Καιρός να ξεφορτωθούμε τις αυταπάτες. Η Δύση κάνει πόλεμο για να καταστρέψει τη Ρωσία.

Το antapocrisis αναδημοσιεύει για ενημερωτικούς λόγους σχόλιο του Vladimir Kornilov που δημοσιεύτηκε στο RIA-Novosti και αναφέρεται εκτενώς στις εκκλήσεις αποσύνθεσης της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Πρόκειται για την πιο επιθετική εκδοχή της δυτικής επιθετικότητας που δεν αρκείται στην πολεμική κλιμάκωση, με όλο το ΝΑΤΟ να έχει πέσει πάνω από την Ουκρανία, ούτε καν στην επιχείρηση «αλλαγής καθεστώτος» στο Κρεμλίνο, αλλά στην ίδια τη διάλυση της Ρωσικής Ομοσπονδίας και την αντικατάστασή της από μικρά και αδύναμα κρατίδια, έρμαια των δυτικών βλέψεων. Εμμέσως το άρθρο αντιπαρατίθεται σε ισχυρή πτέρυγα μέσα στη Ρωσία που θεωρεί ότι η αντιπαράθεση με τη Δύση δεν έχει υπαρξιακή σημασία για τη Ρωσία, αλλά είναι συγκυριακή και αφορά μόνο και αποκλειστικά τα τεκταινόμενα στην Ουκρανία.

Η ιστορία της Bucha-2.0 ( μια προβοκάτσια με τους δήθεν ανακαλυφθέντες “μαζικούς τάφους των θυμάτων των Ρώσων επιτιθέμενων” στο Ιζιούμ) είναι σαφής απόδειξη ότι, παράλληλα με την εξέλιξη της στρατιωτικής σύγκρουσης στην Ουκρανία, εντείνεται και η ειδική επιχείρηση πληροφοριών κατά της Ρωσίας. Το θέμα εδώ δεν αφορά καν την αντίδραση του Κιέβου – αυτοί επινοούν πρωτόγονες απάτες εναντίον του κράτους και του στρατού μας όλο το εικοσιτετράωρο, χωρίς να σταματούν. Ενδεικτικό είναι πώς αυτή η πρόκληση έγινε αμέσως αντιληπτή από τους δυτικούς πολιτικούς, οι οποίοι ήδη ζητούν την επείγουσα δημιουργία ενός “διεθνούς δικαστηρίου” για την τιμωρία της Ρωσίας, και από τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία εν χορώ, προβαίνουν σε ανυπόστατες δηλώσεις για “μαζικές εκτελέσεις και βασανιστήρια στο Ίζιουμ” στα πρωτοσέλιδά τους.

Η μυθοπλασία είναι πρωτόγονη και διαψεύδεται εύκολα. Αλλά από αυτήν την ομόφωνη αντίδραση της Δύσης, είναι σαφές ότι δεν έχει απολύτως καμία σημασία για κανέναν εκεί το πώς και το πότε σκοτώθηκαν οι άνθρωποι που είναι θαμμένοι στο νεκροταφείο. Ο “ένοχος” ορίστηκε εκ των προτέρων – και θα έπρεπε να είναι η Ρωσία. Διότι μόνο αυτή η ετυμηγορία ταιριάζει στη συνολική στρατηγική της τρέχουσας εκστρατείας στην Ουκρανία.

Και αυτή η εκστρατεία, όπως βλέπουμε, δεν έχει καμία σχέση με την Ουκρανία. Ό,τι κι αν συμβεί στους Ουκρανούς, όποιος κι αν τους σκοτώσει (ακόμη και οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ουκρανίας ή ξένοι μισθοφόροι), όσοι κι αν πεθάνουν, η Δύση αδιαφορεί πλήρως. Επειδή διεξάγει πόλεμο σε αυτό το έδαφος όχι για τους Ουκρανούς και πολύ περισσότερο όχι για την Ουκρανία. Πρέπει να μιλήσουμε ειλικρινά και ανοιχτά: η Δύση διεξάγει έναν ανελέητο πόλεμο εναντίον του ρωσικού κράτους ως τέτοιο. Και όλο και λιγότερο συχνά το καλύπτει αυτό με ένα φύλλο συκής από φλυαρία περί “υπεράσπισης της δημοκρατίας”. Όλο και περισσότερο, λέγεται ευθέως ότι η Ρωσία πρέπει να καταστραφεί. Για πάντα και παντοτινά! Αμετάκλητα!

Πρόσφατα, ένας από τους κορυφαίους Αμερικανούς εμπειρογνώμονες πολωνικής καταγωγής, ο Janusz Bugaisky, δημοσίευσε το βιβλίο “Ένας οδηγός για τη διάλυση της Ρωσίας”. Αξίζει να τονιστεί ότι το βιβλίο δεν αποτελεί αντίδραση στην ουκρανική ειδική επιχείρηση, αλλά μια λογική συνέχεια όλων όσων ο εν λόγω Κρεμλινολόγος λέει και γράφει δημόσια εδώ και πολλά χρόνια. Στις αρχές του 2019, δηλαδή τρία χρόνια πριν από την ΕΣΕ, δημοσίευσε στις σελίδες της έγκυρης εφημερίδας της Ουάσιγκτον The Hill ένα άρθρο πολιτικής με τίτλο “Managing Russia’s Disintegration” [ΣΗΜ. «Διαχειριζόμενοι τη διάλυση της Ρωσίας»].

Δεν επρόκειτο απλώς για μια πρόβλεψη ή θεωρητική συλλογιστική κάποιου ονειροπόλου, ήταν μια άμεση έκκληση για δράση από έναν διαβόητο ρωσοφοβικό. Αρκεί να υπενθυμίσουμε ότι ο Bugaisky ενθάρρυνε τότε ανοιχτά τον Λευκό Οίκο να δράσει: “Η Ουάσιγκτον πρέπει να προωθήσει την περιφερειακή και εθνοτική αυτοδιάθεση εντός της Ρωσικής Ομοσπονδίας….. Η αποσύνθεση πρέπει να δικαιολογηθεί λογικά”. Και υποστήριζε ταυτόχρονα ποιες περιοχές του κράτους που θα κατέστρεφε η Δύση θα έπρεπε να λάβουν ανεξαρτησία και ποιες θα έπρεπε να δοθούν στην Ουκρανία, τη Φινλανδία, την Ιαπωνία, ακόμη και την Κίνα.

Δεν μπορούμε να πούμε ότι το άρθρο του Bugaisky ήταν το μοναδικό θεωρητικό έργο πάνω στο θέμα της διάλυσης του κράτους μας και της εξαφάνισής του από τον παγκόσμιο χάρτη. Αλλά οι υπόλοιπες αναφορές (σε κάθε περίπτωση, στη δημόσια σφαίρα) εξακολουθούσαν να προσπαθούν να συγκαλύψουν τις άμεσες εκκλήσεις για την υποχρεωτική διάλυση της Ρωσίας με επιχειρήματα σχετικά με την ανάγκη “διασποράς” και αποδυνάμωσης του κράτους μας. Όπως, για παράδειγμα, έγινε με την εντυπωσιακή μελέτη της αμερικανικής εταιρείας πληροφοριών RAND, που συντάχθηκε με εντολή του αμερικανικού υπουργείου Άμυνας το ίδιο έτος, 2019.

Υπενθυμίζεται ότι οι συντάκτες της εν λόγω έκθεσης περιέγραψαν ευθέως τον στόχο : την ανάπτυξη μιας στρατηγικής για την καταπολέμηση της Ρωσίας, ώστε “να υπερεκταθεί στρατιωτικά ή οικονομικά”. Και ως συστάσεις, συμβούλευαν να μειωθεί στο ελάχιστο η προμήθεια ρωσικού φυσικού αερίου και πετρελαίου στην Ευρώπη, να παρασχεθούν θανατηφόρα όπλα στην Ουκρανία και να δυσφημιστεί η Ρωσία σε διεθνές επίπεδο. Σε γενικές γραμμές, όλα όσα οι Ηνωμένες Πολιτείες εφαρμόζουν τώρα στην πράξη, αναγκάζοντας τους πιστούς δορυφόρους τους να ακολουθήσουν αυτόν τον καταστροφικό δρόμο. Ωστόσο, η έκκληση για διαμελισμό της Ρωσίας σε αυτή την ανάλυση μπορούσε να διαβαστεί μόνο ανάμεσα στις γραμμές.

Τώρα, όμως, οι μάσκες πέφτουν, τώρα τα στελέχη των ρωσοφοβικών μπορούν να διατυπώσουν ανοιχτά τα παλιά τους όνειρα. Τις προάλλες, στις σελίδες της βρετανικής εφημερίδας The Daily Telegraph , ο πρώην διοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, και τώρα απόστρατος στρατηγός Μπεν Χότζες, έγραψε ένα ηχηρό άρθρο: “Προετοιμαστείτε για τη διάλυση της Ρωσίας”. Ο Hodges είναι τώρα, ίσως, ένα από τα πιο ενεργά “ομιλούντα κεφάλια” για την ουκρανική κρίση στη δυτική τηλεόραση. Και είναι αδύνατο να παραγνωρίσει κανείς τις εκκλήσεις του.

Ο στρατηγός δικαιολογεί τα όνειρά του για την κατάρρευση του κράτους μας με την εθνική μας ποικιλομορφία και τις ελπίδες του ότι οι οικονομικές κυρώσεις της Δύσης θα δημιουργήσουν μια κατάσταση στην οποία θα είναι αδύνατο να θρέψουμε 144 εκατομμύρια ανθρώπους. Ο Αμερικανός προφανώς δεν σκέφτηκε πόσο εφαρμόσιμα είναι αυτά τα επιχειρήματα στην πατρίδα του, η οποία έχει διαλυθεί τα τελευταία χρόνια κατά μήκος φυλετικών και εθνικών γραμμών, καθώς και από τις οικονομικές δυσκολίες που προκαλούνται από τις ίδιες αντιρωσικές κυρώσεις.

Με το ελαφρύ χέρι του Χότζες, η ιδέα αυτή υιοθετήθηκε με χαρά και αναπτύχθηκε από μικρότερες φιγούρες που δραστηριοποιούνται στο ιδεολογικό πεδίο της ρωσοφοβίας. Το περιοδικό Νέα Ανατολική Ευρώπη, που εκδίδεται στην Πολωνία, δημοσιεύει ένα άρθρο με χαρακτηριστικό τίτλο: “Η αποδόμηση της Ρωσίας και η ανοικοδόμηση του “μεταρωσικού χώρου”: Ένα ριψοκίνδυνο αλλά αναπόφευκτο σενάριο”. Οι συγγραφείς καλούν τη Δύση να ηγηθεί της διαδικασίας αποσύνθεσης του κράτους μας ήδη από τώρα.

Τους επαναλαμβάνει ο καναδο-βρετανός καθηγητής ουκρανικής καταγωγής Taras Kuzio στις σελίδες της ιστοσελίδας του κύριου φερέφωνου των ρωσοφοβικών θεωρητικών Atlantic Council. Αναγγέλλει επίσης με χαρά την έναρξη της διαδικασίας της “κατάρρευσης της ρωσικής αυτοκρατορίας του Πούτιν”.

Σχεδόν λέξη προς λέξη, οι θέσεις του Hodges επαναλαμβάνονται από τον Vladimir Yushkin, τον επικεφαλής Εσθονό Κρεμλινολόγο, στις σελίδες της ιστοσελίδας του Διεθνούς Κέντρου Άμυνας και Ασφάλειας. Βέβαια, προσθέτοντας στοιχεία που έχουν ληφθεί από τους ίδιους σχετικά με τον δήθεν αναπτυσσόμενο “αποικισμό της Σιβηρίας από τους Κινέζους” – οι Εσθονοί αναλυτές είναι σαφές ότι δεν ξέρουν να χρησιμοποιούν στατιστικές.

Όλες αυτές οι “προφητείες” μεταφέρθηκαν σε εντελώς επίσημο επίπεδο από τον πρόεδρο της ίδιας της Εσθονίας, Alar Karis. Ανοίγοντας το συνέδριο της Στρατιωτικής Επιτροπής του ΝΑΤΟ στο Ταλίν την περασμένη Παρασκευή, νουθέτησε ανοιχτά τους επιτελάρχες της συμμαχίας με μια έκκληση να εγκαταλείψουν “τον φόβο της αποσταθεροποίησης της κατάστασης στη Ρωσία”. Τονίζουμε ότι δεν πρόκειται πλέον για κάποιον στρατηγό εν αποστρατεία, ούτε για έναν ιδιώτη με καθηγητική ιδιότητα – πρόκειται για τον επίσημο επικεφαλής της γειτονικής μας χώρας, μέλους του ΝΑΤΟ. Και αυτός, χωρίς ντροπή, καλεί την ανώτατη διοίκηση της συμμαχίας σε μια συνειδητή πολιτική υπονόμευσης και δημιουργίας κατάστασης αστάθειας στη Ρωσία. Τι άλλες αποδείξεις χρειάζεται κανείς για το ποιον και για ποιο λόγο πολεμά η συλλογική Δύση;

Το ιδεολογικό όργανο των Ευρωπαίων φιλελεύθερων, το περιοδικό The Economist, αφιέρωσε το τελευταίο τεύχος του στο πώς η Δύση πρέπει να εξασφαλίσει τη νίκη της Ουκρανίας επί της Ρωσίας. Εκτός από τις παραδοσιακές συμβουλές για περαιτέρω εξοπλισμό του καθεστώτος του Κιέβου, το περιοδικό απαιτεί ρητά: “Η Δύση θα πρέπει να προσπαθήσει να δημιουργήσει μια σφήνα ανάμεσα στο καθεστώς και τον ρωσικό λαό”. Για τον σκοπό αυτό, οι δυτικοί ηγέτες προτρέπονται να ποντάρουν στους Ρώσους φιλελεύθερους που έχουν διαφύγει στο εξωτερικό, οι οποίοι, υπό αυτές τις συνθήκες, μπορούν με ασφάλεια να χαρακτηριστούν προδότες. Και πώς αλλιώς να αποκαλέσει κανείς ανθρώπους που χρησιμοποιούνται πλέον ανοιχτά από τους εχθρούς της Ρωσίας, οι οποίοι τώρα δεν κρύβονται, για να εφαρμόσουν ένα απραγματοποίητο σχέδιο διαμελισμού της κοινής μας πατρίδας!

Έτσι, μπορούμε με σιγουριά να πούμε ότι η συλλογική Δύση έχει ήδη περάσει από τα λόγια στην πράξη και αμφισβητεί ανοιχτά την ίδια την ύπαρξη της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Οι ιδεολόγοι της και ορισμένοι κορυφαίοι πολιτικοί δεν κρύβουν το γεγονός ότι, χρησιμοποιώντας τη σύγκρουση στην Ουκρανία, δημιουργούν σκόπιμα μια υπαρξιακή απειλή για το κράτος μας. Όσο πιο γρήγορα το αναγνωρίσουμε επίσημα εμείς οι ίδιοι, τόσο πιο αποτελεσματικά θα μπορέσουμε να περάσουμε σε ένα διαφορετικό στάδιο τόσο των σχέσεων με τους γείτονές μας όσο και της ίδιας της ειδικής επιχείρησης στην Ουκρανία.

Εξακολουθούμε να τηρούμε ορισμένους κανόνες του “παιχνιδιού κυρίων” που υιοθετήθηκαν μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Αλλά τώρα τα διακυβεύματα έχουν αυξηθεί πάρα πολύ. Όχι, ο συγγραφέας σε καμία περίπτωση δεν καλεί σε αντιγραφή των εγκληματικών ενεργειών της Ουκρανίας. Εμείς, σε αντίθεση με αυτούς, δεν σκοτώνουμε παιδιά, δεν βασανίζουμε αιχμαλώτους πολέμου, δεν εξοντώνουμε αμάχους.

Αλλά μπροστά στις αυξανόμενες απειλές για τους πολίτες της Ρωσίας, δεν μας μένει άλλη επιλογή από το να δράσουμε πολύ πιο αποφασιστικά κατά των στρατιωτικών υποδομών που χρησιμοποιούνται και από πολίτες, κατά των κέντρων λήψης αποφάσεων, κατά των ατόμων που είναι άμεσα υπεύθυνα για την τρομοκρατία και τις δολοφονίες, όπου κι αν βρίσκονται, και κατά των κρατών που ακολουθούν εχθρικές πολιτικές. Τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σε περίπτωση υπαρξιακής απειλής για τη Ρωσία, έχουμε πολύ πιο σκληρές απαντήσεις. Πρέπει να υπενθυμίζονται συνεχώς σε όλους εκείνους που θέλουν να δοκιμάσουν την πατρίδα μας.

Πηγή: Ria Novosti

Μετάφραση: Κ. Μηλολιδάκης

1 reply

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *