english

To Σχέδιο Β, ο πληθωρισμός, Η Αργεντινή, η Ελλάδα, σε ενα άρθρο του Π.Καψή

To Σχέδιο Β, ο πληθωρισμός, Η Αργεντινή, η Ελλάδα, σε ενα άρθρο του Π.Καψή

Του Κώστα Παπουλή, μέλους της πολιτικής και της οικονομικής επιτροπής του Σχεδίου Β.

Η παρακάτω επιστολή-  απάντηση του Κ.Παπουλή  στάλθηκε στην εφημερίδα το Εθνος και αφορά  σε  άρθρο του Παντελή Καψή με τίτλο  ''Το plan B στα ...ελληνικά.

Κύριε διευθυντά, σε άρθρο του στην εφημερίδα σας, με τίτλο Το «plan B» στα... ελληνικά!, ο κ. Παντελής Καψής, αναφέρεται με δόση σαρκασμού στον υπουργό Οικονομικών της Αργεντινής, επειδή σε συνέντευξη του, δεν έδωσε στοιχεία για τον «ανεπίσημο» πληθωρισμό της πατρίδας του. Με αυτόν τον τρόπο, εμφανίζει ως  «αποτυχημένο», το πετυχημένο παράδειγμα της Αργεντινής, κάνοντας άστοχα, ανακριβή και αντεπιστημονικά  σχόλια και συνδέσεις, πληθωρισμού-φτώχειας-Αργεντινής-Σχεδίου Β και Ελλάδας.
Επιτρέψτε μου, μία μικρή απάντηση:

Α) Όσον αφορά  την Αργεντινή, που όντως εδώ και καιρό «λέγεται» (από κέντρα εκτός χώρας), ότι εμφανίζει ανεπίσημο πληθωρισμό 15-20%, μόνο για γέλια και για κλάματα δεν είναι, όπως υποστηρίζει ο αρθρογράφος σας. Ακόμη και αν δεχτούμε- για χάριν της συζήτησης- ότι η Αργεντινή βρίσκεται σε κρίση, πρέπει να σημειώσουμε τα εξής: Την τελευταία δεκαετία δημιουργήθηκαν 3 εκ. νέες θέσεις εργασίας, η εσωτερική κατανάλωση ενισχύθηκε σημαντικά,  η  αύξηση του ΑΕΠ της ήταν ετησίως κοντά  στο 9%, ξεπερνώντας από το 2005 ακόμη και την Βραζιλία, η ανεργία μειώθηκε στο 7%, τα επίπεδα της φτώχειας μειώθηκαν κατά 50%, ενώ ο «επίσημος» πληθωρισμός υποχώρησε στο 10% και φέτος είναι στο 12%. Η επιτυχία αυτή, συνίσταται στην στάση πληρωμών επί του εξωτερικού χρέους και στην αναδιάρθρωση του, στην αποσύνδεση από το δολάριο, ένα σκληρό (για την Αργεντινή) νόμισμα και σε «ανορθόδοξες» -για το Δ.Ν.Τ. και τους θιασώτες της παγκοσμιοποίησης- εθνικές οικονομικές πολιτικές,  προστασίας και ενίσχυσης μιας «μεσαίας» οικονομίας.

Β) Δυστυχώς, για γέλια και περισσότερο για κλάματα, είναι η  Ελλάδα, η οποία έχει διαλέξει τον δρόμο της «εσωτερικής» υποτίμησης. Έτσι, μετά από μία εντυπωσιακή μείωση εισοδημάτων-μισθών κατά 30%, πιθανή ανάλογη μείωση του ΑΕΠ της, και «επίσημη» (όπως ο «επίσημος» πληθωρισμός της Αργεντινής) ανεργία, κοντά στο 30%, εντυπωσιακή μετανάστευση των επιστημόνων της, δεν έχει καταφέρει μια   βελτίωση της διεθνούς ανταγωνιστικότητάς της, μια που οι μειώσεις των μισθών, δεν οδηγούν σε ανάλογες μειώσεις των τιμών. Η «εσωτερική» υποτίμηση είναι δρόμος καταστροφής, ιδίως για την Ελλάδα, που έχει ένα νόμισμα που δεν ελέγχει, και μια ανατίμηση του ευρώ (κατά τα συμφέροντα της Γερμανίας), μπορεί εύκολα να εξατμίσει, μια μελλοντική και οδυνηρή δεκαετία εσωτερικής υποτίμησης.

Γ) Ακόμη, ο αρθρογράφος σας, με ένα εντυπωσιακό λογικό άλμα (χωρίς εξήγηση-μάλλον για την δημιουργία εντυπώσεων), μπλέκει τον  πληθωρισμό με τις μειώσεις των μισθών. Μάλιστα ισχυρίζεται, ότι για να έχει επιτυχία το Σχέδιο Β πρέπει να μειωθούν οι μισθοί κατά 50%!!!
Με την υποτίμηση θα υπάρξει εισαγόμενος πληθωρισμός, τέτοιος  που δεν θα εξατμίσει το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα που θα μας δώσει η υποτίμηση, και που φυσικά θα καλυφτεί από αυξήσεις μισθών (είμαστε οι μόνοι που έχουμε ακριβείς μελέτες για αυτό, αν και μικρό «κόμμα»). Από την άλλη, το Σχέδιο Β (και αυτό έγινε και στην Αργεντινή), δεν σχετίζει την επιτυχία του με την  άνοδο κύρια  των εξαγωγών, όπως κάνει σήμερα η ακολουθούμενη πολιτική της λεγόμενης εξωστρέφειας. Αντίθετα, το κέντρο της προβληματικής μας, είναι η ενίσχυση της εγχώριας αγοράς, η αύξηση της ζήτησης, και η υποκατάσταση των εισαγωγών από εξαγωγές. Πρόκειται για τελείως διαφορετική (και εμπορική) πολιτική, από την προτεινόμενη από την ΕΕ-ΔΝΤ. Στοχεύουμε,  σε μία προστασία και ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας και άρα και σε σημαντικές αυξήσεις του εισοδήματος και των μισθών. Σε συνθήκες τέτοιας ύφεσης και υποαπασχόλησης της οικονομίας (σύμφωνα  με την λογική, αλλά και  τις αρχές της οικονομικής επιστήμης), το πρόβλημα δεν θα είναι ο πληθωρισμός, ακόμη και αν «κοπεί» μια συγκεκριμένη ποσότητα χρήματος για την κάλυψη του δημόσιου ελλείμματος.

Το Σχέδιό μας, πάει λοιπόν μαζί με την γρήγορη μείωση της ανεργίας, την παροχή ρευστότητας προς τις επιχειρήσεις, τον δημοκρατικό οικονομικό σχεδιασμό  της χώρας και -για να μην γράφονται ανακρίβειες- την σημαντική αύξηση της εσωτερικής κατανάλωσης, δηλαδή την σημαντική αύξηση των πραγματικών μισθών και εισοδημάτων, ιδίως του ιδιωτικού τομέα και των χαμηλόμισθων.

Δ) Τέλος και ως συμπέρασμα, η έξοδος από το ευρώ όσες τεχνικές δυσκολίες και αν παρουσιάσει, είναι μονόδρομος για την έξοδο από την κρίση της ελληνικής οικονομίας, με άξονα  την ενίσχυση των συμφερόντων των δυνάμεων της εργασίας και της  δημοκρατίας. Δεν εγγυούμαστε βέβαια, ότι μετά από δέκα, ή είκοσι χρόνια, δεν μπορεί να υπάρξει μια άλλου τύπου και έντασης  οικονομική κρίση. Μπορούμε όμως να εγγυηθούμε, ό,τι, στερεί σήμερα το ευρώ από τον ελληνικό λαό, που συμπυκνώνεται σε τρείς λέξεις, που (και) οι πολίτες της Αργεντινής,   αναγνωρίζουν ότι κέρδισαν με την αποδέσμευση από το δολάριο και την εκδίωξη  του Δ.Ν.Τ. : «ελπίδα, αξιοπρέπεια, εργασία»...

Πηγή: tometopo.gr

Προσθήκη σχολίου

Make sure you enter the (*) required information where indicated.Basic HTML code is allowed.

επιστροφή στην κορυφή