Το διπλό έγκλημα των Τεμπών αναζητά δικαιοσύνη

Ανακοίνωση της ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ.

Τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου του 2023, δύο και όχι ένα, ήταν τα εγκλήματα που συνέβησαν. 

Το πρώτο, το προφανές, είχε να κάνει με τη διάλυση του σιδηρόδρομου και την παράλυση κάθε συστήματος ελέγχου. Για να ιδιωτικοποιηθεί ο σιδηρόδρομος, έπρεπε να έχει ήδη απαξιωθεί, και αφού ιδιωτικοποιήθηκε, απαξιώθηκε ακόμη περισσότερο. Το έγκλημα αυτό, λίγες ώρες μετά, ο Κ. Μητσοτάκης επιχείρησε να το συγκαλύψει, αποδίδοντας το δυστύχημα, κατευθείαν, στο “ανθρώπινο λάθος”. 

Το δεύτερο έγκλημα σχετίζεται με το πώς πέθαναν κάποιοι από τους 57 νεκρούς: Όχι άμεσα από τη σύγκρουση, αλλά από την πυρκαγιά που ξέσπασε κάποια λεπτά αργότερα. Το δεύτερο έγκλημα επιχειρήθηκε να συγκαλυφθεί με το μπάζωμα και την ολική ανάπλαση του τόπου του εγκλήματος καθώς και με την ρετσινιά της “θεωρίας συνωμοσίας” σε κάθε απαίτηση διαλεύκανσης. Και το δεύτερο αυτό έγκλημα επιχείρησε να καλύψει ο Κ. Μητσοτάκης δηλώνοντας βιαστικά ότι η πυρκαγιά δεν οφείλεται στο φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας.

Τα ηχητικά και το πόρισμα των πραγματογνωμόνων αποδεικνύουν πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι η εμπορική αμαξοστοιχία περιείχε παράνομο, αδήλωτο φορτίο κάποιων τόνων υδρογονανθράκων που κατά πάσα πιθανότητα προορίζονταν για το λαθρεμπόριο καυσίμων. Με δεδομένη την κατηγορηματική δήλωση Μητσοτάκη ότι οι διαδοχικές εκρήξεις οφείλονται στα λάδια της επιβατικής αμαξοστοιχίας, έχουμε μπροστά μας την πιο ακραία εκδοχή συγκάλυψης πραγματικού, πολύνεκρου εγκλήματος, την οποία ενορχήστρωσαν η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός προσωπικά, μαζί με τα ΜΜΕ και τους κατόχους του παράνομου και αδήλωτου φορτίου. 

Μια εντυπωσιακή ομερτά έχει κατακλύσει τη χώρα, τα ΜΜΕ και τη Βουλή για το συγκεκριμένο ζήτημα. 

Κάτω από τη ρετσινιά της “θεωρίας συνωμοσίας” προσπαθούν να κρύψουν, με οργανωτή και καθοδηγητή της συγκάλυψης το ίδιο το Μέγαρο Μαξίμου, κάθε αίτημα να διαλευκανθεί η υπόθεση σε βάθος. Βίντεο από τη φορτωση της εμπορικής αμαξοστοιχίας, βολικά, χάθηκαν. Οικογένειες δικαστικών, συμπτωματικά, αντιμετωπίζουν πρωτόγνωρες περιπέτειες. Ανώτατα στελέχη των σιδηροδρόμων, τυχαία, σκοτώνονται. Άλλα στελέχη, επίσης τυχαία, αναβαθμίζονται. Ο χώρος της σύγκρουσης μπαζώνεται πριν γίνει δειγματοληψία υλικών, τα χώματα απομακρύνονται βιαστικά, μαζί με λείψανα και οστά. Η δίκη δρομολογείται χωρίς πλήρη διερεύνηση των στοιχείων. Στη Βουλή ο πρώην Πρόεδρός της και νυν προτεινόμενος από την κυβέρνηση Μητσοτάκη για Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κ.Τασούλας, παρακρατεί τη δικογραφία της Ευρωπαίας Εισαγγελέως για τη σύμβαση 717 και τη δικογραφία για τα Τέμπη, ενώ πρωτοστατεί στην πανηγυρική δικαίωση του Κ. Καραμανλή από την Εξεταστική Επιτροπή. Και ο πρωθυπουργός της χώρας, σπεύδει, ως μη όφειλε, να εκδώσει πόρισμα και για τις δύο πλευρές του εγκλήματος: Ανθρώπινο λάθος το δυστύχημα – Δεν περιείχε τίποτα το αδήλωτο η εμπορική αμαξοστοιχία. 

Ποτέ άλλοτε, δεν υπήρχε τόση διάσταση ανάμεσα στο τι συζητά η κοινωνία και στο τι ακούγεται για το συγκεκριμένο ζήτημα στη Βουλή και στα κανάλια. Και αν για το πρώτο έγκλημα, αυτό της διάλυσης και της ιδιωτικοποίησης των σιδηρόδρομων, υπήρξε μια κάποια συζήτηση, έστω και παρά τη διαχρονική ενοχή των μνημονιακών κυβερνήσεων ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ, για το δεύτερο έγκλημα, για το ότι οι άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί, έχει επιβληθεί άκρα του τάφου σιωπή στα ΜΜΕ και στη Βουλή. 

Ποια φασαρία αλήθεια έγινε στη Βουλή, που να είναι αντίστοιχη με την οργή της κοινωνίας για τη συγκάλυψη; Πόσο αναδείχθηκε το συγκεκριμένο ζήτημα, με συγκεκριμένα, επαναλαμβανόμενα, πιεστικά ερωτήματα, μέσα στη Βουλή, για τις επαναλαμβανόμενες “συμπτώσεις” που συνιστούν ενδείξεις ενοχής; Πόσες φορές ρωτήθηκε ο πρωθυπουργός προσωπικά, από το σύνολο των πολιτικών αρχηγών, όχι γενικά και αόριστα για την ιδιωτικοποίηση του ΟΣΕ, αλλά για τον κάτοχο του αδήλωτου φορτίου;

Χρειάστηκε η χθεσινή μέρα, με τις τεράστιες σε όγκο κινητοποιήσεις σε εκατοντάδες πόλεις στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, για να αποδειχθεί αυτή η πρωτοφανής διάσταση ανάμεσα, όχι απλά στην κυβέρνηση που οργανώνει τη συγκάλυψη, αλλά σε όλο το πολιτικό σύστημα που ένοχο σιωπά, και στην κοινωνία. Χρειάστηκε η χθεσινή μέρα για να αποδειχθεί ότι τα Τέμπη, για την κυβέρνηση, είναι πολιτική πληγή που δεν κλείνει, αντίθετα, μεγαλώνει, όσο εδραιώνεται στην κοινωνία η αίσθηση ότι ο Κ.Μητσοτάκης πρωτοστατεί στη συγκάλυψη. Αυτή η διάχυτη οργή δεν εκπροσωπήθηκε πολιτικά επι δύο χρόνια από κανέναν, ούτε από το ΚΚΕ. Κανένας δεν απαίτησε να παραιτηθεί ο προβοκάτορας υβριστής Γεωργιάδης όταν απαντούσε με βρωμιές και λάσπη στις οικογένειες των θυμάτων. Επί δύο χρόνια πάλευαν μόνες τους οι οικογένειες για να αποδοθεί δικαιοσύνη έχοντας απέναντι τους όλο τον κρατικό μηχανισμό και τους αργυρώνητους «δημοσιογράφους». Χθές οι οικογένειες των θυμάτων απέδειξαν ότι όποιος αγωνίζεται νικά. Γιατί οι συγκεντρώσεις σε εκατοντάδες πόλεις στην Ελλάδα και σε όλο τον πλανήτη, ήταν μια συγκινητική νίκη για την κοινωνία, και μια σημαντική ήττα για την κυβέρνηση και το σιωπηλό πολιτικό σύστημα.

Το διπλό έγκλημα στα Τέμπη, το έγκλημα της ιδιωτικοποίησης και το έγκλημα της συγκάλυψης, αναζητά δικαιοσύνη. Μόνο η αφύπνιση, η οργάνωση και η μαζική δράση της κοινωνίας μπορεί να την επιβάλει, απέναντι στο καρτέλ επιχειρηματικών συμφερόντων και πολιτικού συστήματος που πλέον δρα με όρους μαφίας. Το πολιτικό καθήκον για όσους οργίζονται με το διαχρονικό έγκλημα των κυβερνήσεων του νεοφιλελευθερισμού, με την επιχείρηση συγκάλυψης που ενορχηστρώνει η σημερινή κυβέρνηση και με την ένοχη σιωπή της αντιπολίτευσης, είναι να συνεχιστεί αυτός ο αγώνας –να γίνει παλλαϊκός, παρατεταμένος αγώνας- μέχρι την οριστική νίκη που είναι η απόδοση των πολιτικών ευθυνών  και η καταδίκη των υπευθύνων. 

Όλοι θα κριθούν από το αν μπορούν να συμβάλουν και να υπηρετήσουν μια τέτοια κατεύθυνση.

ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ - PAREMVASI

Η ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ είναι πολιτική οργάνωση της Κομμουνιστικής Αριστεράς.

PAREMVASI is a political organization of the communist left.