english

Μια απάντηση στον κ. Μάρδα

Μια απάντηση στον κ. Μάρδα

του Βασίλη Σιαμάτρα*

O κύριος Μάρδας αν και, κατά τα λεγόμενα του, κευνσιανιστής οικονομολόγος, μέσα από το άρθρο του ημερομηνίας 21.02.2016 «Η Βενεζουέλα και η σιωπή των δραχμιστών» στην ΑΥΓΗ, (http://www.avgi.gr/article/6286211/i-benezouela-kai-i-siopi-ton-draxmiston) ασκεί κριτική στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας λέγοντας ότι η παρουσία πληθωρισμού οφείλεται στο «ξεχαρβάλωμα» της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής.

Προφανώς προβαίνει σε αυτήν την αβάσιμη κριτική του, λησμονώντας επιλεκτικά τα ποσοστά του πληθωρισμού στην Βενεζουέλα πριν την ανάληψη της κυβέρνησης από το ενωμένο σοσιαλιστικό κόμμα, εποχή κατά την οποία τα ποσοστά κυμαίνονταν στο 47,1% μ.ο 1991-2000 έναντι 25,7 μ.ο 2001-2013 αγγίζοντας μάλιστα και το 114% το 1995, και όλα αυτά βέβαια σε εποχές διακυβέρνησης ενός κόμματος που δεχόταν τους κανόνες τις ελεύθερης αγοράς.1 Η σημερινή ύπαρξη υπερπληθωρισμού στην Βενεζουέλα και μάλιστα σε δυσθεώρητα ποσοστά οφείλεται στην μείωση της τιμής του πετρελαίου και την συνεπαγόμενη μείωση των συναλλαγματικών αποθεμάτων στα 15,410 δις δολάρια (μικρότερο της δεκαετίας) στην κεντρική της τράπεζα.2

Η γενικότερη αρνητική κατάσταση στην χώρα εμφανίζεται και στα δημόσια οικονομικά της χώρας, όχι όμως για τους λόγους «ξεχαρβαλώματος της δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής» της χώρας» όπως ισχυρίζεται ο κ. Μάρδας, αλλά επειδή η εταιρία παραγωγής και εξαγωγής πετρελαίου ούσα κρατική και πληγμένη από τις παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου εμφάνισε μείωση στα δημόσια έσοδα (1,5 δις έλλειμμα τον Οκτώβριο και 3 δις τον Νοέμβριο) 3, τα οποία προέρχονται ως επί το πλείστον από την εξαγωγή του πετρελαίου.

Η κυβέρνηση Μαδούρο ασκεί ακριβώς την ίδια δημοσιονομική πολιτική που ασκούσε, διαμορφώνοντας τις κρατικές δαπάνες σε πολύ μικρότερα επίπεδα για το 2015 από ότι το 2014 και το 2013 (2747 milion fuerte jul 2015 έναντι 2936 milion fuerte jul 2014) προτιμώντας να μην πάρει δρόμους λιτότητας άλλα πολύ περισσότερο να διατηρήσει τα κεκτημένα του λαού της Βενεζουέλας.

Η κυβέρνηση τής Βενεζουέλας επιλέγει να μην εφαρμόζει πολιτικές αποπληθωρισμού καθώς με τον τρόπο θα εκτίνασσε την ανεργία που την παρούσα στιγμή βρίσκεται στο χαμηλότατο 6%. Το ίδιο πράττει και με τον κατώτατο μισθό αυξάνοντας μάλιστα την ονομαστική του τιμή στα 11578 vef.4

Η σύνδεση της κατάστασης που βιώνει η Βενεζουέλα με αυτήν της Ελλάδος δεν μπορεί παρά να είναι παράλογη. Η Ελλάδα δεν βασίζει τις εξαγωγές της στο πετρέλαιο άλλα είναι σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από την εισαγωγή του(7,5 Δις έλλειμμα ισοζυγίου καυσίμων,2014) 5. Η Ελλάδα δεδομένου ότι δεν είναι μια ενεργειακά αυτόνομη χώρα, πολύ περισσότερο θα επωφελούταν από την διεθνή μείωση των τιμών του πετρελαίου από τα 120 δολάρια το βαρέλι όπως είχε διαμορφωθεί τον Ιούνιο του 2014, στα 30 περίπου δολάρια σήμερα, καθιστώντας μία έξοδο από την ζώνη του Ευρώ μία ελκυστική επιλογή, καθώς θα το εισάγουμε με φθηνότερη τιμή.

Μάλιστα ο κ. Μάρδας γνωρίζοντας σαφώς την αδιέξοδη οικονομική πολιτική της κυβέρνησης -της οποίας είναι θιασώτης- και επιδιώκοντας να αποπροσανατολίσει την γενικευμένη κοινωνική πεποίθηση της ύπαρξης και άλλων εναλλακτικών οικονομικών πολιτικών, προσεγγίζει παραπλανητικά και τεχνηέντως τα λεγόμενα του Λαπαβίτσα κατά το Ιούνιο του 2015 και τα συγχέει με την μελέτη του «Ρήξη; Διέξοδος από την κρίση της Ευρωζώνης» του 2011, γνωρίζοντας ότι αυτό δεν χαίρει επιστημονικής και λογικής τεκμηρίωσης. Δεν χαίρει λογικής τεκμηρίωσης γιατί το δημοσιονομικό(Αποτέλεσμα Γενικής Κυβέρνησης -15,4 για το 2009 και -1,3 για το 2014)1 και εμπορικό έλλειμμα (πλεόνασμα ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών για τους μήνες ιουν.-σεπτ. 2015) της χωράς έχει μειωθεί λόγο των πολιτικών λιτότητας με αποτέλεσμα το πλήθος χρήματος που θα κοπεί στο ενδεχόμενο αλλαγής νομίσματος να είναι μικρότερο.

Μάλλον ο κ.Μάρδας θα πρέπει να ανατρέξει στης μελέτες και τις προβλέψεις των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων παγκοσμίου κύρους και αποδοχής, που κάνουν για τον πληθωρισμό έτσι ώστε να βγάλει ασφαλή και επιστημονικά συμπεράσματα . Παραδείγματα των μελετών αυτών που διαμορφώνουν την πιθανή υποτίμηση έχουν ως εξής: UBS 60%(2011), CITIGROUP 30%-50%(2011), ING 50%(2011), BBG 40%(2015),Mizuho Bank Ltd. 30%(2015),Εθνική Τράπεζα 65%(2012),Roubini Golbal Economics 60%(2010),Nomura 57,6%(2011).

Σημαντικό ρόλο επίσης θα έχει η μετέπειτα πορεία του πληθωρισμού κάτι που από την μόνη εφαρμοσμένη μελέτη που έχουμε για το συγκεκριμένο θέμα φαίνεται ότι μπορεί να συγκρατηθεί στο 9,29 % τον πρώτο χρόνο μετά την υποτίμηση και να έχει φθίνουσα πορεία στην συνέχεια.6

Τώρα όσον αφορά την τιθασευμένη ύπαρξη πρωτογενών ελλειμμάτων στο 5-6 %, είναι εφικτή λόγω της αύξησης που θα έχουν τα δημόσια έσοδα από την διεύρυνση της φορολογικής βάσης που θα έρθει μετά την ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων άλλα και μέσω της αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών που θα επέλθει όχι λόγω της αύξησης του ασφαλίστρου, όπως γίνεται στις μέρες μας, αλλά λόγω της μείωσης της ανεργίας με την αύξηση του εργατικού και επιχειρηματικού κοινού. Σήμερα η ελληνική κυβέρνηση είναι αυτή που μειώνει το δημόσιο έλλειμμα μέσω της μείωσης των δημοσίων δαπανών και επενδύσεων με αποτέλεσμα την διάλυση του κοινωνικού και παραγωγικού ιστού.

Η αποτυχία του κοινού νομίσματος είναι εμφανής σήμερα στις χώρες του νότου, όπου η διαφορά της ανταγωνιστικότητας ανάμεσα σε αυτές και την μητροπολιτική Ευρώπη είναι ξεκάθαρη. Η ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας από τον νότο με μετρά περικοπών, απορρύθμισης και ιδιωτικοποιήσεων το μόνο που θα καταφέρουν, θα είναι να μας μετατρέψουν σε μία περιφερειακή οικονομία, εξαρτημένη από τις οικονομίες κλίμακας τής κεντρικής Ευρώπης, ενώ ταυτόχρονα θα παράγουν ύφεση και κοινωνική διάλυση.

Μία και μόνη λύση αποτελούσε και αποτελεί η επαναφορά στην χώρα του εκδοτικού προνομίου, δηλαδή η έξοδος από την ΟΝΕ και παράλληλα η άσκηση συναλλαγματικής, βιομηχανικής και εμπορικής πολιτικής. Είναι στο χέρι μας να επιλέξουμε αν θα ακολουθήσουμε τον δικό μας δρόμο η θα παραμείνουμε αχθοφόροι του Μάαστριχτ και των πολιτικών του. Φυσικά δεν μπορούμε να παραλείψουμε και τον ρόλο της αντιπολίτευσης της ΝΔ, καθώς ανταγωνίζεται με την κυβέρνηση μονάχα για το ποιος θα εφαρμόσει καλύτερα τις μνημονιακές επιταγές, με μόνη τους διαφορά, για το αν τα λεφτά θα βρεθούν μέσω της μείωσης των συντάξεων και των μισθών ή μέσω της υπερφορολόγησης των μικρών και μεσαίων στρωμάτων. Μόνο λύπη μπορεί να φέρει η απουσία αξιόπιστης εναλλακτικής πρότασης εντός του κοινοβούλιου. Μιας εναλλακτικής πρότασης στην οποία συναινεί ένας τεράστιος αριθμός διεθνών ακαδημαικών οικονομολόγων μεταξύ των οποίων περισσότεροι του ενός είναι νομπελίστες.

5 http://iobe.gr/docs/po/REM_07042015_REP_GR.pdf

6.http://theo-mariolis.gr/files/gr/Publications/pop_arthra/17.pdf

*Ο Βασίλης Σιαμάτρας είναι τελειόφοιτος οικονομικών σπουδών

Προσθήκη σχολίου

Make sure you enter the (*) required information where indicated.Basic HTML code is allowed.

επιστροφή στην κορυφή