώλια κοινωνικής δικτύωσης βρίσκονται σε πόλεμο με την Αριστερά πολύ καιρό. Σελίδες και άτομα που εκπροσωπούν τους αγώνες εθνικής απελευθέρωσης στην Παλαιστίνη, την Κολομβία και άλλες χώρες, δέχονται καιρό τώρα επίθεση από το Facebook, το Google, το Twitter κα. Διεθνή μέσα ενημέρωσης, όπως το teleSUR και η Press TV, καταστέλλονται. Οι αριστεροί συχνά αποκλείονται ή περιορίζονται χωρίς λόγο και προειδοποίηση. Ένα από τα μαθήματα που πήραμε από αυτές τις εμπειρίες είναι ότι είναι σημαντικό να μην βασιζόμαστε υπερβολικά σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης. Πρέπει να τις χρησιμοποιούμε, όπως έλεγε ο Λένιν για τα συνδικάτα ταξικής συνεργασίας: “Αν σπρώξουν τους επαναστάτες έξω από την πόρτα, τότε να μπούμε μέσα από το παράθυρο”. Δεν πρέπει όμως να είμαστε αφελείς και να πιστεύουμε ότι είναι ένας αξιόπιστος και μόνιμος τρόπος οργάνωσης.

Είναι σημαντικό να μην εξισώνονται οι επιθέσεις στην αριστερά με τη πρόσφατη απαγόρευση του Τραμπ και ορισμένων από τους φασίστες υποστηρικτές του. Το Twitter και το Facebook δεν θέλησαν ποτέ να απαγορεύσουν τον Τραμπ. Είναι μεγάλη πηγή εσόδων. Το Twitter αναγκάστηκε να το κάνει μετά την επίθεση της 6ης Ιανουαρίου, λόγω μαζικής αγανάκτησης και την επομένη οι τιμές των μετοχών έπεσαν. Τον άφησαν να κάνει ρατσιστική και βίαιη προπαγάνδα για χρόνια επειδή ήταν επικερδές. Δεν έχουμε φιλελεύθερη άποψη. Δεν πιστεύουμε στην ελευθερία του λόγου και για τις δύο πλευρές. Γνωρίζουμε ότι η αστική τάξη θέλει να καταστείλει την ελευθερία λόγου της επαναστατικής αριστεράς. Αγωνιζόμαστε για το δικαίωμα των εργαζομένων, των αντιφασιστών και των οργανώσεών τους να μιλούν. Όχι των φασιστών που θέλουν να διαπράξουν γενοκτονία εναντίον καταπιεσμένων ανθρώπων και να διαλύσουν τις οργανώσεις μας. Έχουν πολλούς τρόπους να διαδώσουν το μήνυμά τους, χάρη στους υποστηρικτές τους στην καπιταλιστική τάξη. Η δουλειά μας είναι να τους κλείσουμε.

Πηγή: Kommon

Εικόνες γελοίες, εικόνες θλιβερές. Εποχή της παρακμής, εποχή των τεράτων.

Φρίττουν με ιερή αγανάκτηση οι απανταχού τον κόσμο υποστηρικτές της αστικής δημοκρατίας με όσα συνέβησαν στο Καπιτώλιο από τους οπαδούς του Τραμπ. Γελούν, αλλά και ταυτόχρονα ανησυχούν, όλοι οι υπόλοιποι. Ένας όχλος αποτελούμενος από ακροδεξιούς, από θρησκόληπτους, από οπαδούς της Λευκής Υπεροχής, από τύπους με κέρατα στο κεφάλι και αρκουδοτόμαρα, από μέλη της Κου Κλουξ Κλαν, από τον Μπάτμαν και από τον Κάπτεν Αμέρικα, εισέβαλε ανενόχλητος στο Καπιτώλιο. Τη στιγμή μάλιστα που το ανώτατο νομοθετικό σώμα των ΗΠΑ επικύρωνε τα αποτελέσματα των προεδρικών εκλογών.

Αυτό είναι πραξικόπημα, ουρλιάζουν με στόμφο οι οπαδοί της Δυτικής Δημοκρατίας.

Αυτό, δεν είναι πραξικόπημα.

Και ο Κάπτεν Αμέρικα στη μάχη

Είναι σοβαρό, είναι και γελοίο. Είναι κωμικό, είναι και θλιβερό. Είναι σαπίλα, είναι και κίνδυνος. Είναι ένδειξη της βαθιάς διαίρεσης και της πολιτικής κρίσης των ΗΠΑ. Είναι πάνω από όλα απόδειξη παρακμής των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής.

Οι χθεσινές εικόνες ήταν η τρίτη κατά σειρά χρεοκοπία της παγκόσμιας υπερδύναμης μέσα σε λίγους μήνες. Είχε προηγηθεί η παταγώδης αποτυχία της διαχείρισης της πανδημίας με τις ΗΠΑ να βρίσκονται μακράν πρώτες σε απώλειες από τον κορωνοϊό. Η ισχυρότερη χώρα του κόσμου αποδεικνύεται συστηματικά και επί μήνες, η πλέον αδύναμη να συγκροτήσει αποτελεσματικό δίκτυ κοινωνικής και υγειονομικής προστασίας. Ακολούθησε, ένα μήνα πριν, η υπογραφή της RCEP, της μεγαλύτερης οικονομικής ζώνης του πλανήτη που περιλαμβάνει την Κίνα, την Ιαπωνία, την Ν. Κορέα, την Αυστραλία και όλες τις άλλες χώρες της ΝΑ Ασίας και της Ωκεανίας. Η Κίνα αναδύεται, συμβολικά και πραγματικά, σε δεσπόζουσα δύναμη, εκτοπίζοντας τις ΗΠΑ από τις άλλοτε δεδομένες ζώνες επιρροής τους. Και έρχεται και η χθεσινή εικόνα με τις ορδές των βαρβάρων να εισβάλουν στο Καπιτώλιο, γελοιοποιώντας την υπερδύναμη στα μάτια όλου του πλανήτη.

Εκατομμύρια ή και δισεκατομμύρια άνθρωποι βάζουν τα γέλια με τους οπαδούς του Τραμπ αλλά όχι μόνο: Μειδιούν με την αδυναμία των ΗΠΑ να προστατεύσουν την αξιοπιστία της προεδρικής εκλογής, αλλά και την ίδια τη διαδικασία ανάδειξης του προέδρου τους από το ανώτατο νομοθετικό σώμα. Χαμογελούν με τις γραφικότητες, ανησυχούν με το βάθος και την έκταση του κοινωνικού αγριανθρωπισμού και της βαθιάς καθυστέρησης, όμως σε κάθε περίπτωση καταλαβαίνουν ότι «ο βασιλιάς του πλανήτη είναι γυμνός». Όχι μόνο γυμνός, αλλά και γελοίος. Παραπέμπει στις τελευταίες μέρες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, με όλη την αντίστοιχη παρακμή, την αλλοφροσύνη, το χάος και τη φαιδρότητα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η τροπή των γεγονότων δεν μπορεί να εγκυμονεί ακόμα χειρότερες εξελίξεις.

Στις ΗΠΑ είναι εμφανής η εικόνα μιας εκτεταμένης φασιστικοποίησης που θυμίζει τις μαύρες σελίδες του φασισμού και του ναζισμού. Πρόκειται για ρεύμα που τροφοδοτείται όχι μόνο από το ανοικτό φλερτ της Δεξιάς με τις ρατσιστικές ιδέες, αλλά και από τον τρόπο που πολιτεύεται το σύνολο του πολιτικού συστήματος. Φαινόμενα σαν τα χθεσινά αντλούν τη βάση τους από τέτοια ρεύματα και ακόμα χειρότερο, είναι παράδειγμα που εξαπλώνεται σε όλο τον πλανήτη.

Οι μάζες είναι στο προσκήνιο, έστω και αν ένα σεβαστό τμήμα τους ανεμίζει τη ρατσιστική σημαία της Συνομοσπονδίας. Ο διεθνής συσχετισμός δύναμης μεταβάλλεται, καθώς η ηγεμονική δύναμη του δυτικού κόσμου εμφανίζει εικόνες παρακμής. Η αναταραχή είναι μεγάλη, αλλά η κατάσταση απέχει από το να είναι θαυμάσια. Είναι περίοδος αλλαγών, είναι καιρός μεταβάσεων και ανακατατάξεων, αλλά μπορεί κάλλιστα να εξελιχθεί σε εποχή των τεράτων.

Γερουσιαστές κρύβονται στα έδρανα

Γερουσιαστές κρύβονται στα έδρανα

Χθες, στο ναό της «παλιότερης Δημοκρατίας στον κόσμο» η δημοκρατία δεν ήταν πουθενά. Ούτε έξω, με τον μαινόμενο λαό της Δεξιάς που πιστεύει ότι ο Τραμπ συνομιλεί με τον Θεό, ούτε όμως μέσα, με το συνασπισμένο πλέον κατεστημένο Δημοκρατικών και Ρεπουμπλικανών που ξεφορτώθηκε επιτέλους τον κλόουν που μετέτρεψε σε τσίρκο την Ουάσιγκτον. Η Ουάσιγκτον είναι η έδρα της δημοκρατίας που στέκεται επικεφαλής της Δύσης. Είναι το κέντρο που εξαπολύει πολέμους, οργανώνει πραξικοπήματα, αυθαιρετεί ασύστολα, προάγει τον ρατσισμό και τον κοινωνικό αποκλεισμό, διδάσκει ότι η φτώχεια είναι φυσικό φαινόμενο και η έξοδος από αυτή εναπόκειται στην ατομική ευθύνη. Αυτό συμβολίζει η Ουάσιγκτον. Δεν μπορεί λοιπόν να είναι τσίρκο. Αυτή είναι η κοινή συνισταμένη των υπερασπιστών της «παλιότερης δημοκρατίας στον κόσμο».

Το πολιτικό κατεστημένο των ΗΠΑ είναι βαθύτατα διχασμένο. Ένας πρόεδρος που σήμερα εμφανίζεται πέρα από κάθε λογική, ως απόλυτη ανορθογραφία και παραλογισμός, ήταν γέννημα θρέμμα φαινομένων που εξελίσσονται επί δεκαετίες στην αμερικανική κοινωνία και όχι μόνο: Συντηρητικοποίηση, θρησκοληψία, ανορθολογισμός, κυρίως κοινωνική αλλά και πολιτική ακροδεξιά, ρατσισμός, λευκή υπεροχή, βαθύς αντικομμουνισμός, συνωμοσιολογία. Αλλά και οικονομική κρίση, κυριολεκτική διχοτόμηση ανάμεσα στις φωτισμένες αλλά πλούσιες ελίτ και στις καθυστερημένες αλλά φτωχές μάζες των «χαμένων» της παγκοσμιοποίησης. Ο συνδυασμός είναι εκρηκτικός και αυτός έφερε τον «κλόουν» Τραμπ στην εξουσία. Το να αφαιρέσουμε όλο το υπόστρωμα, να μην προβληματιζόμαστε με το φαινόμενο, και απλώς να χαχανίζουμε με τις γκροτέσκο εικόνες των εισβολέων του Καπιτωλίου, δεν είναι ιδιαίτερα σοφό.

Οπαδοί του Τραμπ συνομιλούν με τον Θεό

Οπαδοί του Τραμπ συνομιλούν με τον Θεό

Μπορεί σήμερα οι Ρεπουμπλικάνοι να εγκαταλείπουν τον Τραμπ και να αναγνωρίζουν το αποτέλεσμα, ωστόσο μέχρι και χθες, ένα σεβαστό κομμάτι της alt-Right παράταξης, πάλευε και ΜΕΣΑ στο Καπιτώλιο να ακυρώσει τα αποτελέσματα της προεδρικής εκλογής. Οι ενστάσεις κατατίθενταν σωρηδόν ακόμα και μετά την αποχώρηση των εισβολέων και την αποκατάσταση της τάξης, από καθόλα θεοφοβούμενους, ευυπόληπτους οικογενειάρχες, σεβαστούς Γερουσιαστές και Αντιπροσώπους της ακροδεξιάς πτέρυγας των Ρεπουμπλικάνων. Απορρίφθηκαν μεν, έδειξαν όμως ότι ο τραμπισμός ως φαινόμενο ήρθε και παραμένει. Μπορεί ο επόμενος εκφραστής να είναι περισσότερο σοβαρός αλλά δεν θα είναι λιγότερο επικίνδυνος για τη δημοκρατία, την κοινωνική δικαιοσύνη και τη λαϊκή βούληση.

Η ελεύθερη είσοδος των κερασφόρων στην έδρα της Γερουσίας και της Βουλής, δείχνει ότι οι ίδιοι οι μηχανισμοί του αμερικανικού κράτους είναι βαθιά διχασμένοι. Οι κατασταλτικές δυνατότητες των σύγχρονων αστικών κρατών είναι τέτοιες και τόσες που υπό κανονικές συνθήκες δεν θα επέτρεπαν καν στους διαδηλωτές να πατήσουν το πρώτο σκαλί. Όχι να λεηλατήσουν ανενόχλητοι το γραφείο της επικεφαλής της Βουλής, Νάνσι Πελόζι, εξερχόμενοι μάλιστα με τρόπαια.

Μπορεί σήμερα οι Δημοκρατικοί να εμφανίζονται ανακουφισμένοι και προασπιστές της δημοκρατίας και της έννομης τάξης, ωστόσο στα μάτια της μισής Αμερικής δεν είναι τίποτα άλλο από βαθύ κατεστημένο. Ένα κατεστημένο που με το ένα χέρι ανεμίζει την πολύχρωμη σημαία των δικαιωμάτων και με το άλλο χέρι ταΐζει το αδηφάγο τέρας του καπιταλισμού. Πολύ καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον. Το να εμφανίζεται η «ομιλούσα κεφαλή» Τζο Μπάιντεν, ο εκλεκτός του κεφαλαίου, η επιλογή του σκληρού κατεστημένου, ως «μπολσεβίκος», είναι απλώς ένδειξη του απόλυτου χάους, του ταξικού χάσματος και του τεράστιου αποπροσανατολισμού.

Οι Δημοκρατικοί πλέον ελέγχουν τα πάντα στις ΗΠΑ: Γερουσία, Βουλή των Αντιπροσώπων, Λευκό Οίκο. Τι θα υλοποιήσουν από όσα ζητά η αριστερή τους πτέρυγα; Τι θα εφαρμόσουν από τα αιτήματα του μαζικού κινήματος της βάσης τους; Τι θα γίνει με το Medicare for All; Τι θα συμβεί με τα προγράμματα οικονομικής στήριξης; Πώς θα εξελιχθεί η αστυνομική αυθαιρεσία και το κίνημα BLM; Οι απαντήσεις για ορισμένους είναι προφανείς, για ορισμένους άλλους θα χρειαστούν λίγοι μήνες ακόμα μέχρι να χρεοκοπήσουν οι αυταπάτες. Ας ευχηθούμε επίσης, η εσωτερική κρίση να μην εξαχθεί με έναν παροξυσμό επεμβάσεων, πραξικοπημάτων, πολέμων χαμηλής έντασης και καταστροφών σε όσες δυστυχείς χώρες δοκιμάζουν το παρακμιακό μεγαλείο της υπερδύναμης.

Με μπλουζάκι Άουσβιτς και λάφυρα από το γραφείο της Πελόζι

Με μπλουζάκι Άουσβιτς και λάφυρα από το γραφείο της Πελόζι

Από τη χθεσινή εικόνα (εντός και εκτός, πριν και μετά) του Καπιτωλίου, απουσιάζει και η δημοκρατία, και η γνήσια εκπροσώπηση των λαϊκών συμφερόντων. Η Αριστερά είναι εξαφανισμένη, και αυτή είναι ακόμα μεγαλύτερη τραγωδία από το «πραξικόπημα» των γραφικών οπαδών του Τραμπ. Γιατί οι όποιες εκφράσεις του ρεύματος της κοινωνικής δικαιοσύνης (οι μαύροι ακτιβιστές, η Squad, η δουλειά στη βάση κλπ), στοιχίζονται πλέον στην «υπεράσπιση» της δημοκρατίας πίσω όχι μόνο από τον Μπάιντεν, αλλά και τη συντριπτική πλέον πλειοψηφία του πολιτικού συστήματος των ΗΠΑ. Στοιχίζονται τόσο πολύ που καθίστανται αόρατες.

Για την Αριστερά διεθνώς, αυτό θα όφειλε να είναι το ερώτημα. Όχι νέτα σκέτα ο εξοργισμένος ακροδεξιός όχλος που εισέβαλε στο Καπιτώλιο. Γιατί απέναντι στον ακροδεξιό λαό που ζητά τη δική του «αλλαγή», δεν ορθώνεται παρά πολύ αποσπασματικά και δίχως αυτόνομη πολιτική έκφραση το λαϊκό κίνημα, το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων, το κίνημα των αποκλεισμένων και περιθωριοποιημένων με τη σημαία της δικής του «αλλαγής». Το φάντασμα του κομμουνισμού δεν υπάρχει παρά μόνο στα πλακάτ των ακροδεξιών της Κου Κλουξ Κλαν.

Και αυτό είναι που πραγματικά μας μελαγχολεί από τα χθεσινά γεγονότα στην καρδιά της Αμερικής.

Ο Τραμπ μάχεται τον κομμουνισμό

Ο Τραμπ μάχεται τον κομμουνισμό

Οι μαύροι θα χάσουν το 2020

Η μέρα των εκλογών στις 3 Νοεμβρίου 2020 έληξε με το αποτέλεσμα να είναι καταρχήν αμφίβολο. Ο Τζο Μπάιντεν είχε σαφές προβάδισμα στην εκλεκτορικό σώμα έναντι του Ντόναλντ Τραμπ, αλλά δεν είναι ακόμα σαφές εάν αυτές οι εκλογές θα καταλήξουν στα δικαστήρια όπως το 2000.

Είναι σαφές όμως, ότι το αποτέλεσμα δεν θα έπρεπε καν να είναι αμφίβολο. Ο Μπάιντεν έκανε την πανδημία εκλογικό του σλόγκαν, κατηγορώντας τον Τραμπ για την κακή διαχείριση της κρίσης και κυρίως για τους 230.000 θανάτους. Η κακή αντίδραση της διακυβέρνησης Τραμπ είχε επιπλέον ως αποτέλεσμα την οικονομική καταστροφή εκατομμυρίων ανθρώπων. Σε ορισμένες από τις πολιτείες που συνεχίζεται η καταμέτρηση των ψήφων έχει πρόσφατα σημειωθεί αύξηση των κρουσμάτων του κορονοϊού, ακόμα όμως, δεν έχουν εκλέξει νικητή.

Ο Τραμπ έπρεπε να είχε ηττηθεί κατά κράτος το βράδυ των εκλογών. Αλλά το Δημοκρατικό Κόμμα επέλεξε να επαναλάβει την ήττα του 2016. Ήταν σαφές ότι η στρατηγική τους, αυτή της επιλογής νεοφιλελεύθερων υποψηφίων, δεν λειτουργεί πλέον. Θα έπρεπε να απευθυνθούν σε ανθρώπους που απείχαν από τις εκλογές του 2016 εάν ήθελαν κερδίσουν. Το άνθος του Μπάρακ Ομπάμα μαράθηκε και δεν θα μπορούσαν να κερδίσουν ψήφους χωρίς να καταβάλουν καμία προσπάθεια για την αντιμετώπιση των προβλημάτων του λαού…

Οι Δημοκρατικοί δεν θέλουν να μιλήσουν για τη χαμηλόμισθη εργασία, την ανασφάλεια της στέγασης, την έλλειψη υγειονομικής περίθαλψης και το χρέος των φοιτητικών δανείων, εκατομμύρια άνθρωποι δεν έχουν καμία όρεξη να ψηφίσουν, επειδή τα προβλήματά τους ούτε καν έγιναν θέμα της προεκλογικής αντιπαράθεσης. Οι ψηφοφόροι που χρειάζονται οι Δημοκρατικοί για να κερδίσουν επιλέγουν να μείνουν εκτός, επειδή κάποιοι τους έχουν καταστήσει αόρατους.

Αντίθετα, οι Δημοκρατικοί επιτέθηκαν εναντίον του πιο προοδευτικού υποψηφίου, του Μπέρνι Σάντερς. Ο Σάντερς επέλεξε να παίξει τον καλό στρατιώτη και συνθηκολόγησε, αλλά κανείς δεν ξεγελάστηκε. Ο ισχυρισμός του ότι η προεδρία του Μπάιντεν θα είναι η πιο προοδευτική από τις ημέρες του Φράνκλιν Ρούσβελτ ήταν προφανής ανοησία. Μόνο οι ευσεβείς πόθοι των φιλελευθέρων εντυπωσιάστηκαν και ήλπιζαν ότι το τέχνασμα θα λειτουργούσε σε εκείνους που για άλλη μια φορά περιθωριοποιήθηκαν.

Υπάρχει ένας άλλος παράγοντας εδώ. Πρόκειται για μια βαθιά ρατσιστική χώρα και το Make America Great Again (Να ξανακάνουμε την Αμερική μεγάλη) εξακολουθεί να απηχεί σε εκατομμύρια ανθρώπους. Τους αρέσει ο Τραμπ ακριβώς επειδή είναι αληθινά πιστός στη λευκή υπεροχή, τόσο σε επίπεδο ιδεών όσο και σε επίπεδο πολιτικών. Ο όρος λευκή υπεροχή δεν πρέπει να παρεξηγηθεί. Οι άντρες σε μεγάλα τζιπάκια που μεταφέρουν αυτόματα όπλα AR-15 είναι το κοινό πρόσωπο αυτής της αντίληψης, αλλά δεν είναι οι μόνοι οπαδοί.

Οι άνδρες με κοστούμια και γραβάτες και οι γυναίκες, οι κόρες και οι αδελφές τους είναι εξίσου πιθανό να θέλουν ένα τείχος στα σύνορα με το Μεξικό και παρηγορούνται γνωρίζοντας ότι κάποιος που συμφωνεί μαζί τους είναι στον Λευκό Οίκο. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους δεν δημοσιοποιούν τις απόψεις τους, επειδή οι υποστηρικτές του Τραμπ δέχονται τοσή κριτική όση και ο πρόεδρος τους. Δεν θέλουν να είναι το πρόσωπο του ρατσισμού, του φασισμού, της πατριαρχίας και της ανικανότητας. Μπορεί να μην βλέπουν καν τους εαυτούς τους ως υποστηρικτές της λευκής υπεροχής, αλλά είναι και ψηφίζουν έχοντας στο μυαλό τους τα συμφέροντα αυτά.

Οι Δημοκρατικοί θα πρέπει να σταματήσουν να ζουν σε άρνηση. Οι εικόνες παιδιών σε κλουβιά και οικογενειών που χωρίζονται στα σύνορα μπορεί να τους προκαλούν περιφρόνηση για τον Τραμπ, αλλά άλλοι άνθρωποι συμφωνούν πλήρως με αυτές τις πολιτικές και είναι ευχαριστημένοι που ο Τραμπ θέλει να κρατήσει την Αμερική όσο λευκή μπορεί.

Πριν από τέσσερα χρόνια, η υποφαινόμενη αρθρογράφος έγραφε, «Απορρίψτε τους Δημοκρατικούς για τα καλά». Πολλά από αυτά που γράφτηκαν το 2016 παραμένουν επίκαιρα. «Οι μαύροι πολιτικοί, η Δημοκρατική Εθνική Επιτροπή και οι οργανώσεις πολιτικών δικαιωμάτων που δεν βοηθούν τις μάζες πρέπει να απομονωθούν. Η απόρριψη πρέπει να είναι πλήρης και η ευθύνη πρέπει να τους βαραίνει αποκλειστικά”.

Ο Τζέιμς Κλάμπερν, ο ηγέτης των μαύρων στο Κογκρέσο, παίρνει άμεσες εντολές από τον πυρήνα του Δημοκρατικού Κόμματος που έκανε σαφές ότι ο υποψήφιος του 2020 θα ήταν οποιοσδήποτε εκτός από τον Μπερνι Σάντερς. Ο Κλάμπερν και οι όμοιοί του ευθύνονται για την ήττα μας όταν ενεργούν σε συνεννόηση με ανθρώπους των οποίων τα συμφέροντα είναι διαμετρικά αντίθετα με τα δικά μας. Ο Κλάμπερν έχει λάβει περισσότερα από 1 εκατομμύρια δολάρια σε δωρεές εκστρατείας από μεγάλες φαρμακευτικές. Αυτό σημαίνει ότι οι μηχανορραφίες του δεν εξελίσσονται ποτέ προς όφελος των ανθρώπων που φέρεται να εκπροσωπεί.

Οι μαύροι θα είναι χαμένοι ακόμα και με τη διοίκηση Μπαίντεν. Το παραδέχεται και ο ίδιος όταν λέει στους πλούσιους χρηματοδότες του ότι τίποτα δεν θα άλλαζε ριζικά όταν έρθει στα πράγματα. Η δημοσιονομική λιτότητα και η εξαθλίωση που τη συνοδεύει θα είναι η ατζέντα του Μπάιντεν. Δεν θα ευημερεύσουμε γιατί έξυπνοι μαύροι θα πάρουν καλές θέσεις στην διακυβέρνηση Μπάιντεν. Χρειαζόμαστε δικαίωμα στη δωρεάν υγειονομικής περίθαλψης και πρόσβαση σε τρόφιμα και στέγαση. Χρειαζόμαστε δράση κατά της αστυνομικής βίας και περικοπές στον στρατιωτικό προϋπολογισμό που καταναλώνει σχεδόν το 60% των κρατικών δαπανών.

Για άλλη μια φορά θα είμαστε οι χαμένοι, είτε ο Ντόναλντ Τραμπ είτε ο Τζο Μπάιντεν ορκιστεί στο αξίωμα του προέδρου τον Ιανουάριο. Οι δεσμοί με το Δημοκρατικό Κόμμα πρέπει να κοπούν μια για πάντα.

Πηγή: Black Agenda Report

Μετάφραση: antapocrisis

Η νίκη του Τζο Μπάιντεν αποτελεί παρόλα αυτά, ήττα για την ανθρωπότητα

Η διοίκηση των Μπάιντεν-Χάρρις είναι καλό νέο για τα επιχειρηματικά συμφέροντα, την αστυνομία, τους εμπόρους του πολέμου, τις συστημικές τράπεζες αλλά δεν προσφέρει τίποτε για τη σωτηρία του λαού και του πλανήτη.

Ο Μπάιντεν κατάφερε να νικήσει τον Ντόναλντ Τραμπ με οριακή διαφορά σε έναν ακόμα τετραετή διαγωνισμό για το ποιο κομμάτι της κυρίαρχης τάξης θα εκμεταλλευτεί καλύτερα τον λαό και τον πλανήτη. Αλλά τα αποτελέσματα διέλυσαν τις δυο πιο δημοφιλείς υποθέσεις των Δημοκρατικών για τις εκλογές του 2020: Οι δημοσκοπήσεις έβλεπαν νίκη του Μπάιντεν έναντι του Τραμπ με μεγάλη διαφορά στο εκλεκτορικό σώμα. Τελικά συνέβη το αντίθετο. Η σχεδόν ήττα του Μπάιντεν απέδειξε πως δεν υπάρχουν συνθήκες υπό τις οποίες το Δημοκρατικό Κόμμα να μπορεί να προκαλέσει συντριπτική ήττα στον αντίπαλό του στο διπολικό αυτό παιχνίδι.

Κυρίως επειδή μια νίκη του Μπάιντεν παρουσιαζόταν από τους Δημοκρατικούς ως νίκη της ανθρωπότητας. Σκεφτείτε το πάλι. Ο Μπάιντεν και οι Δημοκρατικοί δεν έκαναν τίποτε για να ταρακουνηθούν οι τοίχοι του Κονγκρέσου υπέρ τους. Ούτε το Δημοκρατικό Κόμμα πρόσφερε τίποτε στα πλήθη για να σιγουρέψει αυτό που θα έπρεπε να είναι μια εύκολη νίκη έναντι του Τραμπ. Με πάνω από 200.000 νεκρούς από τον κορονοϊό και δεκάδες εκατομμύρια ανέργους, η ελλιπής επίδοση του Μπάιντεν αποτελεί καταγγελία της γνησιότητας των δημοκρατικών παρά νίκη της ανθρωπότητας.

Η ανθρωπότητα θα υποφέρει από την διοίκηση του Μπάιντεν. Η μαύρη Αμερική θα υποφέρει χειρότερα. Ενώ ο Τραμπ και οι ρεπουμπλικανοί σύμμαχοί του άνοιξαν πόλεμο με τους ακτιβιστές του Black Lives Matter, ο Μπάιντεν υποσχέθηκε περισσότερα από 300 εκατομμύρια δολάρια κρατικής χρηματοδότησης στα αστυνομικά τμήματα για την καταστολή των κινητοποιήσεων των μαύρων με έναν τρόπο πιο εύπεπτο, τόσο προς την τάξη των μαύρων που υποτίθεται πως τους εκπροσωπούν, όσο και προς τα λευκά αφεντικά των πολυεθνικών εταιρειών. Ο πλούτος των μαύρων έπεσε κατακόρυφα την περίοδο του Ομπάμα και του Μπάιντεν. Η πρόσφατη οικονομική κρίση, σε συνδυασμό με την απουσία οποιουδήποτε σχεδίου από τον Μπάιντεν για τη μείωση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης, έχει ήδη επηρεάσει τη ζωή εκατομμυρίων αφροαμερικανών εργατών που δεν ξεπέρασαν ποτέ την κρίση του 2007-2008.

Υπάρχουν πολλοί από το αριστερό στρατόπεδο των Δημοκρατικών που ισχυρίζονται ότι η ήττα του Τραμπ θα απαλύνει τους πόνους της ανθρωπότητας σε πολλές σημαντικές περιοχές του πλανήτη. Μερικοί αναφέρονται στην επιθυμία του Μπάιντεν να επιστρέψει στην Συμφωνία του Παρισιού για το Περιβάλλον, στην Συμφωνία Ελέγχου των Πυρηνικών Προγραμμάτων με το Ιράν και στον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας. Αυτό κάνει τον Μπάιντεν πιο προοδευτικό από τον Τραμπ. Το επιχείρημα έχει ένα θανάσιμο λάθος. Ο Μπάιντεν πιθανότατα θα χρησιμοποιήσει το θεσμικό αυτό πλαίσιο για να αλλάξει την μορφή και όχι την κλιμακα της εκμετάλλευσης που επιβάλλουν οι ΗΠΑ παγκόσμια.

Η πιθανή επιστροφή του Μπάιντεν στη Συμφωνία του Παρισιού για το Περιβάλλον θα ακυρωθεί στην πράξη από την δέσμευσή του στις εξορύξεις. Η πιθανότητα χαλάρωσης των κυρώσεων εναντία στο Ιράν, αν και σημαντική, δεν είναι δεδομένη και θα αναιρεθεί από τη δέσμευση του Μπάιντεν να συνεχίσει τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην περιοχή. Κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει πως ο Μπάιντεν στήριξε την διοίκηση του Ομπάμα στην αύξηση της συμμετοχής των ΗΠΑ σε πολεμικές επεμβάσεις από δύο σε επτά. Σε οχτώ χρόνια ο Μπάιντεν έπαιξε ρόλο στο πραξικόπημα της Ονδούρας, στην Λιβύη και στον πόλεμο της Συρίας, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Η αφοσίωση του Μπάιντεν στον ΠΟΥ δεν θα αλλάξουν την αντίθεσή του σε κάθε μορφή καθολικής δημόσιας υγείας και στα τεράστια ποσά που λαμβάνει από την βιομηχανία προσφοράς υπηρεσιών υγείας, που φρόντισε να σιγουρέψει πως οι ΗΠΑ θα παραμείνουν χωρίς δημόσιο σύστημα υγείας.

Ο Μπάιντεν και το Δημοκρατικό Κόμμα είναι συνεργάτες των Ρεπουμπλικανών στην καταστροφή της εργατικής τάξης. Η Wall Street δώρισε τεράστια ποσά στον Μπάιντεν γνωρίζοντας πως η διοίκησή του θα συνεχίσει να υποστηρίζει το δικαίωμα των εταιρειών να καθορίζουν τους μισθούς των εργαζομένων τους, να αυξάνουν την παραγωγικότητά (δηλαδή την εκμετάλλευση), να συγκεντρώνουν κεφάλαια σε όλο και λιγότερα χέρια. Ο CEO της Boeing δήλωσε ξεκάθαρα πως οι επιχειρηματικές του προοπτικές θα εξυπηρετηθούν άσχετα με το ποιος θα κερδίσει τις εκλογές. Οι μετοχές των ιδιωτικών φυλακών ανέβηκαν μετά την ανακοίνωση της Καμάλα Χάρρις στη θέση της αντιπροέδρου. Στις 4 Νοεμβρίου το Reuters ανακοίνωσε πως οι κεφαλαιούχοι ήταν ιδιαίτερα ικανοποιημένοι επειδή δεν θα συνέβαιναν μεγάλες αλλαγές υπό του νέου καθεστώτος στο Κογκρέσο και το οβάλ γραφείο.

Ο Μπάιντεν θα διοικήσει ως δεξιός νεοσυντηρητικός σε όλους τους τομείς. Η μεγάλη του απήχηση στους Ρεπουμπλικάνους και τους απολογητές της εθνικής ασφάλειας είναι τουλάχιστον τόση όση και της Χίλαρι Κλίντον το 2016. Πάνω από 100 πρώην Ρεπουμπλικανικά γεράκια του πολέμου στήριξαν τον Μπάιντεν τις τελευταίες εβδομάδες πριν τις εκλογές. Ο Λάρι Σάμμερς, ο αρχιτέκτονας της οικονομικής κρίσης του 2007-2008, ήταν σύμβουλος της καμπάνιας του. Η Σούζαν Ράις και η Μισέλ Φλουρνόι είναι πιθανόν να στελεχώσουν την ομάδα εξωτερικής πολιτικής του Μπάιντεν – σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο πως τρις δολαρίων θα συνεχίσουν να ξοδεύονται σε πολέμους.

Το ερώτημα παραμένει εάν ο Μπάιντεν μπορεί να κυβερνήσει τόσο αποτελεσματικά όσο προηγούμενες διοικήσεις των Δημοκρατικών. Ο αμερικανικός εξαιρετισμός (american exceptionalism) αποτελεί τη βάση της ιδεολογίας του Δημοκρατικού Κόμματος, αλλά η ιδεολογία αυτή είναι μέρος της γενικότερης κρίσης νομιμοποίησης που βιώνει το αμερικανικό κράτος. Η ικανότητα του Μπάιντεν να περνάει μια ιδέα κοσμιότητας που αποκαθιστά την «ψυχή του έθνους» υποσκάπτεται από την πεποίθησή του πως τίποτα δεν θα αλλάξει για τους πλούσιους. Στον Μπάιντεν λείπει και το χάρισμα και το ταλέντο. Ενώ εκατομμύρια θα ψήφιζαν οποιονδήποτε χωρίς το όνομα Τραμπ, τέσσερα χρόνια λιτότητας και πολέμου ενός προέδρου με εμφανή σημάδια πνευματικής κατάπτωσης είναι αρκετά για να οξύνουν τις αντιθέσεις που δημιουργεί η κυριαρχία των πλουσίων και να ανοίξουν τον δρόμο στις αντιδράσεις και στα αριστερά αλλά και στα δεξιά του πολιτικού τόξου.

Για να διατηρήσει την κοινωνική ειρήνη ο Μπάιντεμ θα χρησιμοποιήσει το οβάλ γραφείο για να ενώσει της δυνάμεις του στις τάξεις των επιχειρηματικών συμφερόντων ώστε να πνίξει τις δυνάμεις της αριστεράς εντός και εκτός του Δημοκρατικού Κόμματος. Το νεκροταφείο των κοινωνικών κινημάτων θα επεκταθεί για να καταλάβει όσο δυνατόν μεγαλύτερο πολιτικό χώρο. Θα κηρυχθεί μια «μετριοπαθής» επανάσταση που θα αφορά κυρίως προοδευτικές δυνάμεις στις κυρίαρχες τάξεις. Το καλύτερο ίσως που μπορεί να κάνει η διοίκηση του Μπάιντεν είναι η παγίωση της συνείδησης ότι το Δημοκρατικό Κόμμα είναι απλά τόσο αντίθετο στην σοσιαλδημοκρατία και τα συμφέροντα των εργαζομένων όσο και οι Ρεπουμπλικανοί. Θα υπάρξουν πολλές αφορμές να χτυπηθεί η αδιαλλαξία των Δημοκρατικών αλλά τόσα εμπόδια θα ρίχνονται σε κάθε προσπάθεια να ασκηθεί η λαϊκή κυριαρχία.

Οι εκλογές του 2020 μας υπενθυμίζουν ότι τα κοινωνικά κινήματα θα πρέπει να μπουν στο κέντρο της πολιτικής και όχι η εκλογική διαδικασία. Σε αυτό το σημείο μια διεθνιστική οπτική της πολιτικής έχει σημασία. Τα κοινωνικά κινήματα στη Βολιβία επέβαλαν την επιστροφή του σοσιαλιστικού κόμματος στην εξουσία, μετά από ένα χρόνο αμερικανοκινούμενου πραξικοπήματος. Λαϊκές κινητοποιήσεις στη Κούβα, το Βιετνάμ και την Κίνα αντιμετώπισαν την πανδημία μέσα σε λίγους μήνες. Η Αιθιοπία και η Ερυθραία συμφώνησαν για ειρήνη. Οι πιο προοδευτικές αλλαγές που έγιναν ποτέ στις ΗΠΑ αποτέλεσαν συνδυασμό μαζικής οργάνωσης των επονομαζόμενων εσωτερικών αποικιών, όπως της Μαύρης Αμερικής, και εξωτερικών πιέσεων που ασκήθηκαν στην Αμερική από κινήματα αυτοδιάθεσης στο εξωτερικό.

Οι εκλογές του 2020 ήρθαν και τελείωσαν. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι ο Μπάιντεν έχει αποκηρύξει κάθε επαναστατική αλλαγή. Η ανθρωπότητα θα υποφέρει ακόμα και εάν μεγαλύτερα κομμάτια των καταπιεσμένων καταλάβουν ότι ο Μπάιντεν και οι Δημοκρατικοί είναι αντίπαλοι των ταξικών τους συμφερόντων. Ο Τραμπ απορρίφθηκε από μια εκλογική διαδικασία που ελέγχεται πλήρως από τα επιχειρηματικά συμφέροντα, όπως απορρίφθηκε και η Κλίντον το 2016. Η πολιτική στις ΗΠΑ παραμένει συνδεδεμένη με τα στενά ιδεολογικά περιθώρια του νεοφιλελευθερισμού και της ιμπεριαλιστικής παρακμής. Οι καταπιεσμένοι θα πρέπει να δημιουργήσουν και να αγκαλιάσουν μια πολιτική που θα εναντιωθεί στις δυνάμεις της αντίδρασης που στέλνουν την ανθρωπότητα στο χείλος της ολικής καταστροφής. Ο μόνος τρόπος για να γίνει κάτι τέτοιο είναι το γίνει ο Μπάιντεν και το Δημοκρατικό Κόμμα βασικός στόχος του αγώνα των λαών για έναν νέο κόσμο.

Πηγή: Black Agenda Report

Μετάφραση: antapocrisis