Τι δεν κατάλαβε ο κ. Μπογδάνος και διαγράφηκε αδίκως;

Η διαγραφή Μπογδάνου έχει μια μικρή αλλά υπαρκτή σημασία για τα πολιτικά πράγματα. Φυσικά δεν εκφράζει κανενός είδους ρήξη, ούτε καν την παραμικρή, του Μητσοτάκη με το εθνικιστικό, ακροδεξιό ρεύμα. Ούτε βέβαια πρόκειται να αλλάξει στο παραμικρό η κυρίαρχη πολιτική της τοξικότητας, της θεωρίας των δύο άκρων, της συναλλαγής και συνύπαρξης του ευρωπαϊκού εκσυγχρονιστικού κοσμοπολιτισμού με τον εθνικισμό, τον ρατσισμό και τον φασισμό.  

Η διαγραφή Μπογδάνου σχετίζεται με την προσπάθεια Μητσοτάκη να ισορροπήσει τη γενικευμένη ακροδεξιά εικόνα της κυβέρνησής του. Η επιμέτρηση είναι εντυπωσιακή: 

Θάνος Πλεύρης υπουργός Υγείας με μοναδικό σκοπό να συνομιλήσει, να καθησυχάσει και να συμμαζέψει τη βαθιά συντηρητική, ψεκασμένη, θρησκόληπτη και αντιεμβολιαστική “Δεξιά του Κυρίου”. 

Μάκης Βορίδης υπουργός εσωτερικών, υπεύθυνος για τις εκλογές, με διατυπωμένη κομψά την άποψή του για τις “ελαττωματικές ιδέες” της Αριστεράς, η οποία πρέπει θεσμικά να αποκλειστεί από την επαναφορά της στην εξουσία. 

Άδωνις Γεωργιάδης υπουργός Ανάπτυξης άνευ περιεχομένου, με βασικό στόχο την ενσωμάτωση του φωνακλάδικου ακροδεξιού λαϊκισμού. 

Πρόσφατα ενέσκηψε ο υφυπουργός Παιδείας Άγγελος Συρίγος που επανέφερε ατόφια τη θεωρία των δύο άκρων, εξισώνοντας την πολιτική δράση της Αριστεράς με την εγκληματική και δολοφονική δράση των νεοναζιστικών συμμοριών, κανονικοποιώντας απολύτως τη δεύτερη. Λίγες μέρες νωρίτερα αρθρογραφούσε υπέρ Μπογδάνου για τα νηπιαγωγεία του κέντρου, δικαιολογώντας εμμέσως την κίνηση του τελευταίου να δώσει ονόματα 4χρονων παιδιών στη δημοσιότητα. 

Και μην ξεχνάμε στελέχη και υπουργούς που δεν παύουν να ξαφνιάζουν με τις βαθιά συντηρητικές, οπισθοδρομικές, ακροδεξιές τους πεποιθήσεις. 

Από τη θρησκόληπτη Υπουργό Παιδείας μέχρι τον ομοφοβικό Υπουργό Δικαιοσύνης, οι υπουργικοί θώκοι έχουν κατακλυστεί από ακραία συντηρητικούς, πατριδοκάπηλους, αμόρφωτους ταγούς της εθνικοφροσύνης. 

Ο Μπογδάνος την πλήρωσε για όλους αυτούς. 

Το ακροδεξιό θερμοκήπιο που οικοδόμησε ο Κ. Μητσοτάκης ενοχλεί (χωρίς φυσικά ποτέ να απομακρύνει) το ακραίο κέντρο που όρμησε να στεγαστεί στη ΝΔ και διεκδικεί για τον εαυτό του τίτλους φιλελευθερισμού και συνταγματικής νομιμοφροσύνης. Ο εξευμενισμός του, μετά από μια μονόπαντη πορεία της κυβέρνησης προς την ακροδεξιά, ήταν αναγκαίος. Ήρθε με τη διαγραφή του πλέον αδύναμου κρίκου, πολλαπλώς εκτεθειμένου και πολιτικά φαιδρού, κ.Μπογδάνου.

Η διαγραφή επισπεύστηκε καθώς ο Μητσοτάκης δεν μπορεί να αφήσει να κυκλοφορούν επί μακρόν οι αιτιάσεις ότι φλερτάρει απροκάλυπτα με την ακροδεξιά, αφήνοντας χώρο σε εσωκομματική αμφισβήτηση με μετριοπαθή κεντροδεξιό προφίλ (η οποία αντικειμενικά θα αυξάνεται όσο αυξάνεται η αναπόφευκτη κυβερνητική φθορά). 

Και επισφραγίστηκε, όταν ο Μπογδάνος σε μια ύστατη κίνηση να σώσει το τομάρι του και έχοντας πάρει το μήνυμα από την τοποθέτηση Δένδια, έβαλε στο κάδρο των ευθυνών το πρωθυπουργικό γραφείο στη Θεσσαλονίκη, καρφώνοντας ότι η θεσμική εκπροσώπηση του Μητσοτάκη στη Βόρεια Ελλάδα ήταν κι αυτή στις γιορτές μίσους της εθνικοφροσύνης στον Γράμμο. 

Ο Μπογδάνος επί του προκειμένου είπε την αλήθεια: Η ακροδεξιά ατζέντα, ρητορική και διολίσθηση, έχει την προσωπική σφραγίδα Μητσοτάκη. Όχι επειδή ο ίδιος ο Μητσοτάκης είναι ακροδεξιός. Κοσμοπολίτης της αρχουσας τάξης είναι. Ποσώς ενδιαφέρεται για πατρίδες, θρησκείες, Μακεδονίες και τα συναφή. 

Για να παραμείνει όμως άρχουσα η τάξη του, θα πρέπει να καλλιεργεί και να ενσωματώνει τον κοινωνικό αγριανθρωπισμό, τη μισαλλοδοξία, τη διαίρεση, την πολιτισμική και πολιτική καθυστέρηση, το μίσος προς τους αδύναμους, την υποταγή προς τους ισχυρούς. 

Δηλαδή να καλλιεργεί και να ενσωματώνει την Ακροδεξιά ως πολιτικό και κοινωνικό ρεύμα. 

Πολύ περισσότερο σήμερα, που στο έδαφος της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης, της πανδημίας, της χρεοκοπίας της Αριστεράς στην κυβερνώσα της εκδοχή, και της παραλυσίας της Αριστεράς στην αγωνιστική της εκδοχή, ο αγριανθρωπισμός και η καθυστέρηση κυριαρχούν, οι φασιστικές ιδέες και συμπεριφορές εξαπλώνονται. Το πολιτικό σύστημα θα πρέπει να ακολουθήσει αυτή τη συντηρητική μετατόπιση.

Αυτό το σχέδιο έχει τη σφραγίδα του Μητσοτάκη. Εξ ου και τα καλλιστεία Ακροδεξιάς στην κυβέρνησή του. 

Αυτό όμως είναι κάτι που μπορεί να γίνεται, αλλά δεν πρέπει να λέγεται. 

Ο Μπογδάνος δεν το κατάλαβε, και το πλήρωσε. 

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *