Ή με τους φονιάδες ή με τους «μουλάδες»

Για τον Ελληνικό λαό δεν υπάρχουν ίσες αποστάσεις 

«Ο δυτικός τύπος είναι ένα γαμημένο αστείο» έγραψε μια ανεξάρτητη Αυστραλή δημοσιογράφος. Η ελληνική δημοσιογραφία είναι ένας μεγάλος οίκος ανοχής πολυτελείας, που θυμίζει Τρούμπα με τον 6ο αμερικάνικο στόλο και τα δολάρια, καθώς και με τα πετσωμένα ευρώ του Μητσοτάκη Α.Ε.

Αυτή η «δημοσιογραφία» δημιουργεί μια εικονική πραγματικότητα, χύνει δηλητήριο, διχάζει τον κόσμο, προβάλλει τα ψέματα και τη μαύρη προπαγάνδα του λεγόμενου δυτικού κόσμου, ο οποίος βέβαια πάντα έχει δίκιο και είναι ανώτερος από τον ανατολικό. Η πολιτισμένη δύση απέναντι στην απολίτιστη και βάρβαρη ανατολή. Οι καθωσπρέπει χαρτογιακάδες γραβατωμένοι δυτικοί απέναντι στους βρώμικους, κακούς και μοχθηρούς μουσουλμάνους. Οι καλοί χριστιανοί απέναντι στους τρομοκράτες μωαμεθανούς. Ο πολιτισμός της CIA, της Μοσάντ και του Χόλυγουντ μαζί με τις πόρνες πολυτελείας των δυτικών ΜΜΕ, διαμορφώνουν συνειδήσεις, κατασκευάζουν γεγονότα, απαγορεύουν την πραγματικότητα, πυροβολούν στο μυαλό με προκατασκευασμένες απόψεις κατευθείαν από την εξουσία, με μπουρδολογίες και θεωρίες για τους αντιπάλους των αφεντικών τους… Οι 70.000 Παλαιστίνιοι ήταν μια στιγμή, τα 165 κορίτσια στο Ιράν μια είδηση των δύο λεπτών, όμως η μαντήλα και η μπούργκα μόνιμο επί 50 χρόνια θέμα και απόδειξη για το καταπιεστικό αντιδημοκρατικό Ιράν.

Επιλεκτική μνήμη. Απέχθεια για το παρελθόν, μακρινό και πρόσφατο, ξέσκισμα και αποφυγή της ιστορίας. Οικοδομούν μια πραγματικότητα των παραστάσεων του ψεύδους, της υπεράσπισης των συμφερόντων των δυτικών τέως αποικιοκρατών, των σημερινών ιμπεριαλιστών, αυτών που σκοτώνουν την ειρήνη, που προκαλούν μαζικό φόβο και παγκόσμια τρομοκρατία. Στόχος η καρδιά και η συνείδηση ειδικά των νέων ανθρώπων.   

Οι Αμερικάνοι είναι αυτοί που βομβαρδίζουν, σκοτώνουν αμάχους, δολοφονούν παιδιά θεωρούν τον πλανήτη οικόπεδό τους, που ανατρέπουν καθεστώτα, δολοφονούν ηγέτες, γράφουν το λεγόμενο διεθνές δίκαιο στις κάνες των όπλων τους, εξαπολύουν πραξικοπήματα, ανεβάζουν χούντες, δημιουργούν λιμούς με τις οικονομικές κυρώσεις τους, περικυκλώνουν τον κόσμο και απειλούν όλες τις χώρες του πλανήτη. Για την συντριπτική πλειοψηφία του πλανήτη είναι οι «φονιάδες των λαών». Αλήθεια, δεν τολμά κανείς να ερωτήσει ποιους, πού, πόσο και πότε έχει ενοχλήσει το Ιράν;  Αλήθεια τώρα, είναι το ίδιο οι «μουλάδες» με τους φονιάδες των λαών; Έχει τολμήσει κανένας από την ελληνική επίσημη δημοσιογραφία να το ψιθυρίσει;

Οι ΗΠΑ είναι η πιο επιθετική, απειλητική, δολοφονική δύναμη στον κόσμο δεκάδες χρόνια τώρα. Οι ΗΠΑ είναι η πιο μισητή χώρα στον κόσμο. Ακολουθούν οι χιτλερικοί τζουτζέδες τους, ο καθαρός καρκίνος του πλανήτη, οι Ισραηλινοί. Αυτή η αλήθεια που την λένε καθημερινά εκατομμύρια χείλη στον πλανήτη, όχι μόνο δεν ακούγεται στις «ειδήσεις», αλλά απαγορεύεται διά ροπάλου και εξοστρακισμού από τους καλεσμένους στρατόκαυλους των καναλιών, από τους βουλευτές του Μητσοτάκη, από τους νάνους «ηγέτες» Μακρόν, Μερτζ, Στάρμερ, που οδηγούν την Ευρώπη στον μεσαίωνα και προσφέρουν τους λαούς τους στο ακροδεξιό φίδι της Λεπέν, της Βάιντελ, του Φάρατζ. Μετά θα αναζητούμε τα αίτια της ανόδου των ακροδεξιών κομμάτων και της ακροδεξιάς ατζέντας. Θα αναζητούν με μεγάλη απορία οι σκουριασμένες «δεξαμενές της δημοσιογραφίας» το πώς δημιουργήθηκε ο νέος Χίτλερ όταν σήμερα μπροστά στον «αλλοπρόσαλλο» Τραμπ λερώνουν τα εσώρουχά τους μόνο με την ιδέα να πουν ότι μπορεί να είναι και τρελός (όχι βέβαια πως είναι, αλλά μετά από χρόνια θα τον πει τρελό η ιστορία τους, όπως είπε και τον Χίτλερ. Βολικό βέβαια τον ιμπεριαλιστή να τον θεωρούμε τρελό γιατί έτσι αθωώνουμε τον ιμπεριαλισμό).

Η ελληνική δημοσιογραφία μας γάνωσε τα μυαλά με τις κομμένες μήτρες των γυναικών του Ιράν, όταν γνωρίζουμε  ότι το 60% των φοιτητών στα πανεπιστήμια του Ιράν και ειδικά στα Πολυτεχνεία –που είναι καλύτερα από τα αντίστοιχα ελληνικά– είναι γυναίκες. Μας έκαψαν τον εγκέφαλο επαναλαμβάνοντας τη λέξη μαντήλα και μπούργκα (μπούργκα ποτέ δεν φόρεσαν οι Ιρανές), για τις χιλιάδες δολοφονίες διαδηλωτών στο Ιράν (υπερβάλλοντας με πολλά μηδενικά), αλλά δεν μας είπαν τίποτα για έναν από τους πιο αρχαίους πολιτισμούς, για έναν περήφανο λαό που τώρα ενωμένος αντιμετωπίζει τους αμερικάνους φονιάδες και τους Ισραηλινούς γενοκτόνους. Που λίγα χρόνια πριν το 1979 έκανε κατάληψη στην αμερικάνικη πρεσβεία κρατώντας ομήρους επί ενάμιση χρόνο, καμιά 50αριά αμερικάνους διπλωμάτες. Δεν λυγάει εύκολα αυτός ο λαός. Έχει αξίες και δίνει δύναμη στο καθεστώς του (ναι σε αυτό το καταπιεστικό καθεστώς στο οποίο όμως δεν ηγούνται νάνοι και Κουίσλιγκ ή Λογοθετόπουλοι και Ράλληδες) να αντιμετωπίσει όρθιο και μόνο του την πραγματική τρομοκρατία ΗΠΑ – σιωνισμού. Είτε το θέλουμε είτε όχι, η κυβέρνηση των «μουλάδων» είναι ανώτερη ηθικά και αξιακά από την κυβέρνηση των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Μάλλον χωρίς υπερβολή, κάθε κυβέρνηση στον κόσμο είναι καλύτερη από την πιο κακή κυβέρνηση που βρίσκεται στις ΗΠΑ.

Οι Ιρανοί έχουν μια αξιοζήλευτη πατριωτική – αντιμπεριαλιστική – αντιαμερικάνικη συνείδηση. Την ίδια είχε για πολλά χρόνια και την αποδείκνυε με αιματοβαμμένους αγώνες ο ελληνικός λαός. Δυστυχώς με ευθύνη πολλών λεγόμενων αριστερών και βεβαίως δεξιών και ακροδεξιών, αυτή η ελληνική λαϊκή συνείδηση συρρικνώνεται. Κάτι ο τουρισμός και η συνείδηση των γκαρσονιών και των υπηρετών, κάτι το real estate που μετά την οικονομική κρίση πουλιέται η Ελλάδα σε οικόπεδα σε ισραηλινούς και όχι μόνο, και όλο αυτό βαπτίζεται  ανάπτυξη. Κάτι η αποκαρδίωση και η παραίτηση-αποστράτευση του κόσμου από την προδοτική στάση «της πρώτης φοράς αριστεράς», κάτι ο φόβος του πολέμου που σπέρνεται και το καταφύγιο-ασφάλεια που δήθεν έχουμε από ΗΠΑ και Ισραήλ (προπαγανδίστηκε και οικοδομήθηκε από κοινού από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ΣΥΡΙΖΑ) οδήγησαν μερίδες του λαού είτε να φοβούνται είτε να λοξοκοιτάνε στην λάθος πλευρά της ιστορίας.

Ξεχνιέται η αμερικανοκίνητη χούντα, με την προδοσία της Κύπρου το 1974 και την τουρκική εισβολή και κατοχή, και η μετέπειτα ουδετερότητα και ανοχή για το Τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος 1983, ή η εκκωφαντική πολύχρονη σιωπή του άλλου συμμάχου, της ΕΕ, στην τουρκική κατοχή; Ξεχνιούνται τα Ίμια το 1996 και οι εθελόδουλες ευχαριστίες του Σημίτη στους Αμερικάνους; Ξεχνιέται η διάλυση και ο κατακερματισμός της Γιουγκοσλαβίας από την Γερμανία και τις ΗΠΑ, που κατασκεύασαν εφτά νέα κράτη και μας έμπλεξαν στην περιπέτεια με το κρατίδιο της Β. Μακεδονίας; Ξεχνιούνται οι πόλεμοι σε Συρία, Ιράκ, Λιβύη κλπ, η Αραβική Άνοιξη που κατέληξε σε αραβικό χειμώνα, και πίσω, μπρος, εντός εκτός και επί τα αυτά ήταν πάντοτε οι Αμερικάνοι; Αυτά τα αμερικάνικα κατασκευάσματα είναι που δημιούργησαν τα εκατομμύρια πρόσφυγες και μετανάστες, τους σύγχρονους της γης τους κολασμένους, που ψάχνουν για φαγητό, στέγη και δουλειά και τους προσφέρουμε πνιγμούς στην κατά τ’ άλλα πολιτισμένη Ελλάδα και Δύση.

Ο «δυτικός κόσμος» προβάλλει την ανωτερότητά του μέσω των αφηγημάτων του (που σαφώς χρειάζονται διαρκή ιδεολογική αντιπαράθεση και αποδόμηση) για ανθρώπινα και ατομικά δικαιώματα, για δημοκρατικές ελευθερίες, για κράτη-τρομοκράτες, για ελευθερίες και  ελεύθερη αγορά. Και όλα αυτά με προφανή στόχο τη διατήρηση της παγκόσμιας ηγεμονίας, με αμερικάνο ηγεμόνα και παρασιτικό κομπάρσο την ΕΕ που μοιάζει με κουρελή και επαίτη ιμπεριαλισμό. Το δυτικό αφήγημα στην πράξη περιλαμβάνει το ξέσκισμα ακόμα και του διεθνούς δικαίου τους, αυτού που επί της ουσίας εξυπηρετούσε την παγκόσμια κυριαρχία των ΗΠΑ αλλά τουλάχιστον έθετε και κάποιους κανόνες. Σήμερα προβάλλει το «δίκαιο» του ιδιοκτήτη του πλανήτη (έτσι εμφανίζονται οι ΗΠΑ από τη Βενεζουέλα μέχρι τη Γροιλανδία και από τον Καναδά μέχρι το Ιράν), το δίκαιο του ισχυρού, της βίας, του τσαμπουκά.

Είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, είμαστε μέσα στον πόλεμο. Μας έβαλε ο γνωστός πρόθυμος οσφυοκάμπτης Κ. Μητσοτάκης και η πολιτική του «ανήκουμε στη δύση», που υπηρετήθηκε και από το ΠΑΣΟΚ και τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα. Στη δύση που πρόδωσε την Κύπρο, που μας έπνιξε στα μνημόνια, που μας έκανε γκαρσόνια της, που μας αναγκάζει (πρόγραμμα SAFE) να πληρώνουμε την Τουρκία για να εξοπλίζεται… Τόσος φιλελληνισμός πια, μας βούλιαξε. 

Αν θέλουμε ειρήνη, αυτό σημαίνει να ηττηθούν οι Αμερικάνοι και οι σιωνιστές. Αυτοί ευθύνονται αποκλειστικά για τα θύματα στο Ιράν, στο Λίβανο, στην Παλαιστίνη,  παντού. Αυτοί ευθύνονται και για τα δικά τους θύματα. Θα θέλαμε να ήταν οι λαοί στο προσκήνιο, αλλά δεν είναι. Τώρα όμως, αν θέλουμε ειρήνη, θέλουμε τη νίκη του Ιράν. Θέλουμε ειρήνη και προκοπή, γι’ αυτό σήμερα είμαστε με τους «μουλάδες». 

Νίκος Γαλάνης

Στέλεχος της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ. Αρθρογραφεί στο antapocrisis.