Τι κάνει το ΚΚΕ για το έγκλημα των Τεμπών;

Η ερώτηση θα μπορούσε να αφορά το σύνολο της αντιπολίτευσης. Απευθύνεται όμως στο ΚΚΕ. Γιατί σε αντίθεση με ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ που έχουν κυβερνήσει και έχουν εφαρμόσει τις μνημονιακές, νεοφιλελεύθερες πολιτικές που ιδιωτικοποίησαν τα τρένα και απαξίωσαν τα συστήματα ασφαλείας, το ΚΚΕ ήταν και είναι εναντίον της ιδιωτικοποίησης. 

Προκαλεί όμως απορία η υποτονική στάση του απέναντι στο έγκλημα των Τεμπών, και ειδικά απέναντι στη δεύτερη πλευρά του: Στην ενορχήστρωση της συγκάλυψης που έστησε από τις πρώτες ώρες το Μέγαρο Μαξίμου, τόσο για να αποδώσει αποκλειστικά τις ευθύνες στο ανθρώπινο λάθος, όσο και για να καλύψει το γεγονός των διαδοχικών εκρήξεων που πλέον τα πορίσματα αποδεικνύουν ότι οφείλεται σε φορτίο της εμπορικής αμαξοστοιχίας. 

Ποιες ήταν οι πρωτοβουλίες του ΚΚΕ για να αποκαλυφθεί η αλήθεια; Πόσες φορές πέρα από τις γενικολογίες για τις ιδιωτικοποιήσεις τέθηκε το πιεστικό ερώτημα μέσα στη Βουλή, στον πρωθυπουργό και στους υπουργούς, για το ποιον και τι καλύπτουν; Γιατί ενώ η κοινωνία βοά για την επιχείρηση συγκάλυψης, μέσα στη Βουλή δεν είχε ακουστεί το παραμικρό; Γιατί τα κόμματα (και το ΚΚΕ) θυμήθηκαν να μιλήσουν για τη συγκάλυψη του εγκλήματος, μόνο μετά τις εκατοντάδες συγκεντρώσεις της Κυριακής; Πόσες φορές στοχοποίησαν τον ίδιον τον Μητσοτάκη που διαβεβαίωνε κατηγορηματικά ότι δεν περιείχε τίποτα ύποπτο η εμπορική αμαξοστοιχία; Και πόσες φορές ζήτησαν την αποπομπή του Άδωνη Γεωργιάδη, του μόνιμου υβριστή των θυμάτων και των οικογενειών τους; Ή μήπως αυτά είναι ήσσονος σημασίας ζητήματα μπροστά στις επετειακές συναυλίες και στις κομματικές εκδηλώσεις;

Όσο εγκληματική είναι η πολιτική και η διαχείριση της κυβέρνηση Μητσοτάκη, τόσο ένοχη είναι η υποτονικότητα, η ανυπαρξία και η σιωπή της αντιπολίτευσης που αντί να κάνει τη Βουλή άνω κάτω για τη συνωμοσία συγκάλυψης που εκτυλίχθηκε, αρκείται σε βαρετές και νυσταλέες τοποθετήσεις.

Η δράση της αντιπολίτευσης, και ειδικά του ΚΚΕ, που υποτίθεται ότι δεν το “κρατά κανείς” (εφοπλιστής, πετρελαιάς, λαθρέμπορος κλπ), γεννά δικαιολογημένα ερωτηματικά. 

Ακόμα και ενώ ήταν σαφές, ημέρες πριν, ότι η δημοσιοποίηση των πορισμάτων των εμπειρογνωμόνων προκαλεί κοινωνικό και πολιτικό σεισμό, η ανταπόκριση του ΚΚΕ στο κάλεσμα της Κυριακής, ήταν απελπιστικά καθυστερημένη. 

Είναι απλά η γνωστή δυσανεξία απέναντι σε οτιδήποτε δεν οργανώνεται από το ίδιο το κόμμα; Είναι η ίδια γνωστή πολιτική με αυτή που εκφράστηκε από τον Περισσό την εποχή των πλατειών; Είναι η μόνιμη ασυλία που προσφέρει το ΚΚΕ στις αστικές κυβερνήσεις; Είναι η μόνιμη γενικολογία που παραπέμπει κάθετί στο πολύ μακρινό μέλλον; Είναι η λογική της εκλογικής εξαργύρωσης που εκφράστηκε με πολύ καθαρό τρόπο τον Μάρτιο του 2023, όταν μετά το δυστύχημα, το ΚΚΕ κάλεσε το λαό να “βγάλει τα συμπεράσματά του” και να ψηφίσει αντίστοιχα, κλείνοντας κάθε κινηματική και αγωνιστική διεκδίκηση; Ή είναι κάτι παραπάνω;

Προς το παρόν τα πορίσματα που βλέπουν το φως της δημοσιότητας επιβεβαιώνουν ότι αρκετοί από τους νεκρούς κάηκαν ζωντανοί εξαιτίας φορτίου της εμπορικής αμαξοστοιχίας. Αν και τα μελλοντικά πορίσματα, των ανεξάρτητων πλέον φορέων, και όχι απλώς των εμπειρογνωμόνων των οικογενειών του θυμάτων, επιβεβαιώσουν κάτι τέτοιο, θα είναι προφανές ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο ίδιος ο πρωθυπουργός καθοδήγησε μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις συγκάλυψης εγκλήματος στη σύγχρονη πολιτική ιστορία. Προφανώς αυτό δεν θα συνέβαινε παρά μόνο αν τα συμφέροντα που κρύβονται πίσω από το αδήλωτο φορτίο είναι εξαιρετικά ισχυρά. 

Αλήθεια, αυτό είναι μικρής σημασίας ζήτημα για ένα κόμμα που θέλει να λέγεται κομμουνιστικό; Είναι δευτερεύον το να αποκαλυφθεί ποιος και γιατί ενορχήστρωσε μια σειρά από “συμπτώσεις”; Από το μπάζωμα του χώρου εντός ολίγων ημερών και τις ιατροδικαστικές παραλείψεις, μέχρι περίεργους θανάτους στελεχών του ΟΣΕ, εξαφανίσεις οπτικού υλικού από την εμπορική αμαξοστοιχία, αλλοίωση ηχητικού υλικού για να περιοριστεί η ευθύνη στον σταθμάρχη, πρωθυπουργικές διαβεβαιώσεις για τις συνθήκες του δυστυχήματος που έσπευδαν να προλάβουν, να κατευθύνουν και να περιορίσουν την δικαστική διερεύνηση. 

Η στάση του ΚΚΕ, και ακόμα περισσότερο η στάση όλης της κοινοβουλευτικής αντιπολίτευσης, μας θυμίζει γιατί είναι τόσο ασύδοτη, κυνική και θρασύτατη η κυβέρνηση Μητσοτάκη: Γιατί πολύ απλά δεν έχει αντίπαλο. Δεν αντιμετωπίζει την παραμικρή πίεση μέσα στη Βουλή. 

Η μοναδική πίεση που νιώθει είναι η οργή των εκατοντάδων χιλιάδων που βούλιαξαν τις πλατείες και τους δρόμους όλης της χώρας και που έσπασε την επιβαλλόμενη δίχρονη σιωπή για το έγκλημα. Ο κόσμος που βλέπει το έγκλημα και τους ενόχους, η κοινωνία που καταλαβαίνει ότι επιχειρήθηκε μια τεράστια συγκάλυψη, δεν εκπροσωπείται πολιτικά από κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα. Προς το παρόν εκφράζεται από τις πρωτοβουλίες των οικογενειών των θυμάτων. 

Είναι αυτές οι πρωτοβουλίες, του Συλλόγου των Οικογενειών, των γονιών και συγγενών των θυμάτων που μπορούν να διατηρήσουν, να εντείνουν και να κλιμακώσουν την απαίτηση για δικαιοσύνη, για αλήθεια, για τιμωρία των ενόχων του εγκλήματος και της συγκάλυψής του. Η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση έχει πολλές φορές αποδείξει ότι δεν μπορεί και δεν θέλει να το κάνει.

2 replies
  1. dimitris
    dimitris says:

    Το ΚΚΕ με τους κλειδοκράτορες των συμβόλων, που καίει ακόμη καύσιμα από την περίοδο του ΕΑΜ, αλλά με το πέρασμα του χρόνου και αυτά εξαντλούνται. Έχει δυσανεξία απέναντι σε οτιδήποτε δεν οργανώνεται από το ίδιο το κόμμα γιατί έτσι ρυθμίζει τις βαλβίδες ασφαλείας της κοινωνικής οργής. Το ΚΚΕ, που υποτίθεται ότι δεν το “κρατά κανείς” (εφοπλιστής, πετρελαιάς, λαθρέμπορος κλπ), γεννά δικαιολογημένα ερωτηματικά, είμαστε σίγουροι
    με τόσες κομματικές αντιμισθίες? Και εν πάση περίπτωσή ή ο γιαλός είναι στραβός ή αυτοί στραβά αρμενίζουν.
    Εσείς τι λέτε να είναι στραβός ο γιαλός?

    Απάντηση

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *