Για να υπάρξει μέλλον… Νίκη στον αγώνα των αγροτών

Ο πανελλαδικός ξεσηκωμός των αγροτών δεν είναι «μια από τα ίδια».  Είναι μια κραυγή απόγνωσης και αγωνίας για το παρόν και το μέλλον. Οι αγρότες, στην πλειοψηφία τους μικρομεσαίοι ιδιοκτήτες γης και ζώων, καταλαβαίνουν ότι δεν έχουν πλέον  άλλο χρόνο. Βλέπουν την συρρίκνωσή τους, ζούνε την μείωση του εισοδήματός τους, αντιλαμβάνονται τη στασιμότητα της ανάπτυξης, την αύξηση των εισαγωγών και την μείωση των εξαγωγών, τις πολλαπλές ζημιές και τις πολύπλευρες καταστροφές για τις οποίες εξακολουθούν να περιμένουν ή έχουν πάρει ελάχιστες αποζημιώσεις.

Απέναντί τους βλέπουν μια κυβέρνηση που τους υποβαθμίζει και τους κοροιδεύει. Αναγνωρίζουν την ευθύνη της κυβέρνησης της ΝΔ και του ίδιου του Κ.Μητσοτάκη που επί έξι χρόνια άλλαξε έξι υπουργούς χωρίς να αλλάξει πολιτική. Μια πολιτική που στο κέντρο της είχε τις πελατειακές σχέσεις με τη μετατροπή του ΟΠΕΚΕΠΕ σε μηχανισμό πλουτισμού ορισμένων κομματικών στελεχών από την εγκληματική οργάνωση του Μαξίμου που οργάνωνε τις υπεξαιρέσεις των αγροτικών επιδοτήσεων σε βάρος των παραγωγών.

Αλλά και ακόμα χειρότερα, μια πολιτική αδιαφορίας για μια στρατηγική και έναν προσανατολισμό ανάπτυξης και  τεχνολογικής αναβάθμισης του πρωτογενούς τομέα, για ζωντάνεμα της υπαίθρου και της ελληνικής επαρχίας. Ο αγροτικός κόσμος βλέπει τα σκάνδαλα και την επιδοματική πολιτική της διαφθοράς, του ΟΠΕΚΕΠΕ και γεμίζει οργή και δυσπιστία. Ξέρει ότι έχει δύναμη ενωμένος. Η οργή των αγροτών ξεπέρασε τα κυβερνητικά επιτελεία, την τρομοκρατία των δυνάμεων καταστολής, τους κομματάρχες της ΝΔ, τις μανούβρες και τις επικοινωνιακές ρητορείες των υπουργών (Τσιάρα,  Κέλλα,  Ανδριανού) αγροτικής «ανάπτυξης». Για ορισμένους αγρότες, ξεπέρασε και τις δικές τους κομματικές ταυτότητες της ΝΔ.

Η καταστροφή που βιώνουν όμως αγρότες και κτηνοτρόφοι δεν είναι αποτέλεσμα μόνο του οργίου διαφθοράς που είχε στήσει η ασύδοτη κυβέρνηση μαζί με τους κολλητούς της. Ενώ είναι υπαρκτά τα πλεονεκτήματα του ελληνικού κλίματος και της ελληνικής γης, ενώ είναι υπαρκτές οι δυνατότητες των Ελλήνων αγροτών, οι ικανότητες τους για μια ποιοτική και με δυναμική αναβάθμισης παραγωγή, στραγγαλίζονται από την πολιτική της κυβέρνησης και της Ε.Ε., μέσω της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και του επιδοματικού προσανατολισμού. Ευρωπαϊκοί περιορισμοί στο τι καλλιεργείται και σε τι ποσότητες, υψηλό κόστος παραγωγής, υψηλό ρεύμα και πετρέλαιο (για να θησαυρίζει το καρτέλ  της ενέργειας με Μυτιληναίο, Βαρδινογιάννη κ.α),  εξευτελιστικές τιμές πώλησης που  σπρώχνουν τον αγρότη στο δανεισμό κάνοντας τον έρμαιο της Τράπεζας Πειραιώς και ζητιάνο επιδοτήσεων, ενώ οι μεγαλέμποροι θησαυρίζουν αγκαλιά με τους ιδιοκτήτες supermarket και όλοι μας, ως καταναλωτές βλέπουμε τις τιμές στα ράφια να σκαρφαλώνουν διαρκώς.

Ο αγώνας στα μπλόκα, οι αγροτικές κινητοποιήσεις κάθε μορφής (καταλήψεις κτιρίων, λιμένων, αεροδρομίων, κλείσιμο τελωνείων κλπ), είναι δίκαιες. Αυτές οι κινητοποιήσεις πρέπει να αγκαλιαστούν από τον λαό, πρέπει να σχηματίσουν ένα κοινωνικό και  πολιτικό  κίνημα. Ενάντια στην κυβέρνηση των σκανδάλων και της αδιαφορίας, αλλά και ενάντια στην πολιτική που δεκαετίες τώρα υποβαθμίζει και εξαφανίζει την πρωτογενή παραγωγή, τον αγροτοκτηνοτροφικό τομέα. Είναι ανάγκη  ο κοινός αγώνας για να μην ξεπουλάνε οι αγρότες την παραγωγή τους και οι καταναλωτές να φτάνουν να αγοράζουν τα προϊόντα πανάκριβα, με τους μεσάζοντες, μεγαλέμπορους και super market να θησαυρίζουν. Για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας για να αντιστραφεί ο προσανατολισμός της οικονομίας του καφέ, των γκαρσονιών, του airbnb, του ασύδοτου τουρισμού. Η νίκη αυτού του αγώνα θα έχει θετικές συνέπειες για όλους τους κατοίκους της χώρας.

Αυτός ο αγώνας απαιτεί πολιτική λύση. Αν η κυβέρνηση δεν γνωρίζει τα προβλήματα των αγροτών (όπως ισχυρίζονται στα ΜΜΕ), οφείλει να παραιτηθεί  γιατί απλά είναι ανίκανη, γιατί το δήθεν επιτελικό κράτος του Μητσοτάκη είναι διαλυμένο. Αν η κυβέρνηση γνωρίζει τα προβλήματα και δεν θέλει να τα λύσει, γιατί στον κρατικό προϋπολογισμό είναι αυξημένες οι στρατιωτικές δαπάνες και μειωμένα τα κονδύλια για τον πρωτογενή τομέα, γιατί δεν τολμάει να βάλει χέρι στα καρτέλ της ενέργειας και του εμπορίου, τότε πρέπει να φύγει γιατί είναι επικίνδυνη. Στην πραγματικότητα είναι και επικίνδυνη και ανίκανη. Αν η κυβέρνηση νομίζει ότι θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα με την καταστολή,  τους εισαγγελείς  και τη δικαιοσύνη του Φλωρίδη τότε να γνωρίζει ότι μαζί με «το κίνημα των Τεμπών» θα έχει να αντιμετωπίσει και το «κίνημα των αγροτών».

Για την Αριστερά και τους προοδευτικούς νεολαίους και εργαζόμενους η έμπρακτη αλληλεγγύη είναι κρίσιμη και απαραίτητη. Δεν πρέπει να είναι μόνο τυπική και συμβολική. Να επιδιώξουμε να  εκφραστεί με μαζικό και πρακτικό τρόπο, με συμμετοχή στα μπλόκα σωματείων και ομοσπονδιών εργαζομένων, φοιτητικών συλλόγων, δημοτικών συμβουλίων. Δεν πρέπει να δοθεί μια ακόμα ευκαιρία στην ακροδεξιά να κερδίσει από την αφωνία και απραξία της Αριστεράς.

Στα μπλόκα,  εκεί που κτυπάει η καρδιά της Ελλάδας να βρεθούμε φοιτητές, εργαζόμενοι,  νέοι και νέες. Όλοι μαζί  για να νικήσει η αγροτιά, για να νικήσει η ζωή!

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ είναι πολιτική οργάνωση της Κομμουνιστικής Αριστεράς.