Νομιμοποίηση της κάνναβης και διωγμός των Παλαιστίνιων

Ένα ακροδεξιό κόμμα, που εγκωμιάζει ταυτόχρονα τη νομιμοποίηση της κάνναβης και την εκδίωξη των Παλαιστίνιων, θα μπορούσε να είναι η έκπληξη των προσεχών κοινοβουλευτικών εκλογών του Ισραήλ.

Η κάνναβη δεν οδηγεί απαραίτητα στον πασιφισμό, καθώς μπορεί ταυτόχρονα να είναι ο Δούρειος Ίππος των «καθαρών» εξτρεμισμών. Αυτό ισχύει ιδίως στην περίπτωση του ισραηλινού πολιτικού μορφώματος Ζεχούτ (Ταυτότητα), μέχρι πρότινος λοιδωρούμενου, το οποίο όμως πλέον κερδίζει από 3 ως 7 έδρες σύμφωνα με δημοσκοπήσεις για τις κοινοβουλευτικές εκλογές της 9ης Απριλίου (σ’ ένα σύνολο 120 εδρών στην Κνεσέτ). Ο Moshe Feiglin, ιδρυτής και επικεφαλής του Ζεχούτ, ήδη πέτυχε ένα εντυπωσιακό μπεστ-σέλλερ με την εκλογική του πλατφόρμα «Ένας ελεύθερος Εβραίος: Κράτος του Ισραήλ, οδηγίες χρήσης» το οποίο πρόσκαιρα εκθρόνισε το τελευταίο μπεστ-σέλλερ του Ισραηλινού φιλόσοφου Youval-Noah Harari. Η πιο δημοφιλής πρόταση του Feiglin αφορά την «άρση της δίωξης των χρηστών κάνναβης» μέσω της νομιμοποίησης του εμπορίου της «όπως συμβαίνει με την πώληση του αλκοόλ». Η νομιμοποίηση θα μπορούσε να τον φέρει πιο κοντά σε ένα νεανικό εκλογικό κοινό, που αναμφίβολα δεν έχει πλήρη αντίληψη της προσήλωσης του Feiglin στο να εκδιώξει τους Παλαιστίνιους από τα κατεχόμενα εδάφη.

Η περίπτωση μιας ακομπλεξάριστης δεξιάς

Μηχανικός υπολογιστών και 56 ετών, ο Feiglin μπήκε στην πολιτική το 1993 διαμέσου της ανελέητης αντιπολίτευσης του στις συμφωνίες ειρήνης του Όσλο μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης. Δίνει μάλιστα τον τόνο σε ένα κίνημα πολιτικής ανυπακοής με την ονομασία «Είναι η δική μας γη!», το οποίο αντισταθμίζει τον χαρακτήρα γκρουπούσκουλου με το μπλοκάρισμα κόμβων, που προκαλούν εκτεταμένο μποτιλιάρισμα. Αυτού του είδους ο ακτιβισμός, που τον καθιστά αντι-δημοφιλή, του χρεώνει επίσης σοβαρά μπερδέματα με τη δικαιοσύνη. Λαμβάνοντας υπόψη λοιπόν τον κίνδυνο μιας παρατεταμένης πολιτικής περιθωριοποίησης, ο Feiglin επιχειρεί εισοδισμό στο Λικούντ, προκειμένου εντός του ιστορικού δεξιού ισραηλινού κόμματος να εμφυτέψει ένα ακροδεξιό ρεύμα. Η κίνηση αυτή, η «Εβραϊκή Κατεύθυνση», συσπειρώνει δυνάμεις ιδίως μεταξύ των εποίκων, ενώ ο Feiglin είναι και ο ίδιος κάτοικος του εποικισμού Karnei Chomron, κοντά στη Ναμπλούς.

Στο ξεκίνημα της δεύτερης Ιντιφάντα, το 2000, ο Feiglin, καλεί σε κυρώσεις εναντίον των Παλαιστινίων της Ναμπλούς με πρόθεση την εκδίωξη τους στην Ιορδανία. Τιμά τη μνήμη του Ισραηλινού εποίκου, που το 1994 δολοφόνησε 29 Παλαιστίνιους που προσεύχονταν στη Χεβρώνα. Τολμά να παρουσιάζεται εναντίον του Νετανιάχου για την ηγεσία του Λικούντ, κερδίζοντας το 12% των ψήφων στις εσωκομματικές εκλογές του 2005 και το 24% το 2007. Αυτή η πρόοδος του ανοίγει τις πόρτες της Κνεσέτ, όπου και κατέχει έδρα ως μέλος του Λικούντ το διάστημα 2013-2015, έχοντας παράλληλα τη θέση του αντιπροέδρου του κοινοβουλίου. Στη συνέχεια εγκαταλείπει το Λικούντ για να στήσει το δικό του κόμμα, το Ζεχούτ, σφυρηλατώντας το πρόσταγμα μιας ολοκληρωτικής ιουδαιοποίησης του «Όρους του Ναού», που απευθύνεται στην Πλατεία των Τζαμιών της Ιερουσαλήμ. Ο Feiglin αξιώνει το πέρασμα του τρίτου ιερού χώρου του Ισλάμ στον αποκλειστικό έλεγχο του Μεγάλου Ραββίνου, την έξωση όλων των Παλαιστίνιων που θα αρνούνται την ισραηλινή κυριαρχία στο σύνολο της Ιερουσαλήμ καθώς και τη μεταφορά της Κνεσέτ και των υπουργείων στην παλιά πόλη.

Μαλακά ναρκωτικά και σκληρή δεξιά

O Feiglin υποστηρίζει γενικά την καθαρή προσάρτηση της ανατολικής Ιερουσαλήμ και της Δυτικής Όχθης, κατεχόμενες κι οι δυο από το 1967, καθώς και την «παροχή βοήθειας για μετανάστευση» στον παλαιστινιακό πληθυσμό, δηλαδή την μαζική μεταφορά του στην Ιορδανία και σε άλλες χώρες. Δε θα τους επιτρεπόταν να διαβιούν στη γη τους παρά μόνο ως «σταθεροί κάτοικοι», έχοντας προηγουμένως επιβεβαιώσει την απρόσκοπτη υπακοή τους στο κράτος του Ισραήλ και προς μια μικρή πλειοψηφία «πολιτών με πλήρη δικαιώματα». Αυτός ο έκδηλος και διαπιστευμένος ρατσισμός ήδη γνωρίζει μια ανησυχητική έκφραση στον ίδιο τον εποικισμό που ζει ο Feiglin. Γονείς μαθητών του Karnei Chomron μόλις πέτυχαν την αποπομπή του αραβικού προσωπικού καθαριότητας του σχολείου τους, με το αιτιολογικό ότι: «η ζωή των παιδιών μας βρίσκεται σε προτεραιότητα, είμαστε ρατσιστές και λατρεύουμε την εβραϊκή φυλή».

Η τωρινή ενδυνάμωση του Ζεχούτ στα πολιτικά γκάλοπ δεν θα γίνει πραγματικότητα παρά μόνο αν το κόμμα υπερβεί το όριο του 3, 25% των ψήφων, προκειμένου να μπει στην Κνεσέτ. Η δημοφιλία του Feglin αποδεικνύει σε κάθε περίπτωση ότι τα διαπιστευτήρια που δίνει ο Νετανιάχου στην σκληροπυρηνική δεξιά, παρά να συγκρατήσουν τον ριζοσπαστισμό της, ευνοούν αντίθετα το υπερθεμάτισμα των άκρων. Ο στιγματισμός των Αράβων του Ισραήλ από τον πρωθυπουργό είναι ήδη αρκετά προβληματικός. Ακόμα χειρότερα, η συμμαχία που συγκρότησε με τους σουπρεματιστές της «Εβραϊκής Ισχύος» αξιολογήθηκε σε ένα editorial της εφημερίδας Le Monde ως « μια σκοτεινή αποτύπωση κυνισμού στην πολιτική». Η υποψηφιότητα του αρχηγού της «Εβραϊκής Ισχύος» έχει εξάλλου κηρυχθεί άκυρη από το Ανώτατο Δικαστήριο, ακόμη κι αν αυτό το ανοιχτά ρατσιστικό μόρφωμα, πρόσφατα ενσωματωμένο εντός ενός κόμματος του κυβερνητικού συνασπισμού, θα συμμετέχει στις επόμενες εκλογές.

Αυτό είναι επακριβώς το βεβαρυμένο πλαίσιο, όπου το αποτέλεσμα του Ζεχούτ στις 9 Απριλίου θα λάβει όλη του τη σημασία. Μια εκλογική επιτυχία του Feglin, δίχως να θλίβει τους φίλους της κάνναβης, θα έφερνε πρωτίστως στο προσκήνιο ένα φοβερό μήνυμα μίσους και βίας.

 

Δημοσιεύτηκε στο lemonde.fr στις 24 Μαρτίου 2019 με τίτλο:
Légalisation du cannabis et expulsion des Palestiniens.

Μετάφραση: Κολοκυθάς Κωνσταντίνος

Σχόλια μετάφρασης

Κνεσέτ: Κοινοβούλιο του Ισραήλ

Λικούντ: Κόμμα του κυβερνητικού συνασπισμού με πρόεδρο τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου

Σουπρεματιστές: εδώ οι οπαδοί της υπεροχής της εβραϊκής φυλής

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *