«Εκτός από τους Ουκρανούς»

Προχθές οι New York Times δημοσίευσαν ένα φρικιαστικό άρθρο όπου, αφού παραθέτουν τις δικές τους εκτιμήσεις για τον τεράστιο αριθμό απωλειών και από τις δύο πλευρές στον πόλεμο της Ουκρανίας, παρουσιάζουν την κριτική που ασκούν Αμερικανοί αξιωματούχοι προς την αλλαγή στρατιωτικής τακτικής από το Κίεβο, το οποίο, λένε οι αξιωματούχοι, κακώς προτιμά να ξοδεύει πυρομαχικά για βομβαρδισμούς εκ του μακρόθεν αντί να ξοδεύει τις ζωές των στρατιωτών του μέσα στα ρωσικά ναρκοπέδια, επειδή έτσι θα μείνει χωρίς πυρομαχικά και κινδυνεύει να χάσει τον πόλεμο.

Φυσικά, το πρόβλημα ανεφοδιασμού των δυνάμεων του Κιέβου με πυρομαχικά είναι υπαρκτό και όντως, αν η Δύση ελαττώσει ή σταματήσει αυτές τις προμήθειες, το Κίεβο θα χάσει τον πόλεμο σε λίγες μέρες. Αλλά επίσης θα τον χάσει αν κατακρεουργήσει όλους τους στρατιώτες του. Η διαφορά είναι ότι στην πρώτη περίπτωση τα έξοδα βαρύνουν τους Αμερικανούς ενώ στη δεύτερη τα έξοδα βαρύνουν το Κίεβο. Και φυσικά, τα δολάρια προηγούνται των ανθρώπινων ζωών.

Η περιφρόνηση προς τις ζωές των Ουκρανών δεν εκφράζεται μόνο από το συγκεκριμένο άρθρο, αλλά διαπερνά ολόκληρη την αρθρογραφία των συστημικών Αμερικανικών ΜΜΕ τον τελευταίο καιρό. Αυτά είτε εκφράζουν την απογοήτευσή τους από την δήθεν αποστροφή των Ουκρανών προς τις αυτοκτονικές επιθέσεις (στις οποίες–λένε οι Αμερικανοί–είχαν στηριχθεί και υπολογίσει κατά την κατάστρωση των σχεδίων επίθεσης στα ‘πολεμικά παιχνίδια’ νωρίτερα φέτος) είτε απλά τις θεωρούν ‘παράπλευρες απώλειες’ σε έναν πόλεμο δι’ αντιπροσώπων όπου οι ΗΠΑ σημειώνουν μεγάλα κέρδη, κυρίως σε βάρος της Ευρώπης.

Η γνωστή στους προοδευτικούς κύκλους δημοσιογράφος Caitlin Johnstone σχολιάζει αυτή τη νεοεμφανισμένη τάση στην αμερικανική αρθρογραφία.

*          *          *

Οι μεγάλοι γενναίοι δυτικοί πολεμιστές μέσω πληρεξουσίων συνεχίζουν να κλαψουρίζουν ότι τα ουκρανικά στρατεύματα επιδεικνύουν δειλία

CAITLIN JOHNSTONE

19 Αυγούστου 2023

Εν μέσω συνεχών ειδήσεων ότι η ουκρανική αντεπίθεση που ξεκίνησε τον Ιούνιο δεν εξελίσσεται όπως ελπίζαμε, οι New York Times δημοσίευσαν άρθρο με τίτλο “Οι θάνατοι και οι τραυματισμοί των στρατευμάτων στον πόλεμο της Ουκρανίας πλησιάζουν τις 500.000, λένε Αμερικανοί αξιωματούχοι“.

Αναφέροντας ότι οι ουκρανικές προσπάθειες να ανακαταλάβουν τα κατεχόμενα από τη Ρωσία εδάφη έχουν “βαλτώσει σε πυκνά ρωσικά ναρκοπέδια υπό συνεχή πυρά από πυροβολικό και πολεμικά ελικόπτερα”, οι New York Times αναφέρουν ότι οι ουκρανικές δυνάμεις έχουν αλλάξει τακτική και χρησιμοποιούν “πυροβολικό και πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς αντί να βουτάνε σε ναρκοπέδια υπό πυρά”.

Και μετά, το άρθρο γίνεται πραγματικά φρικιαστικό:

«Οι Αμερικανοί αξιωματούχοι ανησυχούν ότι οι διορθώσεις [στην ακολουθούμενη στρατηγική επίθεσης] της Ουκρανίας θα εξαντλήσουν ταχύτατα τα πολύτιμα αποθέματα πυρομαχικών, γεγονός που θα μπορούσε να ωφελήσει τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντιμίρ Β. Πούτιν και να φέρει σε μειονεκτική θέση την Ουκρανία σε έναν πόλεμο φθοράς. Αλλά οι Ουκρανοί διοικητές αποφάσισαν ότι η μεταστροφή μείωσε τις απώλειες και διατήρησε τη δύναμη μάχης της πρώτης γραμμής τους.

»Αμερικανοί αξιωματούχοι λένε ότι φοβούνται ότι η Ουκρανία έχει γίνει απρόθυμη για απώλειες, ένας λόγος για τον οποίο ήταν επιφυλακτική στο να ξεκινήσει την αντεπίθεση. Σχεδόν κάθε μεγάλη ώθηση εναντίον των οχυρωμένων Ρώσων υπερασπιστών που προστατεύονται από ναρκοπέδια θα οδηγεί σε τεράστιο αριθμό απωλειών».

Συγγνώμη, οι Αμερικανοί αξιωματούχοι “φοβούνται” ότι η Ουκρανία έχει γίνει “απρόθυμη για απώλειες”; Επειδή οι ασφαλέστερες τακτικές μάχης που καίνε πολλά πυρομαχικά δεν ροκανίζουν ζωές όπως η επίθεση μέσα από ένα ναρκοπέδιο κάτω από πυρά βαρέως πυροβολικού;

Τι υποτίθεται ότι πρέπει να είναι οι Ουκρανοί; Θετικά διακείμενοι απέναντι στις απώλειες; Αν η Ουκρανία αποδεχόταν περισσότερο ευχαρίστως τις απώλειες, τότε θα ήταν περισσότερο πρόθυμη να ρίξει νεαρά σώματα στα γρανάζια αυτού του πολέμου δι’ αντιπροσώπων που η αμερικανική αυτοκρατορία προκάλεσε ενεργά και σκότωσε ειρηνευτικές συμφωνίες για να τον διατηρήσει;

Κάτι μου λέει ότι οι Αμερικανοί αξιωματούχοι που μιλούν στους New York Times για τον “φόβο” τους σχετικά με την απροθυμία της Ουκρανίας για απώλειες δεν γνωρίζουν τι είναι ο πραγματικός φόβος. Κάτι μου λέει ότι αν αυτοί οι Αμερικανοί αξιωματούχοι βάδιζαν μέσα από ρωσικά ναρκοπέδια υπό συνεχή πυρά από πυροβολικό και ελικόπτερα, τότε θα καταλάβαιναν τον φόβο.

Η φωτογραφία είναι από το πρωτότυπο. Σε τουΐτ του ο Αμερικανός δημοσιογράφος Nathan James Robinson[1] σχολιάζει το απόσπασμα από τους NYT: «Τι εννοούν, “φόβος”; Ανησυχούν ότι η Ουκρανία νοιάζεται υπερβολικά πολύ για τις ζωές των πολιτών της; Λες και οι ΗΠΑ έχουν απολύτως οποιοδήποτε δικαίωμα να εκφέρουν κρίσεις για το ποιο είναι το “αποδεκτό” επίπεδο για τις Ουκρανικές απώλειες. Ελεεινό.»

Δυτικοί αξιωματούχοι έχουν περάσει τις τελευταίες εβδομάδες κλαψουρίζοντας στα μέσα ενημέρωσης ότι η αδυναμία των Ουκρανών να κερδίσουν έδαφος οφείλεται σε μια παράλογη αποστροφή τους προς το να σκοτωθούν. Καταγγέλλουν στον Τύπο την ουκρανική δειλία υπό την κάλυψη της ανωνυμίας, πίσω από την ασφάλεια των γραφείων τους.

Σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε την Πέμπτη με τίτλο “Η αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών λένε ότι η Ουκρανία θα αποτύχει να υλοποιήσει τον βασικό στόχο της επίθεσης“, η Washington Post επικαλείται ανώνυμους “Αμερικανούς και Δυτικούς αξιωματούχους” για να αναφέρει ότι οι μαζικές απώλειες που έχει υποστεί η Ουκρανία σε αυτή την αντεπίθεση είχαν “προβλεφθεί” σε πολεμικά παιχνίδια εκ των προτέρων, αλλά ότι είχαν “οραματιστεί πως το Κίεβο θα αποδεχόταν τις απώλειες ως το κόστος της διάτρησης της κύριας αμυντικής γραμμής της Ρωσίας”.

Στο ίδιο άρθρο αναφέρεται ότι ο Ουκρανός υπουργός Εξωτερικών Ντμίτρο Κουλέμπα λέει στους επικριτές της αντεπίθεσης να “πάνε να ενταχθούν στη λεγεώνα των ξένων” αν δεν τους αρέσουν τα μέχρι τώρα αποτελέσματα, προσθέτοντας: “Είναι εύκολο να λες ότι θέλεις όλα να είναι πιο γρήγορα όταν δεν είσαι εκεί”.

Σε άρθρο που δημοσιεύθηκε τον περασμένο μήνα με τίτλο “Τα αμερικανικά πυρομαχικά διασποράς φτάνουν στην Ουκρανία, αλλά ο αντίκτυπος στο πεδίο της μάχης παραμένει ασαφής“, οι New York Times ανέφεραν ότι ανώνυμοι ανώτεροι αξιωματούχοι των ΗΠΑ είχαν “εκφράσει κατ’ ιδίαν απογοήτευση” για το γεγονός ότι οι Ουκρανοί διοικητές “φοβούμενοι αυξημένες απώλειες στις τάξεις τους”, άλλαξαν [την τακτική τους] σε πυρά πυροβολικού, “αντί να επιμείνουν στις δυτικές τακτικές και να πιέσουν περισσότερο για να σπάσουν τη ρωσική άμυνα”.

“Γιατί δεν έρχονται να το κάνουν μόνοι τους;”, είπε στους New York Times ένας πρώην υπουργός Άμυνας της Ουκρανίας, απαντώντας στις αμερικανικές επικρίσεις.

Η φωτογραφία είναι από το πρωτότυπο. Σε τουΐτ του ο Καναδός δημοσιογράφος Aaron Maté[2] σχολιάζει το απόσπασμα από τους NYT: «ΝΥΤ: “Ανώτεροι αξιωματούχοι των ΗΠΑ” έχουν εκφράσει κατ’ ιδίαν την απογοήτευσή τους για το γεγονός ότι ο στρατός της Ουκρανίας, “φοβούμενος αυξημένες απώλειες”, δεν “πιέζει πιο σκληρά για να σπάσει τις Ρωσικές άμυνες”. Τόσο απογοητευτικό όταν οι Ουκρανοί δεν θα θυσιάσουν τους στρατιώτες τους για τον δικό μας πόλεμο δι’ αντιπροσώπου.»

Σε ένα άρθρο τον περασμένο μήνα με τίτλο “Η έλλειψη οπλισμού και εκπαίδευσης της Ουκρανίας εγκυμονεί κινδύνους για αδιέξοδο στη μάχη με τη Ρωσία“, η Wall Street Journal ανέφερε ότι μη κατονομαζόμενοι δυτικοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι “γνώριζαν ότι το Κίεβο δεν είχε όλη την εκπαίδευση ή τα όπλα” που απαιτούνται για να εκτοπίσει τη Ρωσία, αλλά ότι “ήλπιζαν ότι το ουκρανικό θάρρος και η επινοητικότητα θα έφερναν τα πάνω κάτω” ούτως ή άλλως.

“Δεν τα κατάφεραν”, πρόσθεσε η Wall Street Journal.

Στο ίδιο άρθρο, η Wall Street Journal επικαλείται έναν καθηγητή του Στρατιωτικού Κολλεγίου του Στρατού των ΗΠΑ [US Army War College], ονόματι John Nagle, ο οποίος παραδέχεται ότι οι ίδιες οι ΗΠΑ δεν θα επιχειρούσαν ποτέ το είδος της αντεπίθεσης στην οποία ωθούν τους Ουκρανούς.

«Η Αμερική δεν θα επιχειρούσε ποτέ να νικήσει μια προετοιμασμένη άμυνα χωρίς αεροπορική υπεροχή, αλλά αυτοί [οι Ουκρανοί] δεν έχουν αεροπορική υπεροχή», δήλωσε ο Nagle, προσθέτοντας: «Είναι αδύνατο να υπερεκτιμήσει κανείς πόσο σημαντική είναι η αεροπορική υπεροχή για τη διεξαγωγή μιας επίγειας μάχης με λογικό κόστος σε απώλειες».

Η φωτογραφία είναι από το πρωτότυπο. Σε τουΐτ του ο Ιρανο-Αμερικανός σχολιαστής και συνιδρυτής του Quincy Institute for Responsible Statecraft Trita Parsi[3] σχολιάζει δημοσίευμα του Politico όπου ανακαλύπτεται ότι ενδεχομένως ο αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των ΗΠΑ, M. Milley, είχε δίκιο όταν ζητούσε διαπραγματεύσεις τον περασμένο Νοέμβριο.

Και τώρα βλέπουμε αναφορές στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ότι Αμερικανοί αξιωματούχοι – ακόμα υπό την κάλυψη της ανωνυμίας φυσικά – αρχίζουν να αναρωτιούνται αν ίσως θα ήταν καλύτερα να προσπαθήσουν να διαπραγματευτούν την ειρήνη αντί να ξεκινήσουν αυτή την αντεπίθεση που εξ αρχής γνώριζαν ότι ήταν καταδικασμένη.

Σε ένα άρθρο με τίτλο “Ο Milley είχε δίκιο“, το Politico επικαλείται πολλούς ανώνυμους αξιωματούχους των ΗΠΑ που λένε ότι καθώς “οι πραγματικότητες της αντεπίθεσης συνειδητοποιούνται περί την Ουάσινγκτον”, οι υπεύθυνοι της αυτοκρατορίας αρχίζουν να αναρωτιούνται αν θα έπρεπε να είχαν ακούσει την πρόταση του απερχόμενου προέδρου των Γενικών Επιτελείων Στρατού Mark Milley τον Νοέμβριο ότι ήταν καλή στιγμή να εξετάσουν το ενδεχόμενο ειρηνευτικών συνομιλιών.

“Μπορεί να χάσαμε ένα παράθυρο για να πιέσουμε για συνομιλίες νωρίτερα”, λέει ένας ανώνυμος αξιωματούχος και προσθέτει: “Ο Milley είχε δίκιο”.

Ουπς. Ουπς, έκαναν ένα μικρό ουπσάκι-πουπσάκι. Ε, και λοιπόν; Πρόκειται μονάχα για ζωές Ουκρανών.

Φανταστείτε να διαβάζετε όλα αυτά ως Ουκρανός, ειδικά ένας Ουκρανός που έχει χάσει ένα σπίτι ή ένα αγαπημένο του πρόσωπο σε αυτόν τον πόλεμο. Φαντάζομαι άσπρα καυτά δάκρυα να τρέχουν στο πρόσωπό μου. Φαντάζομαι οργή και φαντάζομαι συντριπτική αγανάκτηση.

Η φωτογραφία είναι από το πρωτότυπο. Σε τουΐτ του ο εκπρόσωπος του μορφωτικού φιλελεύθερου ιδρύματος Ron Paul Institute, το οποίο υποστηρίζει μία μη παρεμβατική αμερικανική εξωτερική πολιτική και τις πολιτικές ελευθερίες στο εσωτερικό των ΗΠΑ, σχολιάζει την κατάσταση στην Ουκρανία: «Η Αυτοκρατορία γνωρίζει ότι χύνει Ουκρανικό αίμα σε ένα πόλεμο δι’ αντιπροσώπου ο οποίος δεν είναι δυνατό να κερδηθεί

Όλος αυτός ο πόλεμος θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί με λίγη διπλωματία και μερικές ήπιες παραχωρήσεις προς τη Μόσχα. Θα μπορούσε να είχε σταματήσει τις πρώτες εβδομάδες της σύγκρουσης, όταν είχε συναφθεί μια προσωρινή ειρηνευτική συμφωνία. Θα μπορούσε να είχε σταματήσει τον Νοέμβριο πριν από αυτή την καταστροφική αντεπίθεση.

Αλλά δεν σταμάτησε. Οι ΗΠΑ είχαν μια ατζέντα να εγκλωβίσουν τη Μόσχα σε ένα δαπανηρό στρατιωτικό τέλμα με στόχο την αποδυνάμωση της Ρωσίας, και μέχρι σήμερα αξιωματούχοι των ΗΠΑ καυχιούνται ανοιχτά για όλα όσα κάνει αυτός ο πόλεμος για την προώθηση των αμερικανικών συμφερόντων. Έτσι τον συνέχισαν, χρησιμοποιώντας τα σώματα των Ουκρανών ως ένα γιγαντιαίο σφουγγάρι που θα απορροφήσει όσο γίνεται περισσότερα ακριβά στρατιωτικά εκρηκτικά προκειμένου να στραγγίσουν τα ρωσικά ταμεία, προωθώντας παράλληλα τα ενεργειακά συμφέροντα των ΗΠΑ στην Ευρώπη και κρατώντας τη Μόσχα απασχολημένη, ενώ η αυτοκρατορία ενορχηστρώνει την επόμενη κίνησή της εναντίον της Κίνας.

Τον περασμένο μήνα ο David Ignatius της Washington Post έγραψε ένα άρθρο στο οποίο εξηγούσε γιατί οι δυτικοί δεν πρέπει να “αισθάνονται θλιμμένοι” για το πώς εξελίσσονται τα πράγματα στην Ουκρανία, γράφοντας τα εξής για το πόσα κάνει αυτός ο πόλεμος προς όφελος των αμερικανικών συμφερόντων στο εξωτερικό:

«Εν τω μεταξύ, για τις Ηνωμένες Πολιτείες και τους συμμάχους τους στο ΝΑΤΟ, αυτοί οι 18 μήνες πολέμου απέφεραν ένα στρατηγικό πλεονέκτημα, με σχετικά χαμηλό κόστος (εκτός από τους Ουκρανούς). Ο πιο ριψοκίνδυνος ανταγωνιστής της Δύσης έχει κλονιστεί. Το ΝΑΤΟ έγινε πολύ ισχυρότερο με τις προσθήκες της Σουηδίας και της Φινλανδίας. Η Γερμανία απογαλακτίστηκε από την εξάρτηση από τη ρωσική ενέργεια και, με πολλούς τρόπους, ανακάλυψε εκ νέου το νόημα των αξιών της. Οι διαμάχες του ΝΑΤΟ κάνουν πρωτοσέλιδα, αλλά συνολικά, αυτό ήταν ένα θριαμβευτικό καλοκαίρι για τη συμμαχία».

“Εκτός από τους Ουκρανούς” λέει, ως μία παρένθεση στην άκρη.

Όλοι όσοι υποστήριξαν αυτόν τον τρομακτικό πόλεμο δι’ αντιπροσώπων θα έπρεπε να έχουν αυτή την παράγραφο χτυπημένη με τατουάζ στο γαμημένο μέτωπό τους.

[1] Ο Nathan James Robinson είναι Αγγλοαμερικανός δημοσιογράφος, πολιτικός σχολιαστής και αρχισυντάκτης του αριστερού προοδευτικού περιοδικού Current Affairs, το οποίο ίδρυσε το 2015.—Wikipedia

[2] Ο Aaron Maté είναι Καναδός συγγραφέας και δημοσιογράφος. Είναι ο οικοδεσπότης της εκπομπής “Pushback with Aaron Maté” στο ‘The Grayzone’ και παρουσιαστής σε πολλές άλλες εκπομπές (π.χ. στο Jimmy Dore show). Έχει δημοσιεύσει άρθρα και περιοδικά σε πολλά ανεξάρτητα και μη ΜΜΕ.

[3] Ο Ο Trita Parsi είναι συνιδρυτής και εκτελεστικός αντιπρόεδρος του Quincy Institute for Responsible Statecraft, καθώς και ιδρυτής και πρώην πρόεδρος του Εθνικού Ιρανοαμερικανικού Συμβουλίου. Αρθρογραφεί τακτικά και εμφανίζεται στην τηλεόραση για να σχολιάσει την εξωτερική πολιτική.—Wikipedia

Πηγή: Caitlin’s Newsletter

Μετάφραση – σχόλιο: Κωστής Μηλολιδάκης

0 replies

Leave a Reply

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *