Πούτιν: «Εάν το ρωσικό έδαφος χτυπηθεί με Τόμαχοκ η απάντηση θα είναι συντριπτική, γι’ αυτό σκεφτείτε το ξανά αν το προγραμματίζετε»
Μιλώντας κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούττε στο Λευκό Οίκο την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλτ Τραμπ δεν ανέφερε αν οι ΗΠΑ θα προμηθεύσουν τελικά το Κίεβο με τους πυραύλους Τόμαχοκ, αλλά δήλωσε ότι η χρήση τους απαιτεί μακρά και εντατική εκπαίδευση. Οι πύραυλοι έχουν μέγιστη εμβέλεια περίπου 2.500 χλμ. (1.550 μίλια).
Ο πρόεδρος του καθεστώτος του Κιέβου Βολοντιμίρ Ζελένσκι έθεσε το ζήτημα κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στο Λευκό Οίκο την Παρασκευή 17 Οκτωβρίου. Σύμφωνα με το Axios, ο Ζελένσκι δεν κατάφερε να εξασφαλίσει την παράδοση των όπλων. Αμερικανοί αξιωματούχοι είχαν προηγουμένως δηλώσει ότι η επιλογή αυτή ενδέχεται να τεθεί επί τάπητος, προσθέτοντας ότι είναι ο Τραμπ που θα λάβει την τελική απόφαση.
«Αυτό θα αποτελούσε κλιμάκωση. Είναι μια απόπειρα κλιμάκωσης», δήλωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, σχολιάζοντας την ενδεχόμενη χρήση πυραύλων Τόμαχοκ κατά του Ρωσικού εδάφους προς τους Ρώσους δημοσιογράφους την Πέμπτη 23 Οκτωβρίου. «Εάν το ρωσικό έδαφος χτυπηθεί… με ένα τέτοιο όπλο, η αντίδραση θα είναι πολύ σοβαρή, αν όχι εντελώς συντριπτική», πρόσθεσε ο πρόεδρος, ενθαρρύνοντας τους δυτικούς ηγέτες «να το σκεφτούν».
Αλλά πλήγματα με την άμεση εμπλοκή αμερικανικού προσωπικού κατά των βαθιών ρωσικών μετόπισθεν πραγματοποιούνται εδώ και καιρό. Τί λένε οι ΗΠΑ για αυτά τα ανήκουστα πλήγματα που καταφέρουν πάνω στην μεγαλύτερη πυρηνική δύναμη του πλανήτη;—ένα γεγονός που αποδεικνύει ότι ο πυρηνικός εξοπλισμός δεν αρκεί ως δύναμη αποτροπής πλέον. Και με την ευκαιρία, ας επισημάνω ότι αυτά που συμβαίνουν σήμερα θα ήταν αδιανόητα επί Σοβιετικής περιόδου.
Λοιπόν, από τις ΗΠΑ συνεχίζουν να φτάνουν αντιφατικά μηνύματα σε σχέση με την οργάνωση πληγμάτων στα βαθιά ρωσικά μετόπισθεν από τους Αμερικανούς.
Εδώ να επαναλάβουμε μερικά βασικά δεδομένα: Αυτά τα πλήγματα, που όπως είπαμε πραγματοποιούνται εδώ και καιρό, υποτίθεται ότι τα πραγματοποιούν οι δυνάμεις της Ουκρανίας. Αλλά, αυτό είναι ψευδές και το γνωρίζουν όλοι οι εμπλεκόμενοι. Η διαδικασία, την οποία έχουν περιγράψει αναλυτικά τα δυτικά ΜΜΕ, με πιο πρόσφατο ένα ρεπορτάζ των Financial Times, είναι η εξής:
Οι στόχοι εντοπίζονται από δυτικούς δορυφόρους και η ανάλυση των πληροφοριών πραγματοποιείται από δυτικούς αναλυτές, ως επί τω πλείστον Αμερικανούς. Στη συνέχεια, στρατιωτικοί των ΗΠΑ και ομόλογοί τους από τις δυνάμεις του Κιέβου συναποφασίζουν την επιλογή των στόχων. Έχει αναφερθεί ως ο τόπος ανάλυσης και έγκρισης από τους Αμερικανούς αξιωματικούς των πληγμάτων η βάση Ραμστάιν στη Γερμανία. Στη συνέχεια, με τη βοήθεια αμερικανικού, γαλλικού και αγγλικού στρατιωτικού προσωπικού–ανάλογα με το όπλο που θα επιλεγεί–γίνεται ο προγραμματισμός της στοχοθεσίας.
Εάν χρησιμοποιηθούν πιο προωθημένα οπλικά συστήματα–π.χ. Storm Shadows–χρησιμοποιείται απόρρητο πρόγραμμα παρακολούθησης από τον πύραυλο του ανάγλυφου του εδάφους για την πραγματοποίηση ελιγμών αποφυγής των Α/Α συστημάτων της Ρωσίας. Το πρόγραμμα αυτό, προέλευσης ΗΠΑ, είναι κλειδωμένο από τους Αμερικανούς και η χρήση του επιτρέπεται μόνον κατόπιν ρητής αδείας. Δεν έχει σημασία ότι οι πύραυλοι είναι αγγλικοί ή γαλλικοί, το πρόγραμμα που χρησιμοποιούν είναι αμερικανικό και κλειδωμένο.
Μετά την εκτόξευση του πυραύλου/drone κ.λπ. κατά των ρωσικών μετόπισθεν, ακολουθεί ο έλεγχος της πορείας του. Χάρις στους NYT γνωρίζουμε ότι η καθοδήγηση και ο έλεγχος της πορείας των εναέριων μέσων που εξαπολύονται κατά των ρωσικών μετόπισθεν γίνεται από δώδεκα βάσεις της CIA που έχουν εγκατασταθεί κατά μήκος των συνόρων της Ρωσίας σε Ουκρανικό έδαφος.
Βέβαια, πλήγματα που έχουν γίνει κατά καιρούς στις περιοχές του Λένινγκραντ ή και βορειότερα, δημιουργούν απολύτως βάσιμες υπόνοιες ότι η καθοδήγηση διενεργείται και από βάσεις στις Βαλτικές χώρες ή και την Φινλανδία. (Μια λεπτομέρεια που έχουν δημοσιεύσει οι ΝΥΤ είναι ότι από τις βάσεις της CIA παρακολουθείται και η κίνηση των ρωσικών δορυφόρων ώστε να αποφεύγεται η επισήμανση της εκτόξευσης από τη Ρωσία).
Η Ρωσία, για λόγους που μπορώ να αναπαράγω, αλλά δεν πολυ-καταλαβαίνω, έχει σταδιακά αποδεχτεί αυτό το καθεστώς. Ακόμη και σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο πρόεδρος της Ρωσίας σε ερώτηση, που μάλιστα εκφράστηκε με κάπως ασεβή τρόπο, για το πώς θα αντιδράσει αν η Ρωσία χτυπηθεί με Τόμαχοκ, απάντησε ότι θα «ενισχύσει την αντιαεροπορική άμυνα της χώρας» προκαλώντας μεγάλη κατακραυγή—για πρώτη φορά—μεταξύ των ρωσικών ΜΜΕ. Ενδεχομένως οι σημερινές αναβαθμισμένες απειλές του, που διατυπώθηκαν σε ανάλογη συνέντευξη τύπου με εκείνη που είχε προκαλέσει την κατακραυγή, να αντανακλούν τη νέα άποψη που έχει διαμορφωθεί πλέον στη ρωσική πολιτική ελίτ, η οποία μοιάζει να έχει “μπουχτίσει” από την όλη κατάσταση. Με άλλα λόγια, ο βάτραχος ετοιμάζεται να πηδήξει από την κατσαρόλα όπου τον βράζουν αυξάνοντας σταδιακά τη θερμοκρασία.
Αλλά, ας επιστρέψουμε στα αντιφατικά σήματα που—όπως πράττει συνήθως—αποστέλλει η αμερικανική ηγεσία. Στο ερώτημα αν οι αντιφάσεις αυτές αποκαλύπτουν ‘ανικανότητα’ ή μια προμελετημένη ‘έξυπνη τακτική’, η ορθή απάντηση ενδεχομένως να είναι ότι η αιτία των αντιφάσεων οφείλεται σε συνδυασμό και ανικανότητας (αδυναμίας να καταλήξουν) όσο και σε σχεδιασμό (να πείσουν τον βάτραχο να συνεχίσει να παραμένει στην χύτρα καθώς η θερμοκρασία αυξάνεται).
Έτσι, μιλώντας κατά τη διάρκεια συνάντησης με τον Γενικό Γραμματέα του ΝΑΤΟ Μαρκ Ρούττε στο Λευκό Οίκο την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου, ο Τραμπ δεν ανέφερε αν οι ΗΠΑ θα προμηθεύσουν τελικά το Κίεβο με τους πυραύλους – οι οποίοι έχουν μέγιστη εμβέλεια περίπου 2.500 χλμ. (1.550 μίλια) – αλλά τόνισε ότι το όπλο απαιτεί μακρά και εντατική εκπαίδευση.
«Το πρόβλημα με τους Tomahawk [είναι] ότι… χρειάζονται τουλάχιστον έξι μήνες, συνήθως ένα χρόνο, για να μάθει κανείς πώς να τους χρησιμοποιεί. Είναι εξαιρετικά περίπλοκοι», είπε ο Τραμπ. «Έτσι, ο μόνος τρόπος για να εκτοξευθεί ένας Tomahawk είναι να τον εκτοξεύσουμε εμείς, και δεν πρόκειται να το κάνουμε αυτό».
«Ξέρουμε πώς να τα χρησιμοποιούμε και δεν πρόκειται να διδάξουμε άλλους», πρόσθεσε ο πρόεδρος των ΗΠΑ. Όταν παλαιότερα ο Μπάιντεν είχε βρεθεί μπροστά σε ανάλογο δίλημμα για τα πολύ μικρότερης εμβέλειας ATACMS, ο Τραμπ είχε προειδοποιήσει ότι το να επιτραπεί στην Ουκρανία να πραγματοποιήσει επιθέσεις σε μεγάλο βάθος μέσα στη Ρωσία με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς θα μπορούσε να οδηγήσει σε «κλιμάκωση της σύγκρουσης» διαφωνώντας—υποτίθεται—κάθετα με την άδεια που τελικά χορήγησε ο ανοιακός πρόεδρος των ΗΠΑ.
Αλλά βέβαια, ο παρών πρόεδρος των ΗΠΑ άλλα λέει, άλλα σκέφτεται, άλλα κάνει, και άλλα νομίζει ότι συμβαίνουν γύρω του και μάλιστα, αυτά όλα συμβαίνουν με διαφορετικό τρόπο ανάλογα με την ώρα και τη μέρα της βδομάδας και ανάλογα με το με ποιον έχει συνομιλήσει την τελευταία φορά.
Το μόνο βέβαιο εδώ είναι ότι πλέον η ρωσική ηγεσία έχει αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι το να συμμετέχει στο μεγάλο θέατρο, όπου ο Τραμπ παριστάνει τον διαιτητή και ειρηνοποιό ενώ είναι οι ΗΠΑ που αποτελούν τον κεντρικό αντίπαλο της Ρωσίας στην Ουκρανία, δεν αποφέρει ιδιαίτερα οφέλη.
Διότι το να σε βομβαρδίζει ο άλλος και να σου καταστρέφει σημαντικές υποδομές ενώ παριστάνει την αθώα περιστερά δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με αφορισμούς του είδους «με αυτή σας την συμπεριφορά θα βλάψετε τις αμοιβαίες σχέσεις μας» (ποιες σχέσεις;) όπως δήλωνε μέχρι πρότινος ο πρόεδρος Πούτιν.
Αλλά ενώ αυτά λέει ο Τραμπ, με την γνωστή τακτική ‘μια στο καρφί και μια στο πέταλο’ την Τετάρτη 22/10, η εφημερίδα Wall Street Journal (WSJ) επικαλέστηκε ανώνυμους αξιωματούχους των ΗΠΑ, σύμφωνα με τους οποίους η κυβέρνηση Τραμπ είχε άρει τους περιορισμούς στη χρήση από την Ουκρανία ορισμένων πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς που παρέχονται από τη Δύση. Δηλαδή, δεν θα είναι Γιάννης (Τόμαχοκ) αλλά Γιαννάκης αυτό που θα στείλουμε για να καταστρέψουμε τις υποδομές σας.
Πάντως, στα πλαίσια και της γνωστής τακτικής που περιγράψαμε πιο πάνω, ο Αμερικανός πρόεδρος απέρριψε αμέσως την είδηση της WSJ ως «ΨΕΥΤΙΚΗ ΕΙΔΗΣΗ», προσθέτοντας ότι η Ουάσιγκτον «δεν έχει καμία σχέση με αυτούς τους πυραύλους, από όπου και αν προέρχονται, ή με το τι κάνει η Ουκρανία με αυτούς!».
Λίγο ακόμη, και θα πειστούμε!…

Αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Μαθηματικών του ΕΚΠΑ.





Leave a Reply
Want to join the discussion?Feel free to contribute!